It’s my party and I cry if I want to

Ik dacht, ik schrijf nog eens iets, want de mensen gaan mij vijf dagen lang moeten missen en dat overleven ze anders niet. En toen bedacht ik dat ik soms weken aan een stuk niks schrijf en jullie blijven _toch_ elke dag mijn site checken. Waarom doe ik eigenlijk nog moeite? Volgens mij is brutin.be sommige mensen hun startpagina. Oh, you just got tolllllld. By me! Ik lach u uit omdat u brutin.be leest! U kan gewoon niet winnen.

Over niet winnen gesproken. Ik verlies zelden. En als ik verlies dan had ik mij er meestal al op voorbereid want winnaars staan altijd zo in het middelpunt van de belangstelling en dat is niks voor mij. Tuurlijk, ik kan t-shirts laten drukken en ballonnen met de naam van mijn website erop maar ik denk dat we daar al genoeg aandachtshoeren voor hebben. Hier is wat vriendelijk advies, Asfalt & co(nijn): zorg eerst eens dat er wat _eigen_ content op je website staat en maak dan eens reclame voor jezelf. Tuurlijk is het ongelooflijk indrukwekkend om te zien hoe er mensen zijn die jullie t-shirts dragen, want het mogen dan allemaal vriendjes van je zijn, je _hebt_ tenminste vrienden! Maar geloof me nu maar als ik zeg dat niemand, maar dan ook niemand, één moment stilstond bij het feit dat die ballonnen die te zien waren op het groot scherm in Werchter (*giechel*), een reclamestunt waren voor jouw webstekje. Dit gezegd zijnde, ik kan dus tegen mijn verlies. Waar ik minder tegenkan is denken dat ik aan het winnen ben en _dan_ uiteindelijk toch verliezen. Het is recent gebeurd, maar de details hou ik geheim voor mijn andere website. Die in mijn hoofd. Maar ik zou niet heten zoals ik heet als ik mij gewoon bij mijn verlies zou neerleggen. Oh wait, toch wel.

Het verbaast u misschien niet (mij wel eerlijk gezegd), maar sommige mensen dringen er echt op aan om hen toch maar eens te vermelden in één van mijn posts. Meestal draai ik dan eens met mijn ogen en murmel iets van “begin zelf een website“. Maar niet vandaag! Want dit is toch maar mooi de honderdste post op Brutin.be. Ik had al drie websites daarvoor en zo’n dertig andere persoonlijkheden (Abby, anyone?), maar dit zou wel eens een blijvertje kunnen worden. Ik heb even getwijfeld of ik niet naar brutin.org zou overstappen, maar die .be blijft toch iets speciaals. Als je ziet wat _wij_ Belgen hebben bereikt op het EK Atletiek in Zweden. _Wij_ Belgen lopen maar mooi het snelst op de honderd en tweehonderd meter vrouwenlopen en _wij_ Belgen springen maar mooi het hoogst van alle meisjes die op hele magere jongetjes lijken. Dat _wij_ Belgen allemaal trots op onszelf mogen zijn! En _wij_ Belgen hadden nog bijna de vier maal honderd meter stokjedoorgeven voor mensen die geen stokje tussen hun benen hebben (en grappig dat ik ben), maar neeeee, _toevallig_ laat de niet-Vlaming het stokje vallen. En u heeft nog een reden nodig waarom België moet gesplitst worden? Neen.

Ik krijg zelden kado’s. Jongen zijnde maak ik daar niet van, maar ik word wel niet graag warm gemaakt voor een kado om dan te moeten horen dat (get this) “de kuisvrouw niet dacht dat iemand het nodig had en ze het dus in de vuilbak heeft gesmeten“. Die achttien woorden mogen dan gewoon grappig lijken, eigenlijk zijn het achttien trappen in mijn kruis. Het was blijkbaar iets wat niet op iets lijkt wat je aan iemand anders zou geven als een teken van je waardering voor die persoon, en dat is zelfs nog niet het ergste, neen, de kuisvrouw, die waarschijnlijk niks bezit wat zo duur is als de dingen die ze moet afstoffen voor wat geld, vond het zelfs niet waardevol genoeg om te laten liggen. Ik ben dus mooi in het zak gezet door een _kuisvrouw_. Nu, ik weet niet goed waarom ik iets moois verwachtte van een persoon die een gans kader vol heeft hangen met foto’s van _zichzelf_.

Ik vrees dat ik deze ruwe post ga moeten laten voor wat hij is, ik moet binnen een halfuur door naar Pukkelpop en ik heb nog geeneens mijn zak gemaakt, plus ik moet nog vier (en geen vijf, dankje Thomas) vliegtuigtickets bestellen en ik moet mij nog scheren. Tot zondag lieve kijkertjes, maar laat het feit dat ik op een weide zit de komende dagen en dus helemaal geen tijd ga hebben om iets nieuws te posten (moest ik dat al willen) u niet tegenhouden om toch maar weer om de twee uur naar hier te surfen in de hoop dat er weer iets nieuws opstaat. Smell you later. Ik alvast wel.

3 thoughts on “It’s my party and I cry if I want to

  1. Wij moeten nooit smeken om in een Brutin post vermeld te worden. Meer nog, ik zou me zorgen maken als we er een keer _niet_ (zalig toch, zo’n underscores, bevordert de leesbaarheid enzo, vooral in overmatig gebruik) in vermeld werden.

  2. _v_o_l_l_e_d_i_g_ _o_n_l_e_e_s_b_a_a_r_. Gebruik dat eens waarvoor het dient. Als je een klemtoon wilt leggen moet je je zinsbouw aanpassen en probeer intonatie niet artificieel te genereren. Dat is voor kleine kakventjes. Blijkbaar nogal wat nek voor wat erboven staat.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *