Shit he, ik was daarnet aan het tinkelen en ik zei tegen mezelf “Tom, zet dat op uw site zodat uw lezerkes u dat kunnen helpen herinneren” en nu ben ik vergeten wat het was! Tinkelen is trouwens het enigste wat ik onthouden heb uit Zwartboek. Pas een halfuur na het einde van de film had ik door waar de titel op sloeg en nog eens een halfuur later wie nu eigenlijk de slechteriken waren. DE DUITSERS!
So, ik was uit pure verveling weer wat blogs aan het lezen en ik kwam één tegen die doodleuk zat te vertellen dat hij des avonds aan 90 km/u door de bebouwde kom had gereden. Maar we moesten niet boos zijn, want hij ging _proberen_ er op te letten. Wuk ne zever. Als ge vijftig moogt, rij dan godverdomme niet meer dan vijftig, wat, ge hebt koud en uw rug doet zeer of zo? Nee he! Want ge rijdt met een auto! “ook al is het donker en was er heel de weg niemand anders te bespeuren”. Weet ge wie een paar jaar terug ook zoiets heeft gezegd? Walter Grootaerts. ICEBURN. Maar nu effe serieus. Mensen zoals jij zijn de reden waarom er de laatste jaren alsmaar meer vluchtmisdrijven gepleegd worden. “Oh op dit uur moeten er toch geen kinderen meer buiten zijn, ik ga hier wat sneller rijden, misschien kan ik dan nog het laatste deel van St- OH FUCK IK HEB NET EEN BLOND SCHATTIG MEISJE MET PAARDESTAARTJES EN EEN ROZE FIETS OMVER GEREDEN”. En dan rijden ze snel weg. Kweet, griezelig hoe ik mij in de gedachtegang van zo’n criminelen kan verplaatsen. Maar mijn zusje is anderhalf jaar terug ook door één van die lowlifes omvergereden des nachts aan de Heuvelpoort. Blijkbaar betekenen rode lichten dezer dagen “ge durft nie, ge durft nie!” en ik weet niet van u, maar ik laat mij niet kleineren door een paal met lichten. Maar goed, met het geld die we van een of ander fonds voor verkeersslachtoffers hebben gekregen heb ik deze laptop gekocht! Eind goed al goed! Oh en ze leefde nog, dat was ook fijn meegenomen.
Aha! Help mij eens onthouden dat ik in 2007 mijn voicemail bericht moet aanpassen. “Hallo dit is Tom, dit is 2006, u weet hoe dit werkt *BIEP*” zal dan namelijk een beetje passé zijn. Ahhh, voicemail berichten. Mijn eerste was “I’m not here right now, I’m fighting evil with Buffy”. Ik vertrouw erop dat u dit beschamend weetje voor uzelf gaat houden. Maar mijn nieuw gaat wat serieuzer zijn. Ik wil niet dat potentiële werkgevers afgeschrikt raken door mijn voicemail. Daar heb ik namelijk deze website voor!
Oudejaar is bijna hier! Nog één keer slapen (of twee, voor de mensen die weer hun feedreader zitten te refreshen tot ik een nieuwe post heb gepublished. Oh ge weet heus wel wie ge zijt.) en ik kan weer aftellen samen met de cast van het Swingpaleis (en Bert, Pieter en Nathalie. In willekeurige volgorde. Behalve Nathalie.)! Plaatsen waar ik de laatste tien seconden van een jaar al heb doorgebracht: Een wc, een zetel, een straatgoot, mijn bed en mijn ongelooflijk harde vloer.
Ik eindig de laatste post van 2006 met dezelfde titel als de eerste post van 2006. Symboliek for the win! Het waren de laatste woorden die ik mij nog herinner van Bert zijn toenmalige vriendin die samen met ons oudejaar heeft gevierd bij mij thuis. Niet dat ik zijn huidig lief wil bang maken of zo, maar een paar maanden later waren ze uit elkaar. Toeval? Uiteraard, want de echte reden van hun breuk was _jij_! Slaap zacht!