Matthew Perry is mijn lievelingsFriend

Sinds donderdagavond hebben Joris en ik weer ruzie. Ik ben blijkbaar een lul omdat ik hem een berichtje stuur met “FLAUW” erin omdat hij niet wou afkomen naar de Vermeylen fuif. Hierdoor weten we dus ook dat Merijn haar menstruatie rond deze tijd heeft, want zoals iedereen weet krijgen _meisjes_ die bij elkaar wonen dezelfde cyclus.

Mijn verpleger wist me daarnet te melden dat het winteruur vannacht begint. Ik haat het wanneer de betaalde hulp mij intellectueel probeert af te troeven.

We zitten morgen aan vijftig dagen sinds mijn appendix werd verwijderd en die feestelijke gebeurtenis mag ik vieren door mijn wonde opnieuw te laten opensnijden door een chirurg. Ik denk dat ik gewoon gans Kroatië ga aanklagen.

Ja ik kan nog kortere paragrafen maken ja.

Werken mijn comments niet meer of zo? Eén comment in drie posts, das vrij triestig. Er moet toch iets zijn wat u wil zeggen? De paard – verkeerd lidwoord? Ik zou het niet weten, was er maar iemand dat (!) een comment achterliet om mij het te vertellen!

En wat is de deal met die nieuwe Miss Belgian Beauty, Anne-Marie Ilie? Ik moet hier van alle kanten aanhoren dat het niet zo’n leeghoofd is als de andere deelneemsters, maar vree overtuigd ben ik nog niet. We overlopen eens wat delen van haar interview in Het Nieuwsblad.

Je moet nog maar het vragenlijstje lezen dat alle finalistes op de website van Miss Belgian Beauty hebben ingevuld, en je merkt al aan een paar details dat jij anders bent dan de rest. Achter de vraag ‘Wat is je droomauto?’ passeert zowat elk model van BMW de revue. Jij schrijft: Porsche GT3.

(lacht) ,,Ik hou van speciale dingen. Ik ben geen meeloper. Ik doe altijd mijn eigen ding. Iedereen heeft een BMW. Dan kan dat toch geen droomauto zijn?”

That just blew my mind. Een Porsche kiezen als je droomauto is _origineel_? Eh? Ik mis toch duidelijk een lol hier, of niet? In welk universum is het een teken van intelligentie als je een Porsche kiest als droomauto?

Je stond tweede op de gemeenteraadslijst voor de N-VA en haalde 151 voorkeursstemmen, twee meer dan Jan Vangheel, de nummer één in Mol.

,,Door Miss Belgian Beauty had ik geen tijd om intensief campagne te voeren. Ik deed wat ik kon, en blijkbaar was dat nog altijd beter dan de eerste. Had ik meer campagne gevoerd, dan had ik het nog beter gedaan.”

Juist ja. _Ondanks_ haar deelname aan Miss Belgian Beauty heeft ze 151 voorkeurstemmen gekregen. “Ik deed wat ik kon, en blijkbaar was dat nog altijd beter dan de eerste.” Wow, ik bedoel, wow. Hopelijk raakt haar gigantisch ego ook in die Porsche.

Gelukkig voor Ignace Crombé, of hij moet zijn verkiezing Miss Flanders Beauty noemen. ,,Bepaalde iconen van het land mogen blijven. Miss Belgian Beauty, de nationale voetbalploeg of het koningshuis bijvoorbeeld. België is een geheel en we moeten als geheel naar buiten treden. De sociale zekerheid splitsen heeft daar niets mee te maken.”

Yeah, God forbid dat andere landen ons zouden uitlachen omdat we geen nationale voetbalploeg of een Miss Belgian Beauty verkiezing meer hebben. In de paragraaf hiervoor zegt ze “Het is toch niet eerlijk dat wij hard werken voor hen?” Ja, tweedejaarsstudentes Rechten die in een residentiële wijk wonen, die weten tenminste nog wat hard werken is!

Dit is trouwens de laatste keer dat ik tegen iemand zeg dat ik een post ga maken, want dan voel ik mij verplicht om mijn woord na te komen en dat komt mijn humor niet ten goede. Ik bied meteen ook mijn excuses aan aan Merijn omdat ik over haar vrouwenzaken praat, maar ik moest nu eenmaal kunnen aantonen dat Joris een meisje is. En zolang ik er geen beeldmateriaal van heb, blijven de geruchten over zijn vrouwelijke vagina geruchten.

Titel komt van mezelf, yadda yadda. Niemand in mijn naaste omgeving heeft iets grappigs gezegd. Of nee, ik lieg, Evi zei vanmorgen “jij bent soms echt griezelig”. Ik was gewoon een liedje aant zingen voor mezelf, is dat nu zo fout?

But you’re the only one responsible to take the blame

Zo niet vree sociaal zijnde kom ik zelden buiten overdag, maar ze weten mij toch telkens weer te vinden he. Gisteren twee mensen die mij de weg vroegen, vandaag een Hollands koppel dat het Citadelpark zocht (WE STONDEN ERNAAST) en iemand die wou weten waar het station was. Maar ik ben een toffe gast, ik geef altijd een wegbeschrijving. En als ik niet weet waar het is, dan doe ik gewoon uw moeder na en doe ik alsof. Zij content, ik content en als ze misrijden denken ze toch dat het hun eigen schuld is. Maar ik zie er blijkbaar uit als iemand die zijn weg weet in de wereld. Sebiet keer op mijn cv bij mijn kwaliteiten zetten, net onder “mijn moeder zegt dat ik zeer grappig ben”. Uw moeder zegt dat ook trouwens, enfin, ik denk het toch, ze is moeilijk verstaanbaar met een volle mond.

Het Internationaal Filmfestival van Vlaanderen Gent (IFFVVG voor de echte) is weer gedaan. Zoals elk jaar ben ik er in geslaagd om te vergeten naar één van mijn betaalde films te gaan kijken. Vijf euro verspild denk je dan, maar in mijn hoofd doe ik alsof ik hem wel heb gezien. Het was een Franse film, dus deprimerend, veel mannelijk bloot en vrouwen met okselhaar!

Nog één keer slapen en _het_ sociaal evenement van de week (na Happy Monday dan) komt er weer aan: fuif in Home Vermeylen! Goedkope drank, een veel te warm kot, Jeffrey die zijn hemd uittrekt, douches die zo plots beginnen overlopen als ik _toevallig_ in de buurt ben en dit. Schoonheid is iets voor nuchtere mensen, maar er zijn grenzen. En Joris gaat ook, misschien begint hij wel weer te dansen. Ik mag niet dansen natuurlijk, want er zit een gat in mijn buik. Excuseer: _twee gaten_, want er is weer een deel litteken opengegaan. 46 dagen and counting. En dan vragen de mensen of ik nog terugga naar Kroatië, OMGWTFLOLLERCOASTER. Neen.

Ik ben voor een keer mijn belofte nagekomen en er staan weer een heleboel nieuwe foto’s online in mijn flickr-account. Ze staan chronologisch, dus ge begint best op pagina twee. Amuseert u met de grappige tekstjes en vraag u ondertussen eens af, welke blog leest Tom eigenlijk als hij wil lachen?

De titel komt van Ian Curtis, omdat hij God is.

Een paard vermomd als koe

Happy Monday was weer een onverdeeld succes: veel drank, goed gezelschap en jezelf uithoeren voor nog meer drank? Check, check en check! En ik heb nu ook lesbische porno op mijn gsm staan. De volle zes seconden. Sebiet mijn deur eens sluiten. I kid, I kid, ik heb een hekel aan girl-on-girl actie.

Omdat Me., St., Je. en Jo. (Willekeurige volgorde. Of misschien wel niet!) naar Bronenosers Potemkin gingen zien, ben ik maar meegeweest. Ik was wel niet helemaal gerust over die live pianobegeleiding, want ja, straks zit ik zo net naast die piano en hoor ik niks meer van de dialogen. Blijkt het een stomme film te zijn! Letterlijk en figuurlijk. Nu, die keer dat ik aan iemand van het Filmfestival vroeg of Stanley Kubrick nog ging afkomen, dat was schaamtelijk.

Wat zegt u? U vraagt waar dat filmpje van Pieter die een zeventienjarige Oostenrijkse binnendraait, blijft? Tstaat hieronder!

“eyeyey, je klaksje!”. Ze wordt op het einde door haar zus en twee lelijke gasten naar huis gesleurd, moest u afvragen waarom ze zo plots weg is. Alhoewel dat ook aan Pieter zijn vrijkwaliteiten gelegen kan hebben. Ik zal het anders eens aan mijn zusje vragen morgen! Morgen komen er trouwens nog foto’s ook! Misschien sta ik er wel op!

De titel komt van die keer dat ik in de auto zat en er een paard in een wei stond met grote bruine vlekken (op het paard, niet in de weide. Enfin ook in de weide, maar dat was stront. Of pudding vermomd als stront? Nee, stront.). En ik ging daar eerst een paragraaf over maken, maar het is opmerkelijk hoe weinig goeie lollen je daarover kan bedenken. Owla, vermomd is met een d.

Oh en ik ging nog eens lachen met “Dag van de jeugdbeweging”. HAHAHAHAHAHAHAHAHA. Bij deze.

“zo ga je nooit site van het jaar worden hé..”

De Tom van 23 oktober 2006 heeft eventjes geen inspiratie, dus laten we maar de Tom van 23 oktober 2004 aan het woord.

Ik ben vanmiddag naar de geebee geweest en der was zeer veel volk aan elke kassa behalve één, want daar stond een vent in zo’n “shoprider”, zo’n elektrisch karretje. En volgens mij durfde er niemand achter gaan staan omdat hij volgens hen niet voorbij de kassa ging raken. Maar ik dacht, dit kan nog leuk worden, dus ben er achter gaan staan (en uiteraard kwamen er onmiddellijk vier andere mensen na mij). Eerst reed hij al die groene, allee hoe heet dat, die plastieken boodschaptassen omver wat vrij hilarisch was. Dan smeet hij al zijn boodschappen op de band (ik wou wel helpen hoor maar het ging nogal vlug), en hij had een fles wijn gekocht dus het was effe spannend. Dan moest hij dus tussen twee van die bogen waar ze diefstal mee willen verhinderen I suppose, eerst reed hij de andere kassierster omver, dan met veel chance raakt hij er juist tussen. MAAR NEE HET IS NOG NIET GEDAAN! De kassierster moest zijn spullen inpakken, maar blijkbaar gaat ze nooit zelf naar de supermarkt, want ze kreeg die zakjes nog niet eens open. Dan, als je dit nog niet voelde aankomen dan heb je geen ellebogen, wou hij met bancontact betalen. Hij kon daar niet aan vanuit zijn karretje dus ik dacht dat hij zijn code ging roepen naar de kassierster. Maar nee hoor! Hij stond recht! RECHT! Hij had helemaal geen fysieke problemen, hij was gewoon lui! Jezus!
Toen ik hem buiten tegenkwam heb ik natuurlijk zijn banden kapotgestekt. Niet met mij hoor ventje.

De titel komt vandaag van iemand die zwanst! I am so!

Backgammon, cinefiel en liefhebber van de betere roman

Ik heb de hik en het wil niet over gaan. Checkt da:

Guinness World Record for the longest continuous bout of hiccups (1922–1990) goes to Charles Osborne (1894–1991) from Anthon, Iowa. The hiccups started in 1922 at a rate of 40 times per minute, slowing to 20 and eventually stopping in February 1990 – a total of 68 years.

Attentiehoeralarm! Alsof er geen medische oplossing bestaat voor zo’n chronisch geval. Als de mijne morgen nog niet over is dan neem ik de eerste bus naar het UZ. Maar ik ga eerlijk zijn, mijn hik is al over sinds ik het woord “chronisch” had getypt.

Heb vandaag een paarse pull gekocht in de WE (spreek uit “wiiiiiiiiiii”) en hier is een goeie tip voor mannen die niet zeker zijn waar ze moeten gaan shoppen. Ten eerste: nergens waar je al samen met je moeder binnen bent geweest, je weet wel waarom. Ten tweede: let op de mannelijke verkopers, zijn ze knap, ga ervoor (voor de kleren, niet de mannen, silly!) want knappe mannen zouden nooit in een klerenwinkel werken waar ze dingen verkopen die hen niet aanstaan. It’s science bitch, look it up. Voor meer mode-advies verwijs ik u graag naar William Sledd.

Laat ons hopen dat ik morgen nog eens iets meemaak. Oh en de titel komt van mezelf, als antwoord op de vraag wat mijn hobby’s zijn. Ma lach keer nie!