“vorig jaar zijn we nog naar Coldplay in het sportpaleis geweest”

Nu ik alweer de helft van mijn bezoekers kwijt ben door een week niks van mij te laten horen, tijd voor een nieuwe post!

Even kort: U besluit om naar de Zuid te gaan en omdat het koud is gaat u binnen via de automatische deuren aan de linker ingang. Maar oh wee, die binnenste deuren willen maar niet opengaan! Is het kapot?! Moet u op een knopje duwen?! NEEN. Zoals duidelijk aangeduid staat is de winterstand ingesteld, wat betekent dat de binnenste deuren pas opengaan als de buitenste toe zijn, om zo de koude buiten te houden.

Ik heb weinig nieuws te melden over mijn onderbuurvrouw, want ze laat niks meer van zich horen. Vorige week donderdag ben ik haar wel tegengekomen in de gang (ze had een vuilniszak vast en zij is verantwoordelijk voor het buitenzetten van de vuilbakken, zodus, slim he?) en het is toch mijn type niet. Ik val namelijk niet zo op brunettes met een lief dat eruitziet alsof hij jongetjes zoals ik rauw opeet voor ontbijt. Ander en beter zei mijn moeder altijd. En toen werd ze zwanger van mijn zusje.

Ok, ik geef het toe, ik heb de voorbije dagen serieus getwijfeld of ik er niet beter mee kan kappen. Goh, tuurlijk is al die bekendheid leuk en zo, maar het heeft ook serieuze negatieve kantjes. Kijkt u maar eens naar enkele van de comments bij mijn vorige post. Onderbroekenlollen. En zo niet van die goeie, zoals ik ze vertel, nee van die volledig doorzichtige en onoriginele (Penis! Neuken! Tetten!). En ik trek blijkbaar zo’n mensen aan! Komt daar nog eens bij dat ik tussen deze MoLLyMan zijn webloglinks sta. Hem niet nomineren is zowat de enige beslissing van Clickx die ik toejuich. Als ik flauwe moppen wil, dan ga ik wel bij Pieter langs. Die is momenteel in de ban van grappen over baby’s. “Wat hebben een Ferrari en een baby gemeen? Het is bij allebei moeilijk om er in te raken”. “Wat mag je niet vergeten nadat je een kaal kutje hebt gebefd (zijn woorden)? De baby terug in de wieg te leggen.” Hmmm, had iemand mij in het tweede middelbaar verteld dat ik nu zo goed zou overeenkomen met Pieter, ik had hem waarschijnlijk uitgelachen. In mijn hoofd dan, ik was in die tijd al blij als iemand _vrijwillig_ tegen mij kwam praten.

Weer een stokje! Ik ben echt al mijn streetcredibility aan het kwijt spelen dezer dagen. Er wordt van mij verwacht dat ik hier zowat alle rare dingen die ik doe ga opsommen.

  • Ik praat tegen mezelf. Gewoon luidop, als er niemand in de buurt is.
  • Neen zeggen tegen wildvreemden is altijd al iets geweest waar ik slecht in was. Zo heb ik enkele maanden lang maandelijks vijftien euro gestort aan Amnesty International omdat ik niet anders durfde nadat een vrouw aan het Zuid een ganse parlée had afgestoken over onschuldige mensen of zoiets. En een paar weken terug ben ik klant geworden van Essent, een energiebedrijf. Wat eigenlijk wel van pas komt voor mijn huis. DAT IK NIET HEB. Mijn kotbaas gaat lachen als ze hier rekeningen beginnen binnensmijten. Misschien toch best es die aangetekende brief versturen Tom (dat zei ik zonet luidop).
  • Ik kan enkel opstaan tussen de 31ste en 55ste minuut van een uur. 55 omdat mijn klokken allemaal vier minuten achter staan, dus eigenlijk is dat 59 in jullie wereld.
  • Ik eet kroketten door eerst één van de topjes af te snijden. Vervolgens ga ik met mijn mes langs de rand en snij ik hem overlangs open. Dan haal ik de puree eruit en vervang die met een stukje vlees. En dan eet ik mijn kroket op. Ik verzamel de puree van alle kroketten om dat achteraf allemaal op te eten.

Amaaaai, wat ben ik raaaaaaar! Nee, echt, jezelf raar noemen, hoe fout is dat? Maar nu moet ik wel iets opbiechten: ik heb/lijd aan OCS. Het klinkt me-ga-se-xy en dat is het ook: het komt erop neer dat ik bepaalde handelingen steeds opnieuw uitvoer om zo te voorkomen dat er mij slechte dingen overkomen. Vraag er mij niet naar. Oh en ik smijt het stokje door naar Timmy en Stijn. En niet naar Jeffrey, want die zat vorige keer iets te hard te smeken om dat sms-stokje aan hem door te geven.

Titel komt van Netsensei, die denkt dat hij _en_ grote fan van Coldplay kan zijn _en_ het recht heeft om te lachen met andere groepen. Ik dacht het niet nee. Ik weet het, erg grappig is die titel eigenlijk niet. Maar hij komt dan ook van Netsensei. Oh ja, die zag u niet aankomen.

7 thoughts on ““vorig jaar zijn we nog naar Coldplay in het sportpaleis geweest”

  1. Pingback: Het is pertangs geen kluchtje « Dramoghe

  2. Heb Tom nochtans gezegd dat ik ze gehoord had op ons zotte “seminar” hoor. En maar best, want sommigen mensen (kuch… evi… kuch) maakten meteen de opmerking dat ik wel vré fucked up moet zijn in mn hoofd om zo iets zelf te bedenken.

    Maar bon, alle credits dus to Joeri Willems.

  3. Je hoeft je niet te verdedigen hoor Pieter, je populariteit bij mij is hetzelfde gebleven.

    En, geloof het of niet, ik ben vrij zeker dat die Joeri ze niet zelf heeft bedacht.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>