“Nee, kheb kou aan mijn oren.”

Dinsdag met Stephanie in Mosquito Coast gaan eten (op aanraden van tLief van haar Lief. Ik moet trouwens minstens één keer per week naar haar linken, anders wil ze niet meer doen alsof ze mij graag heeft) en volgens haar was het net alsof we op reis waren in het buitenland. Buiten dan dat iedereen rondom ons nederlands sprak waarschijnlijk. Daar waar het eten het hoogtepunt was voor haar, was dat voor mij de film achteraf, Control. Hij is uw geld niet waard. Alléé, als u van lachwekkend slechte dialogen, over-the-top acting en films met Nicole Kidman en Brad Pitt houdt, that is. Want ik was zwaar onder den indruk en ik ben dan ook van plan om al hun muziek eens te downloaden en een foto van Ian Curtis aan mijn muur te hangen OHWAITDATHEBIKALGEDAAN. Jaja, ik was al fan van Joy Division voor het hip begon te worden om voor Joy Division te zijn. Enfin, ik ben maar drie jaar na zijn zelfmoord (spoiler alert) geboren, maar dat vergeet ik graag. Hij is trouwens in hetzelfde jaar geboren als mijn moeder. Soms denk ik dan, “mam, waarom kon je niet meer zoals Ian zijn?”, maar dan bedenk ik weer dat hij al zeventwintig jaar dood is, wat zou betekenen dat mijn moeder al drie jaar dood was vooraleer ik geboren was en als ik mij die vijf lessen seksuele opvoeding in het zesde leerjaar goed kan herinneren, kan dat _niet_.

Dinsdagnacht dan ook geen oog toegedaan, ik zat teveel met de film in mijn hoofd denk ik. Ja. Dat zal het geweest zijn.

Blijkbaar was het vandaag Dag van de Klant, iets wat ik ook maar door had toen ik uit de plaatselijke kruidenierszaak kwam en plots besefte dat ik helemaal geen 500 servetten had gevraagd. En het waren er dan nog van de Colruyt, ik was duidelijk niet de enige die het vergeten was. Als ik ooit zelfstandige word, dan geef ik mijn klanten gewoon wat extra plastiek zakken mee naar huis.

Een bruisende bende, dat zijn wij. Gemaakt met mijn gsm uiteraard, die sinds woensdagavond weer van mij is. De verkoper dacht dat het plots zo snel gegaan was, omdat hij Phonehouse twee weken geleden een _e-mail_ gestuurd had. Hoedanook, ik ben erg kwaad op de maatschappij, mij anderhalve maand laten wachten omdat ik geloof in de inherente goedheid van de mens en pas in actie schieten als ik van mijn tak maak. Zo niet he.

De titel is één van mijn antwoorden op de vraag die collega’s mij soms stellen als ik mijn headset aan heb. De overige antwoorden zijn: “ja”, “neen” of “neen, maar laat me toch maar met rust”.

8 thoughts on ““Nee, kheb kou aan mijn oren.”

  1. Draai eens 360° rond je as en film je werkplek, en zet die vervolgens op de blog. Een nieuw stokje zou zó geboren kunnen zijn!

    Zei de mens die te leeg is om in opdracht in schoonschrift iets neer te pennen en het op een blog te zetten, tegen een mens die dat ook moest doen maar blijkbaar ook te leeg is.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>