Dancing to electro-pop like a robot from 1984. From 1984!

Vandaag was mijn leven een roetsjbaan van emoties. En ik ben momenteel een robot aan het nadoen, maar dat volledig terzijde. Ik heb ooit in mijn comments es iets gezegd over roetsjbanen, es zien of ik dat terugvind. Hmm. Neen.

Maar toen ik opstond, enfin, net nadat ik opstond, heb ik ontdekt dat ik in de top 50 van de fans die het meest naar Joy Division luisteren op last.fm sta! Ok, die titel past enkel op een XXL t-shirt, maar tis wel een vree schone titel. En ik ben de enigste Belg! Wat mij dus de nationale expert maakt wat betreft all things Joy Division. Stel dus dat er ooit ergens een oorlog uitbreekt tussen een bevolkingsgroep die beweert dat Love Will Tear Us Apart het belangrijkste Joy Division nummer is en een andere die zegt dat het Transmission is, dan moet ik in het vrtnieuws komen om aan de mensen thuis dat allemaal uit te leggen. En uit te lachen, want iedereen weet dat Novelty hun beste nummer is.

IIIIIIIIIIIIIIIIIIII (Ik zit op een roetsjbaan, duh. En ik gil wanneer ik wil. Hotdamn. Jotie T’Hooft is er niks tegen.)

Maar dan he. Ge zijt de nationale Joy Division expert, de zon schijnt en ge gaat u een broodje halen in de Spar. En als het aan u is dan zegt het meiske achter de toog “ge wilt een Fitness (kipfilet, cocktailsaus, ananas, waterkers en wortels) zeker? Dan ga ik eerst kipfilet halen”. *cue roetsjbaan*. Ik _haat_ het wanneer mensen die mij bedienen onthouden wat ik bestel. Ik herinner mijn lezers graag aan het meisje die bij de slager in de normaalschoolstraat werkte drie jaar geleden en al aan een broodje smos begon voor ik mijn mond had opengedaan. En nu is het dus weer zover. En ik had zo graag een broodje Fitness. Maar hey, principes zijn principes. Om dezelfde reden loop ik nooit door een rood licht en reply ik altijd _onderaan_ een e-mail.

Tschijnt dat ik een nieuwe onderbuur heb. Met de nadruk op tschijnt, want ik loop al een ganse avond rond te sloffen op mijn slo- op mijn pantoffels en niks reactie! Zeker familie van die dikke, zwarte, dove lesbo waar Timmy het daarnet over had. Ik vraag mij trouwens af hoe dikke, zwarte, dove lesbiennes weten wanneer een kettingzaag aanstaat. Door er aan te voelen? Ge moet trouwens het commentaar onder het artikel eens lezen: “ma pff, moet iemand my da regt geve? naja, nee, ze is lelek, en ze heeft dinge gedaan die egt totaal ni kunne om t nog ma ligt uit te drukke.” Serieus. Aan het begin van een zin hoort een hoofdletter hoor.

Voor ik slapen ga. What is the deal met al die comments die vrouwelijke blogsters krijgen? Een mens krijgt soms de indruk dat elk van hun posts genomineerd is voor de literatuur-Nobelprijs als je sommige comments leest. Leest u even mee?

Ik vind het gewoon al lachen dat ik weet dat ge in het Brugse rondhangt van tijd tot tijd. Misschien rij ik u wel eens per ongeluk omver met mijne vélo. Per ongeluk hé. En dan kunnen we kennismaken.

Can you spell creepy? Ik mag het hopen, ik heb net getypt.

Schitterend plan! Deze nacht was ‘t inderdaad beter niet verzet; Bleek dat het *plots* al 8u was ipv 7u toen ik deze ochtend door de deur strompelde richting BEDlehem :S

BEDlehem. Nuff said. Ge zou beter richting MAAKUVANKANTwerpen strompelen.

Madame Vuur, ge beschrijft echt exact dingen waar ’s nachts ten huize Volle Petrol over wordt gedacht en over thee of nachtelijke wandelingen wordt gepraat met de soulmates. En het is goed gedreven te worden door een of andere onbekende drive, die u doet verlangen naar waar ge niet aan kunt of wat niks voor u is, maar it keeps us going… gepassioneerd en wat op het spontane af leven, ik geloof er wel nog echt in.

Zoals Winnie the Pooh het zo mooi zegt “For I am a Bear of Very Little Brain and long words bother me”. Want echt, wie schrijft nu zo’n dingen? Als iemand ooit zo’n dingen tegen mij zegt en denkt dat ik daar voor ga vallen, dan lach ik die gewoon uit. Tenzij hij/zij het zegt en met eurobiljetten naar me zwaait, dan zal ik te druk bezig zijn met mij te ontkleden.

Geen enkele van die comments was een goed voorbeeld van wat ik bedoelde. Maar zoals Winnie the Pooh dat zo mooi kan zeggen:

“I don’t see much sense in that,” said Rabbit.
“No,” said Pooh humbly, “there isn’t. But there was going to be when I began it. It’s just that something happened to it along the way.

27 thoughts on “Dancing to electro-pop like a robot from 1984. From 1984!

  1. Trouwens. Gasten zijn daar veel te easy in. Ge schrijft keer een grappig of ontroerend stuk, ‘t komt uit dat ge nog geen lelijke toarte zijt ook, en opeens zit iedereen in den duik zoveel mogelijk foto’s van de schrijfster op te slaan om vile dingen te doen such as petting the monkey. En ze denken direct dat ze een soulmate gevonden hebben ook enal.

    Vrouwen zijn daar veel nuchterder in. Want mannelijke bloggers zijn meestal lelijk. Ahahaha!

    LelijkaARDENNEN. Shit. Bijna.

  2. Vrouwelijke bloggers kunnen ons inhoudelijk amper boeien, waar we echt in geïnteresseerd zijn, zijn hun gLEUVEN.

    (nja, nipt)

  3. Pingback: Zou mijn auto vanavond weer rondspoken? « Onnozelheid mag!

  4. Als ik iets van u in mijn Shared items feed van mijn Google Reader zet, dan komt dat spul hier gewoon een reactie geven of wat?!

    Rare dinges.

  5. Joke: Dat is geen reactie maar een TrackBack.

    Tom: Ge kunt er anders een thumbs-up-emoticon bijdenken. You know. “Internet is wa zo, maat: (Y).” Zo, ja.

  6. Dit is echt de beste post die je ooit al geschreven hebt. Met zoveel gevoel voor humor, en vooral ook heel grappig en zo. Je voelt echt aan wat er door de mensen heen gaat!! R-E-C-P-E-C-T!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>