I’ll be the one in the corner, hiding behind my beverage.

Ik ga eens zielig doen. Gentblogt geeft morgen een feestje (meer details als u op feestje klikt, echt waar) in de Cocteau en iedereen die zin heeft in een gratis fuif en denkt van “goh, ik wil die Tom wel eens zien in een real-life sociale bezigheid”, gelieve af te komen en tegen iedereen die u binnen tegenkomt te vertellen dat u speciaal voor mij bent afgekomen. De eerste mens die één van mijn Gentblogt artikels uitprint en meebrengt, wordt de ganse avond getrakteerd (maar moet dan ook wel alles opdrinken wat ik hem voorschotel). RSVP.

pupa.jpg

Als het u nog interesseert, hij wordt opgeschoven naar links.

Ontroerende comments hieronder, ik voel mij zowaar verplicht om op elkeen te antwoorden.

  • Dirk: You lost me at “evenredig verlicht”. Ik probeer een foto op te hangen, geen weedplantage te beginnen in mijn kamer.
  • Joris: Omdat je dat moet aanduiden bij the Rasterbator, dat hoort er bij.
  • Tom B.: Ja jong, ik heb nog Belgische franken moeten neerleggen voor dat ding. Geen kat die nu nog weet wat een frank is. Of België for that matter.
  • freaq: Mooi hoe je je afbrekende kritiek probeert te verbergen. Of moet ik zeggen origineel gevonden poging? Want dat is wat jij zei en dat is eigenlijk negatief, maar het valt niet onmiddellijk op. Die jongen hierboven gebruikt trouwens ook Tom B., dus hoe moeten de mensen dan weten welke website jij graag leest?
  • i.: en uw glasdeuren zijn van plastiek en uw botten zijn lelijk. He aims, he shoots, he scores!
  • Ntone: Ik zou u bedanken voor het compliment, maar toen heb ik uw website bekeken. De rest van de lol laat ik mijn lezers zelf ontdekken.
  • Maartje: Is die rode laptop een poging om mijn aandacht af te leiden van de teenslippers? Probeer anders eens dreadlocks.
  • San: Een wasbakje? Snappek nie. Dus geen poging tot grappig reply.
  • Joris: Ligt uw nadruk niet op het verkeerde woord? Wat later is de nieuwe iMac uitgekomen dus erg lang was de mijne niet hip. Nu is em vintage.
  • Tom: Commenten op het werk? Wetende dat uw baas en collega’s dit lezen? Stoer.
  • Qahwa: Hij heeft inderdaad nogal alien-ogen zo. Maar David Bowie heeft twee verschillende pupilkleuren, meiskes vinden dat toch ongelooflijk schoon? Ik kende toch zo iemand, maar ze sprak Frans en haar naam rijmde met deodorant, so.
  • Yab: Ik heb al met u gelachen in de comments.
  • Tom: Hier speel ik dus in op het feit dat iedereen denkt mij nog eens te moeten vertellen dat mijn muren te blauw zijn. Ik heb een foto genomen met mijn _gsm_ (albeit een vree goeien) na eerst al mijn lichten gedoofd te hebben, het is maar normaal zeker?
  • niets.dan.vuur: Toch nog eens iemand die behulpzaam wil zijn. De witte randjes horen er bij, zonder is het teveel een foto die in stukken geknipt is en weer aan elkaar geplakt moet worden. En dat blauw er door laten? Ik hang het net op om dat blauw wat te bedekken.
  • Peter Dedecker: Dingen die ook de max zijn: Gene Bervoets, een overvolle tram 4 om half acht des morgens en mensen die zichzelf fotograferen in een spiegel en het fototoestel ook laten zien (en dat dan negen keer op de tien gebruiken als avatar en profielfoto).
  • Michel Vuijlsteke: Dat niet alleen, je zou de onderkant van de muren eens moeten zien. Of de blauwe streep op het plafond boven de ruit. En één van mijn stopcontacten is ook blauw. See what I did there?
  • ishku: Het feit dat iemand het al gedaan heeft, maakt uw opmerking irrelevant. En het moet er wat onafgewerkt uitzien, want dat staat symbool voor de chaos in en rondom Ian Curtis. Net beseft.
  • RLE: Zo’n grappen maak ik ook soms. Eigenlijk kwetst dat wel, misschien moet ik daar maar eens mee stoppen.
  • June: Drie synoniemen voor centrale verwarming in drie zinnen. Chapeau, daar neem ik mijn hoed voor af. Hmm, bijna.
  • Huug: Zonder deze opmerking had Ishku nooit op mijn lamp gelet.
  • ishku: Ishku in den disco, lekt eran! Wedden dat je dat grappig vond? Die lamp is gewoon een peertje, die wordt binnenkort vervangen door een duurder exemplaar.
  • June: Dat was mij ook onmiddellijk duidelijk. Maar als de foto meeviel, wou ik serieus overwegen om nooit mijn verwarming aan te zetten.
  • pvc: Denkt ge daar eigenlijk lang over na, over die comments van u? Zo ja, awkward. Zo nee, misschien toch eens beginnen doen.
  • freaq: Niet iedereen gaat uw lol snappen, freaq. Anders moet je hem nog eens volledig uitleggen nadat je hem maakt. Of wacht, neen, dit is jouw weblog niet.
  • Greet: Die witte randen hoeven er niet afgeknipt te worden (de site goed lezen). Op mijn vorig kot (enfin, mijn laatste kot, want nu woon ik in een ap-par-te-ment), hing deze foto ook (misschien zelfs nog steeds, ik heb hem er in ieder geval niet afgehaald en mijn ouders dachten dat hij daar hing om plekken op de muur te verbergen) en daar zou het niet mooi geweest zijn zonder die randen.

En nu maar hopen dat er niemand meer reageert. Op de _vorige_ post he, ik zou u niet willen afschrikken. Neen, dat zou ik duidelijk niet willen.

I put my trust in you

Aandacht. Ik heb mij deze avond bezig gehouden met mijn gerasterizerde foto van Ian Curtis aan mijn muur te hangen en ik dacht eens leuk te doen door hem in een hoek van mijn kamer te hangen. Nu raak ik niet in slaap, ik ben namelijk niet helemaal overtuigd dat het er mooi uitziet. Kan iedereen eens zijn gedacht geven. En ja, mijn muren zijn blauw, want ik ben een _jongen_. Allemaal tegen rollenbevestiging tot ze een keer zelf de pot appelmoes moeten opendoen, jaja.

ian23072007.JPG

Ofwel zo laten hangen, ofwel volledig opschuiven naar de linkermuur, hoe zou u het doen? Opmerkingen over mijn zotte luster mogen ook.

“Nee, kheb kou aan mijn oren.”

Dinsdag met Stephanie in Mosquito Coast gaan eten (op aanraden van tLief van haar Lief. Ik moet trouwens minstens één keer per week naar haar linken, anders wil ze niet meer doen alsof ze mij graag heeft) en volgens haar was het net alsof we op reis waren in het buitenland. Buiten dan dat iedereen rondom ons nederlands sprak waarschijnlijk. Daar waar het eten het hoogtepunt was voor haar, was dat voor mij de film achteraf, Control. Hij is uw geld niet waard. Alléé, als u van lachwekkend slechte dialogen, over-the-top acting en films met Nicole Kidman en Brad Pitt houdt, that is. Want ik was zwaar onder den indruk en ik ben dan ook van plan om al hun muziek eens te downloaden en een foto van Ian Curtis aan mijn muur te hangen OHWAITDATHEBIKALGEDAAN. Jaja, ik was al fan van Joy Division voor het hip begon te worden om voor Joy Division te zijn. Enfin, ik ben maar drie jaar na zijn zelfmoord (spoiler alert) geboren, maar dat vergeet ik graag. Hij is trouwens in hetzelfde jaar geboren als mijn moeder. Soms denk ik dan, “mam, waarom kon je niet meer zoals Ian zijn?”, maar dan bedenk ik weer dat hij al zeventwintig jaar dood is, wat zou betekenen dat mijn moeder al drie jaar dood was vooraleer ik geboren was en als ik mij die vijf lessen seksuele opvoeding in het zesde leerjaar goed kan herinneren, kan dat _niet_.

Dinsdagnacht dan ook geen oog toegedaan, ik zat teveel met de film in mijn hoofd denk ik. Ja. Dat zal het geweest zijn.

Blijkbaar was het vandaag Dag van de Klant, iets wat ik ook maar door had toen ik uit de plaatselijke kruidenierszaak kwam en plots besefte dat ik helemaal geen 500 servetten had gevraagd. En het waren er dan nog van de Colruyt, ik was duidelijk niet de enige die het vergeten was. Als ik ooit zelfstandige word, dan geef ik mijn klanten gewoon wat extra plastiek zakken mee naar huis.

Een bruisende bende, dat zijn wij. Gemaakt met mijn gsm uiteraard, die sinds woensdagavond weer van mij is. De verkoper dacht dat het plots zo snel gegaan was, omdat hij Phonehouse twee weken geleden een _e-mail_ gestuurd had. Hoedanook, ik ben erg kwaad op de maatschappij, mij anderhalve maand laten wachten omdat ik geloof in de inherente goedheid van de mens en pas in actie schieten als ik van mijn tak maak. Zo niet he.

De titel is één van mijn antwoorden op de vraag die collega’s mij soms stellen als ik mijn headset aan heb. De overige antwoorden zijn: “ja”, “neen” of “neen, maar laat me toch maar met rust”.

Female Hygiene 101

Welke van de volgende situaties is niet aanvaardbaar?

  1. U smijt de tampon in het toilet en spoelt onmiddellijk door. Respect voor uw huisgenoten is één van uw stokpaardjes.
  2. U smijt de tampon in de daarvoor bestemde vuilnisemmer. Bekijken op eigen risico.
  3. U smijt de tampon in het toilet. U lacht in uw vuistje bij de gedachte aan de reactie van uw huisgenoten die uw verrassing ontdekken wanneer ze de wc-bril opheffen om zeven uur des morgens.

Optie drie. Dat overkomt mij nu dus op elk kot/appartement. Straks ligt het nog aan mij.

Kijk, ik begin al die globale opwarming en dat milieubewust denken serieus beu te raken. We zijn nu maanden later en het is nog steeds even koud, de ijskappen zijn belange nog niet gesmolten en laten we eerlijk zijn, dat onze achter-achter-achter-kleinkinderen het zelf oplossen zunne. Ik ben alvast gestopt met mijn afval in een vuilnisbak te smijten, er is plaats genoeg op de grond. De dag dat rokers hun peuken niet meer op de straat smijten, dan bekeer ik mij terug. Oh en Fnac? Als ik een Lacie 500GB Hard drive koop van 109 euro, dan wil ik een _gratis_ zakje. Twintig cent, val keer dood.

Op aanraden van mezelf heb ik dan toch maar eens naar de Phonehouse klantendienst gebeld. Eerst kreeg ik Sabine aan de lijn. Sabine droeg een slabbetje, niet dat ik dat kon zien via de telefoon, maar er kwam zoveel zever uit haar mond, het kon moeilijk anders. “Op het moment dat we de gsm aan Sony Ericsson geven is dat ons probleem niet meer”, “U dient zelf contact op te nemen met Sony Ericsson, maar u pakt het best anders aan, of het zou nog eens twee maanden kunnen duren”. Op de vraag hoe ik dan in godsnaam contact moest opnemen bij Sony Ericsson, zo zonder klant- of ticketnummer wist ze toch niet meteen wat gezegd. Toen ik haar begon uit te lachen heeft ze mij dan toch maar met haar supervisor doorverbonden. Hans/Bas/Klaas, whatever, die mij wist te vertellen dat mijn gsm al twee keer opnieuw werd binnengebracht. Iets wat zo grof is als ik er over nadenk, dat ik er niet meer over nadenk (mijn oplossing voor alles). Maar goed, hij vond dat het inderdaad al lang duurde en na zelf eens Sony Ericsson te hebben gecontacteerd, wat vijf minuten geleden volgens Sabine _onmogelijk_ was, zou er mij een nieuw exemplaar bezorgd worden en wel zo snel mogelijk.

Hoe blij ik ook ben dat er eindelijk wat schot in de zaak komt, is het niet ongelooflijk grof dat dit pas gebeurde nadat ik mij kwaad begon te maken?