Naar de andere kant van Gent verhuizen, brengt natuurlijk een boel veranderingen met zich mee. Maar geen nood, ik heb mij ondertussen al een nieuwe frituur gevonden, in de Hoogstraat en buiten het feit dat het lekkere frieten zijn, wordt hij ook nog eens uitgebaat door twee veel te knappe Turkse meisjes. En die ene had een t-shirt aan met een hangman en de opdruk “F_CK” erop, hoe wijs is dat? Wel even een awkward moment toen de andere in mijn richting keek en iets Turks zei en ik pas na de derde keer doorhad dat ze eigenlijk gewoon int Gents vroeg of ik zout op mijn frieten wou.

Om in de culinaire sfeer te blijven, mijn vader en zus hebben mij een nieuw dessert leren kennen, Frusi. Wreed lekker en ik heb mij daarnet in de GB een pak van elke soort gekocht die ze verkochten. En ik was er zojuist van aan het genieten tot ik plots iets vreemds bemerkte. Kan u raden wat het is?

Zegt Joke daarop: “‘t is maar een haar natuurlijk; ik zou uw frusi genot daar niet door laten verpesten”. Juist ja.

Onze GB is trouwens een marginale hotspot. Dat ge marginaal zijt, d’accord, maar is het nu zoveel moeite om schoenen aan te doen als ge buiten komt in plaats van overal met uw sletsen rond te lopen? Het principe van pantoffels is dat ze binnenshuis gedragen worden. Maar er stond vorige week vrijdag één van die mensen achter mij in de rij, gans de band volgeladen met boodschappen en nadat ik betaald heb en mijn boodschappen wegsteek, hoor ik ze zeggen wat u in mijn titel kan lezen. Ik bedenk me net dat die titel ook in andere situaties kan uitgesproken worden, maar nu ik weet dat mijn achtjarige nichtje mijn website leest, kan ik dat moeilijk schrijven he. Hoeveel blogs kunnen er eigenlijk zeggen dat ze gelezen worden door achtjarige meiskes?

Wie heeft tijd om grappige titels te bedenken als het land in crisis is? Ik niet hoor.

Maar dit hou je toch niet meer voor mogelijk? Hoe Bart De Wever dat allemaal uitgesproken krijgt zonder het uit te proesten, respect zunne.

“Vlaanderen heeft héél redelijke eisen gesteld gericht op beter bestuur voor gezinnen en bedrijven. Franstaligen hebben néén gezegd.”

Echt. Zelfs Calimero voelt plaatsvervangende schaamte. En dan claimen dat de Ijzerbedevaart een boodschap van Vrede, Vrijheid en Verdraagzaamheid wil laten weerklinken. Vrede, Vrijheid en Verdraagzaamheid voor _Vlaanderen_, me dunkt. Beginrijm is voor mietjes anyway.

Er zijn ook nadelen aan het wonen naast een park waar het vol junkies en marginalen loopt. Zo is er het afgelopen uur nogal veel rumoer die af en toe onderbroken wordt door een luide knal. Ik zou es gaan kijken op het terras, ware het niet dat ik niet echt zit te popelen om gedood te worden door een verdwaalde kogel (ik heb alle afleveringen van The Wire gezien, mij moet je dat niet uitleggen, hoe zo’n dingen werken). Ik hoor constant hoe de Brugse Poort steeds meer jonge gezinnen uit de middenklasse trekt, maar hier in ons appartementsgebouw is daar niet veel van te merken. Ok, onze buur is ook nog vrij jong en in het andere appartement op onze verdieping wonen drie meisjes (zo van die meerderjarige he), maar onze bovenbuurvrouw had zondag iedereen in het appartement uitgenodigd om bij haar langs te komen, waar ik _uiteraard_ niet naar toegeweest ben (ik heb een immense hekel aan mezelf voorstellen. Ik moest maandagavond iets vragen aan mijn buur en het eerste wat ik zei was “hallo ik ben buur en ik ben uw nieuwe Tom”), maar Joke en haar lief (die van plan was om op blote voeten te gaan. I kid you not) wel, nadat ik haar deed beloven dat ze duidelijk ging vermelden dat haar lief mij _niet_ was (dit is weer een parel van een zin aan het worden, ik ga eens een punt zetten). En toen ze terugkwamen zei ze dat iedereen daar was, behalve die drie meisjes en ik en dat het allemaal oudere mensen waren. Waarmee we eindelijk bij het punt gekomen zijn die ik wou maken: het zit hier vol met oude mensen. Dus ben ik al helemaal niet van plan om er ooit mee samen te zitten (Eén Gentblogtvergadering per maand is al zwaar genoeg).

Oh en morgen vertel ik over die keer dat ik in de lift stond op weg naar beneden, de deuren opengingen, iemand instapte, ik uitstapte in de veronderstelling dat we al op het gelijkvloers waren en ik plots besefte dat ik zonet iemand haar appartement was binnengewandeld. Ik ben dus niet asociaal omdat ik het wil he, het is voor mijn eigen bestwil. Ik ga het morgen niet meer vertellen, zoveel meer details waren er toch niet.

Nu ga ik een waargebeurd verhaal vertellen en dan moeten jullie zeggen vanaf welk deel jullie al in de gaten hadden dat er iets niet klopte.

Eén van mijn collega’s, laten we hem Michael noemen, want zo heet hij, had woensdag op 2dehands.be een Italiaan gevonden die een Nokia N95 aanbood voor 130 euro per stuk. Wij natuurlijk dolenthousiast, want die dingen kosten 795 euro in België en blijkbaar zijn die goedkoper in Italië. Ik was al aan het bedenken aan wie ik mijn Sony Ericsson kon doorverkopen, een Sony Ericsson die ik nog steeds niet heb teruggekregen en waarvan ik eerlijkgezegd al niet meer kan zeggen welk model het was. Je kon er alvast mee bellen en smsen. Enfin, dat kon ik niet, dat was nu net het probleem, maar ik dwaal weer af. Ondertussen was Michael aan het horen hoe alles in zijn werk ging gaan. Blijkbaar zou die Italiaan de gsm’s afgeven aan TNT die gingen verifiëren dat ze authentiek (is het erg dat ik mezelf een snob vind omdat ik moeilijke worden gebruik? Euh nee, is het erg dat ik denk dat authentiek een moeilijk woord is?) waren en zij gingen ons dan vragen om de betaling te maken. Wij zaten ondertussen al te wippen op onze stoel van opwinding. Een N95! Voor 135 euro! En als ze goed zijn dan beginnen we zelf met een handeltje! Schatrijk gaan we worden! Ik kon eindelijk werk maken van mijn levenslange droom om de Boekentoren op te kopen en plat te gooien! En toen kregen we een e-mail binnen van TNT. Enfin van een e-mailadres met @europe.com. Pas op _dat_ moment hadden we door dat het wel eens allemaal oplichting kon zijn. Awkward. Maar volgende week krijg ik mijn Sony Ericsson terug! Waarschijnlijk!

U mist heus niks als u de vorige post niet hebt gelezen, de titel was een stuk grappiger dan de post zelf. En ik deed het weldegelijk met een gegronde reden, maar ik kan het niet goed uitleggen. Laat ons hopen dat ik het ook nooit moet doen.

Omdat mijn streetcred momenteel niks meer voorstelt (ik ben mij elke morgen gaan douchen op Pukkelpop. Ja, dat festival waar ik eigenlijk nog een verslag over moet schrijven, maar ik wacht tot niemand nog dingen opzoekt over Pukkelpop, want stel u voor dat ik extra hits zou krijgen hierdoor. En dan zijn er meiskes met een moeilijk webadres die klagen dat ze te weinig bezoekers krijgen.): vinden jullie Suri Cruise ook zo’n koddig kindje?

Ik vind het redelijk belachelijk om naar Ter Zake te kijken en te moeten horen hoe het allemaal Milquet haar schuld is dat Yves Leterme geen regering heeft kunnen vormen. Het is de CD&V hun goed recht om met stoere taal de verkiezingen te winnen, maar dan moeten ze achteraf niet verbaasd zijn dat onze landgenoten onder de taalgrens niet staan te springen om akkoord te gaan met een staatshervorming. Nee, dat vind ik niet kunnen!

De titel komt van één van mijn andere collega’s, laten we hem Toffrey noemen, want dat is een grappig woorspelletje, die blijkbaar in de overtuiging leeft dat er witte inktpatronen bestaan en we er dringend moeten bestellen want we hebben er geen meer in voorraad!

11.55 – 12.30: Morda
12.30 – 13.10: The Rakes
12.50 – 13.35: Neveneffecten (Geen MySpace pagina, hoe alternatief van hen.)
13.15 – 13.55: Heavy Heavy Low Low / Sparta
13.55 – 14.40: New Young Pony Club
15.15 – 15.55: The Shins / 120 Days
15.55 – 16.40: Kate Nash
of
16.15 – 17.00: White Circle Crime Club
16.45 – 17.30: Bromheads Jacket
17.35 – 18.25: From Autumn to Ashes
18.30 – 19.10: The Whitest Boy Alive
19.25 – 20.15: Spoon
20.25 – 21.25: LCD Soundsystem / The Sounds (Hoe oneerlijk.)
21.30 – 22.40: Nine Inch Nails
of
21.50 – 23.00: Goose
22.45 – 23.45: …And You Will Know Us by the Trail Of Dead (Net zoals bij mijn eten spaar ik het beste als laatste. “Maar Tom, en je groenten dan?” Ja die ik eet wel niet op he.)

En nog eens veertien. Met de twee dagen voordien komt dat op 41 groepen, reken daar dan nog eens Bert en/of Pieter hun keuzes bij en eventuele veranderingen aan mijn strikt schema en dan zou ik er toch zeker 42 moeten gezien hebben.

En zo is Pukkelpop alweer ten einde. Zal ik deze keer een oog dichtdoen? Ga ik vodka drinken en dan weer alles en iedereen rondom mij beginnen uitschijten? Durf ik mijn shorts dragen? Zullen onze buren opnieuw twee tienermeisjes met een Passoaverslaving zijn?

Bert was trouwens zo vriendelijk om er mij aan te herinneren dat ik mijn handzeep moet meedoen. Handen schoon _zonder_ water of zeep! Ik ben misschien niet God zijn lieveling, maar ik mag af en toe toch eens op zijn schoot zitten (that makes no sense, does it?)