“Da was voor mijne maat”

Ik blijf het lastig hebben wanneer bloggers over “wij, bloggers” of “de Vlaamse blogosfeer denkt” beginnen, want allee, ik heb weinig gemeen met die mensen en ondanks het lesje in nederigheid dat ik maandag gekregen heb, mag ik toch graag stellen dat ik een deel uitmaak van de Vlaamse Blogosfeer. Maar dat is het dan zo wel een beetje, vrees ik. Ik heb geen mening over journalisten die een mening hebben over weblogs en ik vind helemaal niet dat er een vakjury zou moeten opgericht worden om weblogs die kristische en weldoordachte analyses brengen te prijzen. Welke weblogs zouden dat dan moeten zijn, anyway? Al die websites die een mening hebben over de regeringsformatie? Of al die websites die het over Tom Boonen en zijn zestienjarig lief hebben? Wie leest dat in godsnaam? Mogen weblogs die gewoon over simpele dingen babbelen dan nog, of worden die verbannen? Zoekt u ne soapbox en ga wat in een park uw pseudo-intellectuele mening gaan verkondigen he, zeg.

Ik heb eindelijk Touching from a Distance uit en als ik u één tip mag geven, niet kopen. Niet dat het niet interessant is he! Zo heb ik geleerd dat Ian de muren van zijn kamer in _hemelsblauw_ geschilderd heeft en de gedachte dat ik dus soms naar dezelfde muren zit te staren als hij, ohmygawd, hoe opwindend. Maar ik zou het dus niet kopen als ik u was, tenzij ge graag leest wat (volgens Deborah Curtis) een racistische, aartsconservatieve en zelfingenomen eikel hij eigenlijk wel niet was. Een mens bedriegt zijn vrouw eens een paar maand met een Brusselse en zeventwintig jaar later zit ze der nog steeds over te neuten.

Maandagavond was vrij leuk. De uitreiking zelf was nogal eentonig en al dat applaudisseren werd mij beu zo ongeveer bij de bekendmaking van nummer drie bij Hobbysite van het Jaar denk ik, en Maarten Schenk stond plots, ik was even ingedommeld, op het podium met een t-shirt waarmee hij kon zien of er draadloos internet in een ruimte beschikbaar is en ik kan mij vergissen, maar volgens mij heeft het ganse publiek op dat moment unaniem met hun _ogen_ gedraaid. Oh en Gentblogt heeft gewonnen, juij voor ons, en ik niet, wat ik wel verwacht had ergens, maar het hoefde nu ook weer niet zo pijnlijk duidelijk te zijn. En ik heb eigenlijk nauwelijks met bloggers gebabbeld, omdat die ofwel allemaal al snel naar huis gingen ofwel in een groepje stonden met meer mensen dan mijn groepje en iedereen weet dat personen uit grotere groepen als _eerste_ met personen uit kleinere groepen moeten praten. Maar mijn groepje, Evi, Pieter en ik hebben als laatste NTGent verlaten en dat was ook alleen maar omdat Pieter een meisje is die hysterisch begon te doen omdat hij zijn schoonheidsslaapje nodig had. Hieronder de enigste foto die ik heb genomen.

Ik ga stoppen met Brutin.be! Nee, tis niet waar! Maar volgende keer dan _wel_ op mij stemmen he. Zelfvertrouwen is heus niet enkel voor onzekere mensen. Of net wel, dat is eigenlijk een beetje het punt.

5 thoughts on ““Da was voor mijne maat”

  1. Ik heb geapplaudisseerd toen Joke ‘brutin.be’ vermeldde, dus ik zou zo denken dat dat ook iets mag betekenen. En ook heb ik je naam gezegd. Tegen jezelf.

    So.. euh. Yeah.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>