Kent u BNRF nog? Dat jazzfestival waar ik een paar weken terug een weinig enthousiast over deed? En waar ze mij nooit van mijn leven zouden zien omdat ik nu eenmaal geen wannabe uomo universale ben?

Welllllllll. Ik zit hier in de pressroom van Blue Note dit te typen. Jaha. Met een korte broek aan. Naast mij ligt mijn Eastpakrugzak en onderweg naar hier ben ik enkel door rode lichten gewandeld terwijl ik aan het twijfelen was of ik nu wel of niet mijn sokken zou aanhouden met mijn teenslippers.

Nee, serieus, ik heb wel nog enkele principes waar ik aan vasthou, maar aan dit tempo gaan ze het niet lang meer volhouden.

Hmm, volgens mij is het eerste optreden al gedaan. Dat wordt een zotte review, morgen op Gentblogt. Maar straks Elvis Costello! En zei ik al dat ik hier gratis bier krijg?