Radio Soulwax-mas(sa’s slecht)

Voor iemand mij van schaamteloos plagiaat beschuldigt, het artikel op Gentblogt is ook van mij. Ik wou hem eerst nog wat aanpassen, maar ik heb mij bedacht.

Of ik geen zin had om mee te gaan naar Radio Soulwax-mas in het ICC op 22 december? Met een tot de verbeelding sprekende line-up met onder andere Boys Noize, Erol Alkan, 2 Many DJ’s, Justice, Tiga, Goose en Hot Chip? Is twee plus twee vier? Wel, ik zal u het opzoekwerk besparen, ik heb op al die vragen JA!! geantwoord, bij die derde vooral omdat ik dat een domme vraag vond en laat u nooit het tegendeel beweren, er bestaan dus wel degelijk domme vragen. Maar goed, al dat enthousiasme verdween de volgende avond toen ik in de Fnac te horen kreeg dat alles reeds uitverkocht was en dat de kans dat er nog kaarten zouden bijkomen, miniem was. Einde artikel? Neen (duh), want een week later werd ik opgebeld door Pieter met de melding dat het evenement verplaatst werd naar Flanders Expo en er opnieuw kaarten beschikbaar waren. Een grotere zaal betekent minder wachtrijen, meer plaats en minder hitte denk ik dan en hup, wij (Bert, Pieter, Evi en ik) kochten ons vier kaartjes. Al wat ons nog restte was wachten tot het 22 december werd en we deel konden uitmaken van een legendarisch feestje. Maar zoals mijn enigszins onhandig gefabriceerde titel reeds doet vermoeden, viel het wat tegen.

Omdat wij allemaal volwassen mensen zijn en tijdens de werkweek ons als grote mensen moeten gedragen, betekent zo’n feestje ook een ideale gelegenheid om onszelf nog eens goed te laten gaan en er zaten dus ook, zoals Ilse dat zo mooi zegt, “serieuze vliegen in onze ogen” (als zij het zegt klinkt het minder akelig) toen wij rond middernacht vertrokken naar Flanders Expo. Een groot voordeel van Flanders Expo is het feit dat tram 1 een eindhalte heeft aan het complex en we hoefden ons dus geen zorgen te maken wat vervoer betreft. Ik was zelfs zo slim om eerst een bus naar de Korenmarkt te nemen en daar op de tram te stappen, in plaats van pas aan de halte van het Sint-Pietersstation, waar het ongetwijfeld drummen zou worden om er nog bij te kunnen. Spijtig genoeg werden er blijkbaar enkel tickets verkocht aan slimme mensen, want de tram zat al stampvol toen we aan het station aankwamen, niet dat dat ook maar iemand tegenhield om er nog bij te kruipen, want hey, we kunnen toch gerust allemaal zes haltes lang onze adem inhouden? Opgelucht en ruikend naar andere mensen kwamen we uiteindelijk aan in Flanders Expo, alwaar we onmiddellijk geconfronteerd worden met de meest pijnlijke woorden op zo’n evenement tijdens de winter: “Vestiaire volzet”. We waren eerst van plan om terug te keren naar mijn appartement om daar onze jassen en handtassen (mijn zus haar handtas, laat dat duidelijk zijn) achter te laten, maar ik had weinig zin om nog eens zo’n tramrit mee te maken en te wachten aan de tramhalte in mijn hemdje. Gelukkig was er reeds iemand binnen die met de auto was gekomen en mochten wij onze spullen daar in leggen.

Terug binnen konden we eindelijk beginnen dansen. Of nee, eerst bonnetjes inslaan zodat we niet tijdens een geniale set naar buiten zouden moeten om wat te drinken. Nu heb ik niks tegen bonnetjes, ik vind het zelf handiger dan steeds opnieuw al je geld te moeten tellen als je iets wilt gaan drinken, want op het einde van de avond wordt dat enkel moeilijker en ik kan u verhalen vertellen over barmannen die mij al hebben proberen op te lichten, u heeft geen idee. Maar deze keer was het vooral handig om niet telkens opnieuw te moeten horen dat uw vier biertjes (in een bekertje! Enfin, in vier bekertjes!) u zonet tien euro armer hebben gemaakt. 2.5 euro per bonnetje jawel. Waarschijnlijk om te zorgen dat mensen voorzichtiger zouden omspringen met hun drankje en de vloer er achteraf nog wat deftig zou uitzien. Goed, we hadden bonnetjes en na nog eens tien minuten aanschuiven hadden we zelfs zo drank, tijd voor wat muziek dus. De zaal waar Soulwax speelde was reeds volzet, maar geen paniek, er zijn nog twee andere zalen en Erol Alkan was op dat moment ook aan het draaien. Na een ongelooflijk zwakke set (Ik herinner mij enkel nog Why Not van Alter Ego, waarbij hij er in slaagde om elk hoogtepunt te verknoeien) besloten we dan toch maar eens te gaan aanschuiven bij zaal twee om misschien de set van 2 many dj’s te kunnen volgen. Ok, er stond veel volk en er werd al eens wat geduwd, maar toen er plots politie in burger de menigte uit elkaar begon te trekken terwijl ze ons zaten uit te kafferen als er zelfs maar gevraagd werd wat er precies het probleem was en iedereen die zelfs maar probeerde om bij zijn vrienden te raken zonder pardon terug in de kudde te stampen, vond ik dat toch een beetje overdreven. Mijn zus en ik bleven nog enkele minuten staan, maar het werd al snel duidelijk dat we toch pas een uur later zouden binnenraken en we spraken bij de botsautootjes om de verdere avond te plannen (Had ik al verteld dat er een botsauto attractie stond in het midden van de zaal? Wat een concept, haal een marginaal element uit zijn normale omgeving en plaats het in een hip milieu. Ik was niet onder de indruk.)

Had één iemand geopperd dat we misschien beter naar huis zouden gaan, ik denk dat al de rest gewoon akkoord was gegaan. Maar we hadden allemaal nog zoveel bonnetjes en de nacht was nog zo jong, dus nee, we probeerden het gewoon in een andere zaal. Opnieuw viel de muziek tegen, veel te traag en toen Why not van Alter Ego alweer gespeeld werd, was het duidelijk tijd om nog eens te verleggen. Tiga speelde in de derde zaal en ondanks het feit dat de zaal bomvol zat, raakten we hier wel zonder politiebegeleiding binnen. Maar opnieuw, wat een voorspelbaar en onorigineel gedoe. Hij slaagde er niet alleen in om ook de huidige single van Alter Ego te draaien, neen, toen hij plots Jump around van House of Pain speelde, waande ik mij eventjes in een willekeurig studentencafé in de Overpoort. Maar ik zal wel weer een bittere oude man zijn, want de andere bezoekers gingen wel allemaal uit de bol. Kwam daar nog eens bij dat ik dringend naar het toilet moest, maar eenmaal bij de toiletten aangekomen heb ik dat plan maar laten varen (of misschien ook niet. Maar wildplassen is verboden, dus meer kan ik daar niet over vertellen).

Vier uur, laatste kans: een Dj-set van Goose. Wel, wel, dat begon er zowaar al wat op te trekken, goeie en dansbare beats. Maar wacht? Is dat? Neen, het zal toch niet? Jawel hoor, ook Goose werd blijkbaar verplicht (ik mag toch hopen dat ze allemaal werden verplicht) om Why not van Alter Ego te draaien. Ik kan niet voor mijn metgezellen spreken, maar op dat moment had ik er genoeg van en wou ik gewoon nog naar huis om in foetushouding in mijn bed te gaan liggen. Wat later begon de dj-set ook weer te vertragen en was iedereen klaar om naar huis te gaan. Nog even mijn zeven bonnen doorverkopen aan twee euro per stuk, vijfhonderdduizend kilometer in de vrieskou wandelen naar de auto waren onze jassen inlagen, om dan gelukkig met diezelfde auto naar huis gevoerd te worden en we konden beginnen met deze traumatische ervaring te vergeten.

Dus nee, het werd geen legendarisch feestje. Legendarische feestjes hebben wel genoeg vestiaires voor alle bezoekers, een democratische drankprijs en zalen waar je binnenraakt zonder wachtlijst. En als er botsauto’s aanwezig zijn, dan situeren die zich tussen het oliebollenkraam en de eendjesvissen-stand.

11 thoughts on “Radio Soulwax-mas(sa’s slecht)

  1. Pingback: Soulwaxmas-review van het jaar. « The Dirty Jos Soundsystem

  2. Akkoord, er waren genoeg organisatorische minpunten. Als muziekliefhebber moet u zich daar over kunnen zetten. Er is bij mij meer bijgebleven dan alleen Why Not van Alter Ego.

  3. Organisatorische minpunten? Ik ben godverdomme opgepakt wegens duwen (i kid not) omdat ik naar Soulwax wou gaan kijken …. op gelik hun eigen feestje! Stel je voor.

  4. Neen, enkel voor mij. Ik ga het laten staan, dan is het authentieker.

    Had ik geweten dat uw aanvaring met de politie geweten mocht zijn, ik had het er in gezet zunne.

  5. Mjaa blijkbaar hing het er echt van af om hoe laat je kwam hoe goed je het vond, ik was aanwezig om tien uur, had wel een vestiaire (heb zelfs niet moeten wachten wegens een slim trukje), heb een deel van the hong kong dong (dat mij niet echt kon bekoren maar vroeger ook al niet dus dat is geen erg) mixhell (dat mij wel kon bekoren), heel das pop (waarbij de show goed was maar het geluid niet), riton (die waarschijnlijk langer moest spelen omdat f*cking milk inc. te laat was), en als hoogtepunt soulwax wiens set zo strak was als het trommelvlies van iemand die 20 jaar in een geluidsdichte kamer geleefd heeft. Boys noize daarna kwam wel traag op gang, maar bij 2 many dj’s raakte ik wel binnen en die set was ook wel de moeite.Het evenement was dus geslaagd voor mij, geen absolute topper maar wel een behoorlijke middenmoter. 1 besluit dus, vroeg komen, zowel algemeen als in een aparte zaal loont.

  6. @Pletski: Oké, ik herpak mij: welke zichzelf respecterende feestvierder. En om alle twijfel uit te sluiten, sleuren ze er Milk Inc. nog bij.

  7. (heb zelfs niet moeten wachten wegens een slim trukje): bedoelt ge nu dat ge die arme De Waele broertjes er eigenlijk hebt opgelegd?:)
    Ik heb die 2 altijd de max gevonden (muzikaal dan), maar o zo spijtig dat ze zo innig gelieerd zijn met het compleet verziekte milieu van de culture club.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>