“And what did you find of the movie?”

Even kort: als u geld bijvraagt aan de kassa in de Match, dan vraagt de kassierster om uw kasticket te ondertekenen. Dat kasticket blijft voor u en telt als bewijs dat u het geld weldegelijk heeft gekregen. Stop dus met zo verbaasd te kijken als de kassierster zegt dat u het ticket mag houden. Cos it’s pissing me off. En dat gebeurt zelden.

Dit stoer meisje is gisteren een broodje kaas komen eten op mijn kot. Wat me vooral opviel was dat ze ondanks haar enorme populariteit met haar beide voeten (zonder botjes, ahaha) op de grond is gebleven, want ze vond het zelfs niet erg om cola uit een roze _tas_ te drinken. Nu, als ze echt héél sympathiek was had ze misschien mijn afwas gedaan, maar die zal hier bij het volgende bezoek ook wel nog staan. Oh en in het echt gebruikt ze geen smileys, dat scheelt ook veel. Ze beweerde nog een cadeautje voor me mee te hebben, maar ze vond het _toevallig_ niet meer terug. Uitwendig hield ik mij sterk, maar vanbinnen moest ik huilen.

Alsof mijn sociaal-quota gisteren al niet gevuld was, ben ik dan ook nog eens gaan kwizzen in de Amber. Ellie Bellie (Elke! Je staat op mijn site!) was zo vriendelijk om mij in haar groepje te laten en ik denk niet dat ze het zich heeft beklaagd. MET DAT WE GEWONNEN HEBBEN. Yup yup. Ok, technisch gezien waren we slechts tweede, maar het groepje boven ons doet ook mee in het professionele circuit (as in, een zaal vol vrijgezellen met overgewicht) en wij waren zat. De fles passievruchtjenever was alvast snel op en Elke (weer!!) kwam op het hilarisch dolkomisch idee om jenever in mijn glas bier te gieten en er dan niks over te zeggen, ik kon mijn pret niet op. Hoho. Om te vermijden dat ze een ganse avond Ally McBeal afleveringen zou zitten bekijken, (die dansende baby is het akeligste wat ik ooit heb gezien. Enfin, na Portia de Rossi haar wenkbrauwen dan.) had ik mijn lunchbuddy ook uitgenodigd naar de Amber om aan de winnaarstafel te komen zitten. En ze had zowaar mijn cadeau mee! Ik ga jullie wel niet vertellen wat het was, maar het was zo’n “het is het gedacht dat telt”-cadeau. Toch bedankt! Eigenlijk moet ik nu nog een goeie overgang maken, maar ik heb geen goesting, al wat ik te zeggen heb: Tim van den Amber, you just made my hatelist. En dat gebeurt zelden. Mij verdenken van het stelen van schilderijen met negerkes, whatever, alsof die zouden passen bij mijn kader van koning Boudewijn (met fashosnor!).

Tenslotte nog wat filmtips: The Fountain geef ik een tien. Op honderd. Nee, zo slecht was hij niet, maar ik heb mijn spiritualiteit liever wat realistischer. Bij Little Miss Sunshine kon ik dan weer niet stoppen met glimlachen, was mijn gezin maar zo dysfunctioneel! “Oh my God, I’m getting pulled over. Everyone, just… pretend to be normal.”

De titel van vandaag wordt u aangeboden door een stagiaire van het Filmfestival. Geen nood, ik heb haar uitgelachen. En dat gebeurt zelden.

En daarom zijn wij nu ARM

Toen ik vorige week vrijdag naar de apotheker moest om een nieuwe wiek, stond er een marjette voor mij. Ik had al snel int snotje dat ze iets beschamend van plan was, want ze had teenslippers aan. Plaatsen waar ik teenslippers tolereer: steenstranden in Kroatië en de vuilbak. En voor er weer iemand over onverdraagzaamheid begint, ze had wel degelijk iets beschamend nodig: advies. Madam had namelijk iets met haar vingernagel uitgespookt en het wou niet stoppen met bloeden en of mevrouw de apotheker niet wist wat ze daaraan moest doen. Owkee. Ik weet niet waar dat mens opgevoed is, maar apothekers zijn dus _geen_ dokters die zich gespecialiseerd hebben in de wondere wereld van pillen en cremekes. Dokters zijn geneeskunde beginnen studeren omdat ze graag mensen willen helpen, apothekers zijn farmacie beginnen studeren omdat je daar veel geld mee kunt verdienen (akkoord, je moet al veel beginkapitaal hebben om een eigen zaak te beginnen, maar er is niet zoiets als “te rijk”). Voorschriftje lezen, juiste medicijn uit de kast halen, geld krijgen. Anyway, ze stelde voor om er een pleister op te plakken. Misschien was het toch een echte dokter!

Mijn moeder was ook van plan om farmacie te gaan studeren, maar koos dan toch maar chemie.

bollekens aan een struik

Deze post gaat uit naar alle huisdieren die ik ooit heb gehad en die veel te vroeg zijn heengegaan: Snoezie, Vondel, Driepoot en Pinky. Driepoot had inderdaad slechts drie poten, ik was in die tijd nog niet sarcastisch genoeg om hem “Vierpoot” te noemen en hem op die manier pijnlijk bewust te maken dat hij abnormaal was. Ja, mijn kinderen gaan een leuke kindertijd hebben.

Enneuh, ik ben nog weggeweest na het posten van de vorige post. Mijn zieligheid bleef grotendeels binnen de perken. Jeffrey was zo vriendelijk om zijn pyjama weer uit te doen en naar de Vooruit te komen. Pieter bleek daar ook te zijn met zijn “vrienden” die veel jonger zijn dan hem. Hij lijdt een beetje aan het Tim-syndroom: zich voornamelijk willen omringen met jongere mensen. Maar dan zonder seks met minderjarigen.

Op weg naar huis van Studio Skoop was ik getuige van het vreemdste telefoongesprek _ooit_. Een vrouw was aan het vertellen hoe ze net lekker hadden gegeten en nu allemaal tesamen op weg waren naar de Vooruit. Iets wat op zich niet zo vree vreemd (beginrijm!) is, maar ze liep gans _alleen_. That’s kinda sad. Niet “ik drink een ganse fles gin alleen en teken er dan een gezicht op” zielig, maar toch.

Ik vraag u: welk soort wezen is zo bedorven dat hij een gebruikte tampon in een wc zou smijten waardoor het water gans rood kleurt en dan zelfs niet de moeite doet om door te spoelen? Ik zal u het nadenken besparen: een _meisje_.

Stijn, ik vrees dat je gelijk hebt.

Jij kan ook niks onthouden he, je zou je eigen gat nog verliezen… moest hij niet zo groot zijn!

Mijn fles gin vertelt me dat ik zat ben. En ik geloof hem, sinds ik er een halfuur geleden een gezichtje op heb getekend begin ik Gordon alsmaar sympathieker te vinden. Hij weet wat ik meemaak, hij weet hoe hard het is. En nu is hij leeg. Ik mis hem nu al. Hopelijk zijn die twee flessen Smirnoff waardige vervangers. Hopelijk is hun hals iets breder. Oh man! En ik deed nog zo mijn best om dit stukje serieus te laten klinken.

Die titel is echt de max en hij gaat over Evi. Evi is ook de max. En ik ben daar familie van, dus ik ben grotendeels de max. Jullie? Pfffff. Van geen kanten.

Mijn laatste douche? Tien september

What up bitches. Raad eens? Inderdaad, geen Kroatiëverslagen meer! Ik associeer dat land vanaf nu met crappy dokters die er in niet slagen om mij goed dicht te naaien waardoor ik nog een kleine maand twee keer per dag verzorgd moet worden. Dat ze zelf reclame maken voor hun land. Mij zien ze daar in ieder geval nooit meer. En ik ben een man van mijn woord, vraag maar aan Pieter, ik weiger al twee jaar om nog eens mijnenveger te spelen op msn messenger omdat hij mij teveel zat uit te lachen. Ja ok, als ik het luidop zeg klinkt het inderdaad nogal debiel, maar die breedlachende smileys waren echt kwetsend hoor!

Man, dat 0110 gedoe moet de max geweest zijn! Ik kan mij eerlijk gezegd geen enkele allochtoon voorstellen die niet opgewonden raakt van een gratis evenement waar onder andere Helmut Lotti, Will Tura en Luc De Vos komen optreden. En al die hotdogstandjes zullen ook wel een grote hit geweest zijn, zo tijdens de Ramadan en al. Maar! De sfeer was wel vree goed heb ik gehoord! Enfin, ik denk toch dat dat is wat iedereen zegt, het is nogal moeilijk te verstaan tussen het gesnotter en de niesbuien door. (Tom is links. Een klootzak, maar links, nvdr)

Nee, ik heb op zondag wat open bedrijven bezocht. Het is te zeggen, een boerderij. Eerst mochten we wat koeien bekijken, blijkt dat mijn zus doodsbang is van koeien (“Maar allee Evi, hoe kam jij dan je haar?” Eddem? EDDEM?!) en dat was het eigenlijk zo een beetje.

Wie morgen mijn gatje eens wil bekomen bekijken, ik zit op de VGK-fuif in de Twieoo. In Gent!