Brutin.be

Hey, wisten jullie dat Will Tura een liedje heeft dat “Arme Joe” heet? Is dat niet super toevallig _en_ handig! Een geluk bij ongeluk noem ik dat. Maar serieus, mensen die het liedje “Arme Joe” vernoemen in verband met de moord op Joe zijn op één hand te tellen. Een hand met miljarden vingers.

Na zo’n lange afwezigheid ben ik mijn lezers eigenlijk een ellenlange post schuldig, maar eens je de volledige PR-dienst hebt ontslagen zijn er nog maar weinig mensen die je dwingen om iets te doen waar je geen zin in hebt. En hey, tekst is tekst, een gat is een gat en uw ma blijft lelijk, licht aan of licht uit, dus laat ik jullie achter met deze keutel van Asfaltkonijn. Gevorderde lezertjes kunnen misschien zelfs proberen om de ironie van de post terug te vinden! Oplossing onderaan de quote*!

Hierbij zou ik iedereen willen oproepen om morgen wel degelijk naar Brussel te gaan voor de stille mars… Het verhaal, iedereen welbekend dus dat ga ik niet uit de doeken doen…
Ikzelf, ook al meermaals overvallen, in elkaar geslagen voor letterlijk peanuts zou er ook op aanwezig zijn mocht ik geen verplichtingen hebben in de plaatstelijke jeugdbeweging.

*Oplossing: het vetgedrukte deel.

Eeuwenlang houden wetenschappers zich al bezig met de vraag die iedereen al, euh, eeuwenlang bezig houdt: gaat een kater sneller over als men slechts enkele uren slaapt en vervolgens een ganse dag in de _tuin_ moet werken? We vroegen het aan testpersoon Tom Br.:

Tom Br.: “Euhm. Neen.”

Dat klonk echt zot veel grappiger in mijn hoofd.

Gisterenavond kon onmogelijk een mislukking worden. Ik heb namelijk zelf voor de eerste keer in mijn leven een das geknoopt. Semi-Windsor maat. Met dank aan de JBC. Dat gezegd zijnde, ik heb toch mijn best gedaan.

Als één bonnetje 1.30 euro kost en zestien bonnetjes kosten _slechts_ 20.80 euro dan is dat niet omdat je minder betaalt als je meerdere bonnen in één keer aankoopt, dan is dat omdat je niet kan _tellen_. Stoefen tegen je maten over je aankoop maakt het enkel erger. Maar je hebt tenminste maten!

Als de DJ een liedje draait waar je maten en jij de titel noch uitvoerder van kennen, vraag _hem_ dan om meer informatie. Naar 1207 bellen is grappig. In het _vierde_ middelbaar. Toen 1207 nog Scoot heette. Maar je had toen tenminste al maten!

Als knappe vriendinnen (_met_ kinpiercing!) van de zus van één van je maten met je komen praten en interesse tonen, probeer ze dan _niet_ volledig af te breken. Bij het aanhoren van de zin “Ik ga graag naar Werchter.” een monoloog beginnen over hoe Evil Herman Schuermans en Clear Channel wel niet zijn en wat een bende schapen mensen zijn die daar inlopen is misschien niet zo romantisch als het in je hoofd klinkt. Je bent zat en je hebt daarjuist een prank phonecall gepleegd, ik stel voor dat we het elitairisme voor het tweede afspraakje houden. Maar je vrijt tenminste niet met de _zus_ van één van je maten! (*knipoog naar Pieter*)

Doe iets aan je onderhandelingskills. Met een bonnetje naar het hoofd van een maat die achter de bar staat smijten omdat hij je geen gratis drank wil geven en vervolgens drie bonnetjes aanbieden om dat ene bonnetje terug te krijgen, dat klopt niet. Vier bonnetjes waren een vodka-cola waard. Maar goed, het is niet of een gebrek aan drankinname op dat moment een acuut probleem was. Pieter heeft dus ooit nog met mijn zus gevreeën, ik was maatig enthousiast.

Het kan altijd erger natuurlijk. Zo was er een vrouw op het bal die blijkbaar op haar eentje alle fuiven in Brugge aandoet en dan gewoon naast mensen gaat staan in de hoop dat ze haar in het gesprek zullen betrekken. Eén weinig succesvol. Ze had welgeteld één keer prijs en wist toen het gesprek de volle twee minuten levende te houden. _Twee_ minuten. Ik heb al drie minuten nodig om enkel mijn monoloog over Rock Werchter af te rammelen. Goed bezig.

Mensen, mensen, mensen. Als u ooit naar een galabal gaat en u heeft al redelijk veel op en iemand vraagt of u hun tien bonnetjes wilt omdat ze toch naar huis gaan, zeg dan gewoon neen. Waarom? Omdat u morgen graag zou willen opstaan. Toon eens dat u meer karakter heeft dan mij. Alhoewel ik niet moet klagen, als ik zo hoor wie er allemaal is opgepakt omwille van een steekpartij die nooit heeft plaatsgevonden, leve mij. En leve u. Slaapwel. U slaapt al!

Ok, er kan anders eens iemand _antwoorden_ als ik iets zeg op MSN.

Hoe evil is die Marcel Heymans eigenlijk? Ik had al nachtmerries van die vent toen ik dacht dat hij enkel directeur van het IFPI was (wat ik mij dan weer voor stel als wat mannen met rughaar die luid ademend beslissen welk tienjarig meisje ze vandaag eens gaan leren dat Britney Spears downloaden enkel leidt tot prostitutie en besmette naalden. Nobel.) Maar nu blijkt hij ook nog eens voorzitter te zijn van de “Belgian Video Federation“. U mag zelf raden waar die mensen hun dagen mee vullen. Het zal wel liggen aan het feit dat ik juist Good Night, and Good Luck. heb bekeken maar ik ga vannacht dromen van Marcel Heymans en Jozef McCarthy. Tesamen. Zonder kleren.

Stijn, gelukkige verjaardag en zo. Hier een irrelevante haiku.

They’re laughing with me!
But the joke’s not that funny…
They’re laughing at me.

Die één-kijkers toch. Ze lezen eens The Da Vinci Code en denken dat ze plots meer zien in dingen dan wij (ik), simpele intellectuelen. Sorry jongens, maar je kan niet naar een zender kijken die al vijfhonderdmiljard jaar “De Gene Bervoets show” heruitzendt en verwachten dat de andere programma’s beter zullen zijn. Onmogelijk. Mijn lievelingsaflevering was trouwens ‘Gentse Waterzooi in Ethiopie’. Ok, er was geen eten maar de blik in die negertjes hun ogen toen Gene Bervoets een lol vertelde en daar dan zelf keiluid begon mee te lachen, ik werd er emo van. Ik heb een buikje van teveel te eten en zij van te weinig, maar we zijn verbonden in onze haat voor Gene Bervoets.

Mijn kot is echt mega. Sinds zaterdag is den elektriek al tien keer uitgevallen en ik weet niet of u al eens in het donker bent gaan plassen, maar er is daar een truuk voor die ik spijtiggenoeg pas heb ontdekt nadat het al te laat was. Neerzitten. Domme kèrel.

Om de één of andere reden ben ik een interesse in Bert zijn liefdesleven beginnen nemen. Aangezien wij al beginnen giechelen als schoolmeisjes bij het woord “bestuiving” proberen we dus wel zoveel mogelijk vuile woordjes te vermijden en gebruiken we de termen first base, second base, third base en home plate. U welbekend, maar weet u ook wat wat precies is? Cue urbandictionary: “The best way to remember them is of course, the four “F”s. French, Feel, Finger, Fuck.”

I bid you adieu.