Pukkelpop 2006 – Vrijdag 18 augustus

vrijdag:

11.30 – 12.00: Archie Bronson Outfit
12.00 – 12.30: The Setup
12.35 – 13.10: ¡Forward Russia!/The Pipettes
13.15 – 13.50: Feeder/Blindside
13.55 – 14.35: White Rose Movement
14.40 – 15.20: Less Than Jake
15.25 – 16.05: The Dears/Duels
16.55 – 17.35: Dirty Pretty Things
17.40 – 18.20: Scissor Sisters
18.25 – 19.10: The Dresden Dolls
20.00 – 20.40: Martha Wainwright
20.45 – 21.35: Hawthorne Heights
21.30 – 22.30: Colder
23.45 – 00.45: TV On The Radio

Frans voor BH

Bert stelde gisteren een ietwat domme vraag: “is het niet altijd noemen bij een voorwerp?” Na zo’n tien minuten vingerwijzen en uitlachen van mijnentwege mag het duidelijk zijn: NEEN. Ik zal het nog één keer uitleggen, maar het interesseert toch niemand want “wij zijn al te oud om dat nog af te leren” of “dat is dialect, dan mag dat” of “ik kan er gewoon niet tegen dat Tom mij verbetert want dan voel ik mij inferieur en ik mag dan wel inferieur zijn, ik denk er liever niet over na, want dan ben ik triestig.” Hoe. Dan. Ook:

Als we iemand met een bepaalde naam aanduiden of een naam geven, noemen we hem aldus. Het is mogelijk dat hij anders heet, d.w.z. een andere of langere officiële naam heeft. Hoe we iemand noemen komt dus niet noodzakelijk overeen met hoe hij in werkelijkheid heet.

  1. Hoe heet je?
  2. Hoe zullen we hem noemen?
  3. Het arme kind werd naar zijn vader genoemd. Het heet Hieronymus.
  4. Ik heet Victor, maar ze noemen me Vic.

En u heeft gelijk, ik doe het enkel om op uw zenuwen te werken. Doe ik wel vaker, u zal dat wel merken. Waarom zeg ik eigenlijk altijd u? Moest ik mezelf niet zijn, ik zou dat vreselijk irritant vinden en dan linken naar deze website en mezelf belachelijk maken en dan zou mijn andere ik, dus die kerel die altijd “u” zegt, bij mij iets posten à la “wat is uw probleem maat?!” en dan heb ik eigenlijk onbewust mijn punt gemaakt. Ik heb geen flauw idee waar ik over bezig ben. Een beetje zoals die f.a.s.h.o. die gisteren beweerde dat 70% van alle gevangenen in België allochtonen zijn. En hij vond dat erg want die nemen plaats in van de Belgische gevangenen of zoiets. En de Polen komen naar speciaal naar hier om mensen dood te steken voor hun mp3-speler van vijftien euro. Alrighty then. Veel “fuck you”, “gij zijt eigenlijk een dwazen” en “mensen van uw soort” later zijn we dan maar gestopt. Maar het blijkt dus slechts 40,9 procent te zijn (voorhechtenis inbegrepen). Goh, de communist heeft weer gelijk!

Mijn zus (die blijkbaar door haar vrienden Soutien wordt genoemd) en ik hebben donderdag een feestje georganiseerd. Nu, voor u een hissyfit begint te throwen omdat u niet uitgenodigd was, ik moest de dag erna werken en ik was dus van plan om om drie uur het feestje te verlaten en te gaan slapen, het zou dus vrij debiel zijn om niet-Bruggelingen te laten afkomen. Een feestje zonder de Tominator is geen feestje natuurlijk. Tominator? Echt? Ik ga zo alleen oud worden. Evi had zo’n vijftien man uitgenodigd, ik kwam met wat smeken en beloftes dat de drank gratis was aan _drie_ (3) vriendjes. Gelukkig was het niemand op gevallen, hell, het zou mij verbazen als er iemand wist dat ik de gastheer was. Always the bridesmaid, never the bride. *zucht*. Als mijn soundmixshowavontuur (The Championettes, zesde leerjaar, eerste prijs, thankyouverymuch) mij iets heeft geleerd dan is het wel dat ik _verdomd_ goed sta met een jurk. Oh nee! Ik dwaal af! Ik was wel op het lumineuze idee gekomen om misschien toch maar geen barbecue te houden en gewoon pizza’s te bestellen bij de Pizza Hut. Geef toe, u denkt nu: “Shit, goed idee. Nee! _Geniaal_ idee!” Het feestje heeft uiteindelijk slechts tot één uur geduurd, maar ik ben een man van principes en ik ben pas om drie uur in mijn bed gekropen.

En nu bel ik naar de organisator van een juniorenwielerwedstrijd in onze wijk die woensdag een blaadje in de bus heeft gestoken om te melden dat er een algemeen parkeerverbod van kracht is morgen, niet goed beseffend dat mijn beide oudjes in Italië zitten en ik ondanks mijn 22 jaar nog steeds geen rijbewijs heb (wijs ende lach) en dus geen enkele van onze twee auto’s kan/mag verplaatsen. Lees die zin maar nog eens. Keihard alleen ga ik oud worden.

Pukkelpop 2006 – Donderdag 17 augustus

Na twee jaar en zo’n vijfhonderd herexamens kan ik eindelijk nog es Pukkelpop bezoeken. Spijtiggenoeg zonder Joris deze keer, maar het is niet mijn schuld dat hij en Bert op dezelfde types vallen en bang moeten zijn dat ze elkanders lief gaan afnemen. En ze was geeneens snel. Of grappig. Of interessant. Of snel.

donderdag:

11.30 – 12.00: Envelopes
12.20 – 13.05: My Last Novel / Planes Mistaken For Stars
13.05 – 13.40: Morningwood
13.35 – 14.10: You Say Party! We Say Die! (mmmmmmmmm)
15.15 – 15.55: Mocky / The Dead 60s
17.40 – 18.20: cKy
18.15 – 19.05: The Knife / Delays
19.50 – 20.35: We Are Scientist / Mew (godvermiljaar)
20.40 – 21.40: Snow Patrol
21.45 – 22.35: Regina Spektor (want My Morning Jacket is saaaaaaai)
22.40 – 23.40: Beck
23.45 – 00.45: Turbonegro / Nouvelle Vague
00.45 – 02.00: Radiohead (ofwel zijn ze eens goed ofwel weer slaapverwekkend. Win-win baby!)

Deze post was voor mezelf. Let vooral op het feit dat je voor de eerste keer _ooit_ aan de titel kunt afleiden waarover deze post gaat.

Snobberig, met twee b’s.

Ik snap mensen niet: Wie gaat er nu met een truitje van de Italiaanse nationale voetbalploeg rondlopen _nadat_ ze de wereldbeker hebben gewonnen? Opent dat deuren of zo? Zijn mensen vriendelijker als je hen iets vraagt? Nee, ze haten u omdat u staat te showen dat u fan bent van de beste voetbalploeg in de wereld. Stoopid. Allee, ik haat hen toch. En ik ben fan van Italië. Is het trouwens niemand opgevallen dat Materazzi eigenlijk John Turturro is?
Materazzi - Turturro

Deze middag gehoord in Gent:

(Bij het passeren van de dakloze met zijn verzameling plastiekzakken)
Vrouw: “Ik vraag mij af waarom ze die niet gewoon oppakken.
Man: “Hoezo? Die doet toch niks verkeerd?
Vrouw: “Mja, ik ben toch nooit op mijn gemak als hij in de buurt is.

En zo is het maar net. Gewoon iedereen opsluiten die ons ongemakkelijk maakt. Next stop, world peace!

Aangezien mijn partner in crime (hij komt terug! Met een tsjevenlayout!) dezer dagen liever in het bruisende Marke blijft dan mee te gaan naar de Gentse Feesten, ben ik dan maar voor de eerste keer zonder hem (maar met zonnebril) op stap geweest. Veel drank, zatte mensen, blablabla, u bent heus ook al naar de Gentse Feesten geweest. Plus, ik herinner me niet zoveel meer. Wat ik wel nog herinner is het feit dat ik zo’n dertig keer naar Pieter belde om te vragen waar hij stond op de Korenlei en het enige wat hij steeds antwoordde was “HALLO?! IK VERSTA U NIET!”. Het is drie uur des nachts en ik ben op weg naar de Korenlei, Pieter, waarom denk je dat ik bel?

En zondag is de laatste dag van de week mensen, die bespreking komt er heus nog.

Oh en ik ben donderdag naar een barbeque geweest en iedereen zat te zeggen dat ik altijd zit te zagen. Pfffft. I do not. Ik heb me heus wel geamuseerd, maar het vlees was nu eenmaal niet goed gebakken en de muziek trok op nougatbollen. Dat zijn _feiten_.

Ik heb momenteel een zonnebril aan.

Een 0 komt op straat een 8 tegen en de 0 zegt: “amaai, wat heb jij een mooie riem aan!” (wat een janet.)

Fotografie wekt bij mij hetzelfde gevoel op als gedichten: het _ziet_ er wel allemaal speciaal uit, maar als je eventjes logisch nadenkt besef je dat het eigenlijk inhoudsloos is. Echte mensen lezen boeken. Echte mensen kijken naar films. Niks tegen foto’s hoor, maar het maakt mij hoegenaamd niet uit met welke lens en welke artsy-fartsy fototechniek ze zijn gemaakt. Als er geen schijt te zien is, blijft het een brolfoto. Zoals alle hippe kinderen heb ik ook een flickr account, maar de enige foto’s die eropstaan zijn gemaakt met mijn gsm en dat ding heeft dan wel stukken van mensen gekost (letterlijk) maar een heldere foto kan je daar niet mee maken. Maar je ziet wel wat ik wil tonen. Bon ja, blijkbaar komen we na deze paragraaf toch weer tot het besluit dat ik beter ben dan andere mensen. Spijtig dat ikzelf altijd degene ben die het moet zeggen.

Misschien moet ik eens vertellen over mijn vakantiejob. Ik ben vrij zeker dat ik officieel op de IT-afdeling hoor te werken, maar de voorbije weken heb ik weinig anders gedaan dan oude pc’s in een container smijten en nieuwe pc’s naar het eerste verdiep te dragen. Maar mijn baas is wel een vreselijk sympathieke vent. Hij kan met Google werken, als je begrijpt wat ik bedoel. DAT HEM MIJN WEBSITE LEEST.

Joris en ik hebben weer onze officiele halfjaarlijkse vriendschapsbedreigende ruzie. Ik weet niet heel goed waarom, maar hij vroeg er gewoon om gdvd. Als iemand zou moeten weten dat ik daar niet tegenkan dan ben jij het, chef.

Brutin.be gaat deze zomer wat afwijken van het normale format. We gaan namelijk andere blogs bespreken! Billenkletsen! Dolkomische situaties! Een lach en een traan! En we beginnen deze week met netsensei.nl. Ocharme.