Maar handen wassen, ho maar.

Laten we beginnen bij Kleine Marina. Die wordt zo genoemd omdat ze niet alleen Marina heet, ze is ook nog eens behoorlijk klein. Nu kan ik het die mensen niet kwalijk nemen dat ze soms nogal flauw zijn maar de andere Marina wordt Grote Marina genoemd. Maar ze is met moeite twintig centimeter groter dan Kleine Marina dus ze konden evengoed Lelijke Marina en Mooie Marina geweest zijn. Voor de mensen die nu nog maar zijn beginnen volgen: Hallo, mijn naam is Tom en ik werk in een beschutte werkplaats. Ja, enkel als jobstudent en ja, het stikt er van de mentaal gehandicapten. Nu heb ik weinig tot geen ervaring met dat soort mensen behalve dan die ene mongool die elke dag voorbij Bert zijn kot loopt en mij steeds vriendelijk begroet. Blijkt nu dat ze niet allemaal zo zijn. Niet dat ik mij bedreigd voel maar het zijn er wel _heel_ veel hoor. We hebben nog Jean-Pierre die eigenlijk vrij normaal doet en waar ik dan ook bijzonder aan gehecht ben. Fernand. Een geval apart, is waarschijnlijk hardhorig want hij spreekt niet, nee, hij roept. Staat één meter van mij, kijkt mij aan en schreeuwt: “HOE ETE GIJ?” (hoe heet jij). Ze hebben hem dan blijkbaar nog een hogere functie gegeven dan de rest dus nu kan hij soms nog doen alsof hij moet roepen. Den John is al helemaal geflipt, als je hem niet kent lijkt het alsof hij een vrouwenstem probeert na te doen en hij zegt steevast bij elke begroeting: “dag meneer, dag madam”. Vroeg aan een allochtone jobstudent hoelang hij al in België woonde en of hij gisteren naar Brussel was geweest (ik lag plat). Het probleem van het overgrote deel is dat je ze moeilijk verstaat als je er nog nooit mee gebabbeld hebt. Als ze aan die jobstudent iets vroegen, staarde hij hen enkele seconden aan, knikte dan, keek vragend naar mij, waarop ik dan mocht melden wat van hem gewenst werd en dan deed hij het pas. Het is trouwens een klootzak, voelt zich beter dan al de rest maar kan gdvd nog niet eens deftig takszegels op sigarendoosjes plakken. In tegenstelling tot mij, mijn plakwerk werd vaak beoordeeld met “perfect”. Het viel me trouwens tegen dat ze niet vaker hun discussies met de jobstudenten wonnen door doodweg te vragen wie er hier nu precies meer chromosomen heeft dan de ander. Moest ik mentaal gehandicapt zijn… Ze hebben ook allemaal een vriendje/vriendinnetje en er is zelf een jobstudente die vrijt met één van die mannen. Je doet maar. Maar drie zuigzoenen in je nek is zelfs voor Jeffrey een beetje erover. Morgen proberen we foto’s te nemen.

One thought on “Maar handen wassen, ho maar.

  1. Leuk, ik was ook van plan om morgen foto’s te nemen op het werk. Morgen om 9h zal ik mijn ‘brandstempel-marathon op houten blokken’ afgerond hebben met een score van 3570 stuks (in ca. 25 uur tijd).

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *