If God gives you aids, make lemonades.

Ik weet anders iets dat totaal niet belachelijk is: Studeren in de bibliotheek van de boekentoren (omdat het dan wel examens mogen zijn, dat wil niet zeggen dat je je vriendjes en vriendinnetjes enkele dagen wat minder zou moeten zien) en dan klagen over het feit dat de _andere_ mensen in de zaal lawaai maken met hun schoenen. Ik zie een probleem, ik zie een logische oplossing, ik zie een bende bleiters.

Gister naar The Break-Up gaan zien met Joris. Ik vond hem grappig. Joris vond hem minder grappig. Hopelijk was dit genoeg om een beslissing te nemen.

Wat u wel zeker moet bekijken, als u graag series downloadt that is, is Entourage. De pilot is wel nogal flauw, maar dat zijn piloten meestal en wat is dat ongaaf gedoe met dat applaudisseren nadat een vliegtuig geland is? Ja, het is heus niet uit eigenbelang dat de piloot het vliegtuig veilig op de grond heeft gebracht. Maar Entourage dus.

You know another class I took at Harvard? Business Ethics. I don’t steal other people’s motherfucking clients, but in your case I’m going to make an exception. I’m going to take everyone; your B-level sitcom stars, your reality-TV writers, when I’m done with you, you’re gonna be repping sideshow freaks. You need Jo-Jo the Dog-Face-Bitch-Boy? Call Josh Weinfuck, the lightweight pen-stealing fuckface.

Ik heb mijn eerste website gemaakt in het zesde middelbaar. Voor een meisje uit mijn klas waarvan ik vond dat ze te weinig aandacht kreeg tegenover de andere meisjes uit de klas. Ik kan mij herinneren dat ik het zonder bijbedoelingen deed, maar als ik nu herlees wat ik toen schreef kan ik begrijpen dat sommige mensen het nogal creepy vonden. Gelukkig voor u zal ik het nooit nalaten om iemand int zak te zetten, dus hier is een stukje:

Last saturday our Highness, Emma, asked me if I wanted to come and see some of her works of art next friday (day1). Her academy group made an exhibition and afterwards there would be a party. Being president of the EA-Fanclub I could not resist this invitation. So on Day 1 Thomas, a friend of mine and member of the CvT-Fanclub, arrived at ‘The Kelk’ a dark place where the exhibition was held. The first impression was rather shocking, we were the only two people who had actually taken a shower that day and Oh my God, we had fresh clothes on!!! These two freak facts were enough to have every single person there to stare at us. Not that I minded, I was there for one reason only: Drugs…

No, just kidding, to stare at Emma (and her art pieces).

After a while our sense of smell went numb and we were able to stay in for more than five minutes. My first mission was to find out were Emma was, but she was nowhere to be found. We asked one of our fellow-students (who wishes to remain anonymous) and he (or she, I’m not telling) told us that he/she had seen Emma going away with a package of ice on her head. Apparently she had been hit by someone. I was shocked of course: No-one hits Emma without being punished severely. Thomas and I assumed that she went home. So we went back upstairs and placed ourselves on two chairs at the bar, where we had a perfect view at what Emma made: They had recorded themselves working on several paintings. For about 30 minutes the two of us were guessing out loud which person on the screen was Emma. (It wasn’t that difficult, every detail of her is burnt inside my head) After a while, Thomas (not me) got bored and just when we were going to mingle with the people on the dancefloor, I noticed that the room had suddenly filled with bright light: Emma had entered the building.

Ziek in mijn hoofd. Ik heb haar naam onherkenbaar gemaakt, maar Joris kan u ongetwijfeld helpen.

Link naar een youtube filmpke over wuppies die mijn site deed vertragen. Oh, I showed him.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>