De paardenkop is blij dat je terug bent

Ik stapte vorige week aan het Zuid op de bus (72 van 06.54) richting Zwijnaarde en aangezien het vakantie is, zit er nauwelijks volk op, als er al zes man in zit aan mijn halte zal het veel zijn. Maar des te beter, meer plaats voor mij (niet dat ik het nodig heb.), dus ik zet mij, ik leg mijn zak naast mij en ik staar wat uit het raam. Omdat ik mijn koptelefoon in heb, merkte ik het eerst niet, maar toen ik mijn hoofd draaide, zat er plots een oude vent naast me! Op mijn zak! In een bus waar er zo ongeveer nog 46 plaatsen over waren! Quelle absurdité. Ik dacht dat hij mij niet gezien had, dus ik geef hem een stamp zodat ik mijn zak vanonder hem kan trekken en hij kijkt eens op met die domme grijns waar sommige bejaarden zo goed in zijn (oh, u weet heus wel wat ik bedoel. Ik heb er trouwens sommige bijgezet omdat ik niet alle bejaarden wil kwetsen.) en staart dan weer naar de chauffeur. En zo eindigt het verhaal van die keer dat er een oude man naast mij kwam zitten op een grotendeels lege bus. Een verhaal. Van mij. Over het openbaar vervoer. Quelle schoc.

Hoe was uw weekend gasten? Ik stel deze keer maar een vraag, zodat niemand zich nog hoeft te schamen als ze nog maar eens hun ganse levensverhaal in mijn comments beginnen plaatsen, alhoewel er daar heus niemand achter gevraagd heeft. Maar het mijne was lang en opwindend. Mijn weekend he, mijn weekend was lang en opwindend.

Zaterdagavond moest ik naar het trouwfeest van Jeroen en Magali in een gehucht in de buurt van Zottegem. We hadden een leuk cadeau bedacht: ieder van ons moest voor een bepaald bedrag (ik ga dat hier niet zo online zeggen natuurlijk) in muntstukken zorgen, die we op voorhand in vazen waar hydrokorrels inzaten hadden gestoken, waardoor al het geld er in vast hing. Best een origineel idee, alhoewel mijn voorstel om een pak heroïne te kopen met het geld en hen dan het geld zelf terug te laten verdienen stukken beter was natuurlijk. Vrijdagavond had ik ontdekt dat ik niet genoeg klutters liggen had en dus moest ik op zoek naar een bank die open was zaterdagmorgen in juli. Dat is mij uiteraard niet gelukt, maar ik heb een meisje van een nachtwinkel (het was wel overdag) kunnen overhalen om mijn biljetten te ruilen voor haar geldstukken. Crisis vermeden.

Op weg naar het trouwfeest kwam ik ook nog tot het besef dat ik mijn uitnodiging niet mee had, wat ook moeilijk was, met dat ik hem niet meer vond en zo, en ik was ook vergeten om eigenlijk te bevestigen dat ik _kwam_. Ik kreeg dus al angstaanvallen bij de gedachte dat ik de ganse avond aan een aparte tafel met onbekenden ging moeten zitten, omdat er geen plaats meer was bij de rest. Maar uiteindelijk viel het allemaal wel nog mee, Pieter leeft ook volgens het “een goe lief of geen lief”-principe en was dus _alleen_ en dus kon ik binnen raken als zijn date en Jeroen kent mij al lang genoeg om te weten dat plannen niet mijn sterkste kant was en is er dus gewoon vanuit gegaan dat ik afkwam. Crisis vermeden.

Het trouwfeest was best plezant, lekker eten, grappige speeches en ik heb zelfs op de dansvloer gestaan. Oh en Boris is bère.

Oorspronkelijk was het dan ook de bedoeling dat we gewoon daar in een tentje gingen blijven slapen omdat we toch allemaal te dronken waren om nog naar huis te rijden, maar Pieter en ik hebben Dries kunnen overhalen om nog naar de Fuse te rijden. Ik denk dat we anderhalf uur hebben gereden om daar uiteindelijk drie kwartier te staan dansen tot een grote neger ons vriendelijk verzocht om naar huis te gaan. Dansen in de Fuse in een kostuum, een aanrader.

Ik weet dat het publiek een post over hoe dwaas de Ikea wel niet is met hun stomme plannetjes en zakjes met te weinig vijzen verwachtte, maar ik heb nog geen tijd gehad. En ik moet eerst nog mijn plafond schilderen, maar daarvoor heb ik witte verf nodig en ik moet morgen tot zes uur werken dus heb ik geen tijd om naar een verfwinkel te gaan.

Oh en ik heb mij een Sony Ericsson K810i gekocht. In de Phonehouse, want dat personeel is altijd hilarisch. Ik stap naar een vent, ik zeg “ik wil een Sony Ericsson K810i” kopen, hij kijkt mij aan alsof ik een voorbijrijdende trein ben en wijst dan naar een K800. “Deze bedoelt u?” “Neen, dat is een K800. Ik wil een K810i, zoals het toestel die _onder_ de K800 hangt”. Dan heeft hij het eindelijk door en gaat hij om een nieuwen in hun magazijn. Hij komt terug en deelt mij vol trots mee dat dit “zeer goeie toestellen” zijn. Uhu. Dat zou waarschijnlijk overtuigender klinken als hij ook effectief wist waarover hij het heeft natuurlijk. Dan begon hij zijn parlée over hun extra verzekering, want de eerste drie maanden zijn cruciaal en die schermpjes van Sony Ericsson zijn wel mooi, maar oh zo kwetsbaar. Allemaal goed en wel, maar als hij kapot is, koop ik mij wel een nieuw, thank you very much. Maar ik ben nu dus eigenaar van een spliksplinternieuwe Sony Ericsson K810i. Excuseer, een spliksplinternieuwe Sony Ericsson K810i die in de eerste vijf minuten dat hij aanstond _twee_ keer gecrasht is en nu zelfs niet meer wil opstarten. Dus moet ik hem terug gaan brengen, maar ik moet morgen tot zes uur werken dus heb ik geen tijd om naar de Phonehouse te gaan.

Mijn bed roept.

6 thoughts on “De paardenkop is blij dat je terug bent

  1. ik heb het waarschijnlijk al gezegd en ik zal niet de enige zijn, maar op die banner lijk je een beetje op Chavez.
    ik heb niet door warom die grote neger zei dat je naar huis moest gaan? waren jullie de enige autochtonen in die Fuse-zever?
    of had je geen sportschoenen aan?

  2. Wat een comments.

    @jeroen: wij hebben elkaar al in het echt ontmoet, dacht ik? Zitten wij niet in een vzw tesamen? Genkblog of zoiet? Awel he. Diene banner, dat ben ik niet. Pi-po.

    En we moesten naar huis gaan omdat ze gingen sluiten, het was toen al acht uur.

    @freaq: we mochten gewoon naar binnen hoor.

  3. Pingback: De paardenkop is blij dat je terug bent — Stamp collection

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>