“Ik heb niks gepland voor de rest van mijn leven.”

Leuk feestje gedaan, dit weekend. Ik ben op zaterdag namelijk naar een ksa-fuif geweest samen met Pieter en Bert. was er ook, iemand waar ik drie jaar mee in klas heb gezeten in het middelbaar en die me de laatste keer dat ik hem gezien heb, mij had verteld dat hij vrijde met een Miss België-kandidate. Gisteren kwam dan uit dat ze enkel meegedaan had aan de West-Vlaamse preselecties, maar daar al afgewezen werd. Inderdaad. Hij vrijt met het Miss België equivalent van dat meiske die tijdens de preselecties van Idool met haar handen in haar haar zat te flapperen. En u moet heus niet doen alsof u niet weet over wie ik het heb.

Oh en vrijdag het Gentblogtfeestje. Waar er toch wel _niemand_ aanwezig was voor mij. En waar Michel Vuijlsteke _alle_ ananas heeft opgegeten. De hoogtepunten: het eten en de gedachte aan de lekkere ananas, Sandra die moeite heeft om te berekenen hoeveel tien bonnetjes aan tachtig cent per stuk kosten, de barman met foute broek en zonder achterwerk. Het minpunt: geen zeep in de mannenwc. De DJ was euhm, iets te progressief voor mij, maar goed, ooit komt er wel een periode waarin het vree cool is om een dj-set te openen met vijfhonderdmiljard slows. Ik had vijf jaar geleden ook nooit gedacht dat mensen op het idee zouden komen om een jeansbroek aan te doen en dat te combineren met laarzen, so, like, whatever.

Dramaqueen alert! Waterman roept Merlina is nog maar eens gestopt. Er was blijkbaar te weinig volk, wat enerzijds pijnlijk is voor mij, want dat betekent dat de Brutin bump nog niet veel voorstelt, maar anderzijds, hallo, serieus, weetwel, er hebben slechts twee posts opgestaan en de site bestond met moeite anderhalve week. Sure, het lijkt allemaal glitter en glamour, maar bloggen is heus hard werk hoor. Maar goed, nu nog eens herbeginnen, dat zou gewoon awkward zijn. Doen!

Omdat de NMBS mensen haat die in Gent wonen maar oorspronkelijk uit Brugge komen en dus in het weekend graag nog eens hun ouders gaan bezoeken, hebben ze besloten om alle treinen vanuit Gent naar Brugge (en omgekeerd, anders zou het teveel opvallen) om te leiden via Lichtervelde, waardoor een treinrit van een goeie twintig minuten er één wordt van een dik uur. Maar dat doet er eigenlijk allemaal niet toe voor wat ik wou vertellen. Ik stapte vanmiddag op de trein richting Gent en er was nauwelijks nog plaats, behalve bij een groepje jongens, ik schat ze niet ouder dan acht jaar (maar ik ben ongelooflijk slecht in leeftijden. Iets wat Timmy ook regelmatig gebruikt als excuus om zijn perversie toch wat te verdoezelen trouwens.). Dus ik zet mij daar en de eerste minuten zaten ze me alle zeven met een nieuwsgierige blik aan te staren. Tot ik mijn mp3-speler bovenhaalde. “w-w-wat is dat?” vroeg het gastje naast mij, die blijkbaar wel al van een mp3-speler gehoord had, maar er nog nooit één gezien had. “Hij is even klein als mijn vlieger!”, want ja, ze hadden alle zeven vliegers gemaakt uit brochures van de NMBS. En toen wou hij eens meeluisteren, dus liet ik hem een stukje van A Man a Plan a Canal Panama van The Fall of Troy horen. Toondoof als hij was, vond hij het niet erg mooi. “Heb je niks van Mega Mindy?”. “Euhm, neen.”. “Oh. En iets van K3?”. En toen wou de rest ook eens naar mijn muziek luisteren en er was zelfs één die het goed vond, want er zaten gitaren in, dus dat werd mijn favoriet, wat belangrijk was voor moest de trein plots ontsporen en onze wagon vliegt in brand en er is slechts tijd om één kind te redden. De rest van de rit heb ik mij mogen bezighouden met rugzakjes op het bagagerek te leggen, rugzakjes van het bagagerek te halen, uitleggen waarom ik naar Gent ging maar toch _niet_ naar de Flikkendag en vliegers uit mijn haar te trekken.

gerasterde foto’s van Ian Curtis op blauwe muren-critici, opgelet. Ik heb hem wat naar links opgeschoven en er een foto van genomen (remember, alle lichten waren uit en de foto is met flash getrokken), uw mening is niet meer nodig, maar dat zeg ik ook regelmatig over uw leven and, well, u bent er nog steeds.

ian-curtis-b.JPG

De titel komt van Pieter (binnenkort opnieuw een gastblog) als antwoord op de vraag of hij vrijdag 5 oktober nog vrij is om naar wat waarschijnlijk een memorabel feestje zal worden te komen. Waarschijnlijk? Vodka, muziek, mijn aanwezigheid en een badkamer met handzeep. Maak daar maar ongetwijfeld van.

8 thoughts on ““Ik heb niks gepland voor de rest van mijn leven.”

  1. Ahja, het Gentblogt-feestje. Ik stond daar aan de deur te gluren met een bendeke van een stuk of 10. De vrouwen wilden de benen eens losslaan maar het bleek er nogal saai aan toe te gaan binnen na ons stuntelig getuur door de ruit. Even vreesden we dat we zouden weggestuurd worden door teveel lawaai te maken aan de deur.
    Volgende keer beter? Ik weet het ‘t is niet makkelijk om ambiance te kweken op zo’n feestjes. Café & compagnie was misschien een beter alternatief geweest.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>