Eigenlijk vind ik Deschacht best sympathiek.

Naar een voetbalmatch gaan kijken, het heeft iets therapeutisch voor mij. Enfin, moest mijn therapeut (die ik niet heb) mij verplichten om één keer om de twee weken honderd minuten tussen marginalen te gaan zitten. Kijkt, ik overdrijf een beetje, maar als ge zo plots een vent een rij lager in de tribune zijn valse tanden ziet uithalen om er met zijn vingernagel (die vuil was!) in te beginnen prutsen, en een andere man plots zijn schaamhaar toont aan zijn buurman, dan moogt ge toch wel es onfrisse (mind the pun) gedachten hebben. Mijn haat jegens vlaggen is er sinds deze middag ook niet beter op geworden, dankzij een pipo die ei zo na mijn linkeroog met zijn vlaggenstok (oho) heeft uitgeprikt. Noem mij een materialist, maar ik ben gehecht aan mijn ogen.

Mijn ploeg heeft trouwens verdiend gewonnen en Freaq en ik gaan daar over babbelen in de comments straks.

Naar aanleiding van het commentaar op dit actua punt (kort samengevat: “gij luierik!” “gij egoist” “iedereen zou zo eens moeten doen!” “sommige mensen hebben meer rechten dan anderen!”), mijn mening. Opgegroeid als zoon van een vakbondsafgevaardigde vind ik uiteraard dat iedereen het recht heeft om te staken als zij vinden dat daar een reden voor is. Maar dan wel liefst georganiseerd door een vakbond, want ik weet niet wat OVS, de onafhankelijke spoorbond, moet voorstellen, maar het klinkt mij niet erg koosjer. Stakingen in het openbaar vervoer is iets waar ik mij toch niet in kan opwinden. Ik had trouwens onmiddellijk een trein toen ik aankwam aan het station zaterdag, wat ook wel mocht, want ik had daarvoor veertig minuten (of een ganse cd van Blood Brothers) mogen wachten op tram 4.

En ja hoor, het is zover:

In het echt is hij feestelijker.
(Opgepast: feestelijker in het echt. Fototoestellen moeten mij niet.)

En nee, dit is geen aanzet tot een nieuw stokje in de blogosfeer. Ik zet dit gewoon online omdat mijn moeder wil zien hoe onze kerstboom eruitziet (“euh, groen, met gekleurde ballen, lichtjes en een piek er bovenop. Vermoed ik.”), want zelf vind ik een kerstboom op 16 december een absurd principe. Op kerstavond en kerstdag, ja, dan mag het. Tenzij we vanaf volgend jaar mijn verjaardag ook al twee weken op voorhand beginnen te eren, dan wil ik mijn mening eventueel nog aanpassen. Eigenlijk mogen we blij zijn dat Jezus in een kribbe geboren is, tussen schapen, een ezel en een os. Jezus op de achterbank van een auto of Jezus in de toiletten van een wegrestaurant, dat klinkt toch al iets minder idyllisch. Over de wijsneus die ongetwijfeld zal opmerken dat er in de tijd van Jezus nog geen auto’s waren, ge zijt braaf.

De titel gaat over voetbal! Had ik al gezegd dat ik tijdens de pauze een pintje heb gedronken? En dat de match om 13 uur zondagmiddag begon? Tijd voor valse tanden, Brutin.

One thought on “Eigenlijk vind ik Deschacht best sympathiek.

  1. Toen ik na de tèèm (het woord ‘pauze’ is voor voetballeken) terugkwam aan mijn zitje (of tenminste het zitje waar ik eigenlijk al heel het seizoen ten onrechte ga zitten) zat er een andere mens op die plaats. Akkoord, in de benedenring stáát iedereen, dus zo erg zou dat niet mogen zijn dan, maar toch. Bleek die gast van zattigheid in slaap gevallen. Hij is wakkergeworden toen iedereen als een gek aan hem begon te schudden na het doelpunt van Brugge.

    En dat ik nu begrijp waarom je zo verzuurd en negatief ingesteld bent, met je pa die bij de vakbond zit en al! En dat ge zo niet moet corresponderen met je ma via het internet! (heeft ze ook al een eigen blog?)

    Maar van Deschacht heb je wel gelijk. Straf eigenlijk dat zijn pa – correct me if I’m wrong – nog altijd reclamepanelen van zijn plastiekcentrale in het stadion van Brugge koopt…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>