Een gedicht posten op Gedichtendag? En hoe werkt dat dan met Wereld Aids Dag, hmm?

Ik vind teelbal een raar woord. Was het een mens, ik zou achter zijn rug mijn vrienden aanstoten en er al lachend naar wijzen.

Zou het niet ongelooflijk hilarisch zijn moest ik online ook een verborgen identiteit heb? Eén waarbij ik fora van popgroepen afschuim om zoveel mogelijk emoticons in zo min mogelijk zinnen met zoveel mogelijk dt-fouten te posten? I like to think so.

Normaal zat ik deze avond samen met Stijn en Freaq naar Juno te kijken in een bioscoop in Roeselare. Het zou de eerste keer geweest zijn dat Freaq en ik elkaar zagen, maar een deus ex machina in de vorm van stroomonderbrekingen zorgde er voor dat mijn trein er nooit op tijd zou raken en ik ben dus maar weer naar huis gegaan. Best wel frustrerend. Niet omdat ik nu Freaq niet kon ontmoeten (hij is trouwens boos op mij. Ik heb hem blijkbaar eens uitgelachen. Wat best wel klinkt als iets wat ik doe eigenlijk.), maar omdat ik mij al een ticket van 7 euro 50 gekocht had.

Mijn leven is uneventful. Iemand wisselen?

I think the postman intercepts everything I try and send to you

Carrefou

Wie van jullie ziet daar een witte C in? Ik soms, maar eigenlijk meestal een rooie driehoek en een blauwe pijl. Irritantste logo ooit. Let trouwens vooral op het woordspelleke in de bestandsnaam van de tekening, “Carrefou”, want ik word zot van het zoeken naar de C in da logo. Hoe kom ik er soms toch op he. 10% talent en 90% practice, beste mensen. Ah nee, das bij voetbal. 100% talent, dat is het.

Mijn iPod (OMGTOMHEEFTEENIPOD.) wordt zot van mij peis ik. Al die zalige muziek die er op staat en toch luister ik nu al twee weken constant naar dezelfde drie albums:

  • The Cribs – Men’s Needs, Women’s Needs, Whatever
  • The Cribs – The New Fellas
  • The Wombats – The Wombats Proudly Present: A Guide to Love, Loss & Desperation

Nu, The Cribs, die worden ondertussen al eens overgeslagen in de roulatie, wat dus, inderdaad, betekent dat ik twee keer na elkaar naar The Wombats hun album luister. Ze lijken een beetje op The Rakes, maar hun teksten zijn wel wat lichter. Oh en ze hebben een liedje over Joy Division, waarvan ik nog steeds niet zeker ben of ze nu wel of niet graag naar Joy Division luisteren. Hadden liedjes maar emoticons, dat zou alles veel duidelijker maken, denk ik dan. Vandaag gelezen op het blauwzwartforum: “Ik dacht dat een *een smiley met een platte s als mond* betekende dat je ernstig was?!”. Ze wurld iz goin’ zo ‘ell. Waarom ik het nodig vond om dat zinnetje neer te schrijven zoals een Duister het zou uitspreken, ik heb geen idee. Anyhoo, 26 maart in de Botanique, wer gehts mit? Nu deed ik een Belg na die enkel basis Duits heeft gekregen in het middelbaar en 50% haalde voor dat vak in zijn laatste jaar. Een perfecte imitatie, al zeg ik het zelf.

Uw weblog is schijt trouwens. Generische, ongrappige, beentheredonethatneenikwilgeentshirtwantikprobeerhettevergeten – schijt. Sjo. Dat was mijn review voor 90% van alle weblogs die momenteel genomineerd zijn voor de Bwards. Die andere 10% is wel van een hoger niveau. Ah nee wacht, dat was de rangschikking van het vrouwentennis. 100% van alle weblogs dus. Tiens, ik dacht, ik zal hem twee keer maken die lol, hij zal grappiger worden, maar neen. Stijn en ik waren van plan om een website op te richten om te roddelen over de genomineerden, maar we hebben het uiteindelijk niet gedaan, vooral omdat ik een luie, _luie_, jongen ben. Enfin. Dat was eigenlijk de enigste reden. Stijn zijn journalistennaam is trouwens SFW, waarbij hij beweert dat dit voor Stijn ZijnAchternaam Wingene staat, maar ik denk graag dat het “Safe For Work” betekent,

Onze nieuwe huurder (Een Waal overigens. U heeft geen idee hoeveel grappen ik daar al over wou maken) is al sinds woensdagavond vermist. Enfin, ik heb hem sinds dan al niet meer gezien en hij is niet meer op het appartement geweest. Joke vermoedt dat hij gewoon niet moest werken vrijdag en dus naar huis gegaan is voor enkele dagen. Gelukkig heb ik fantasie en denk ik dat hij door flaminganten (hij ziet er waals uit, does that makes sense?) omvergereden is en nu in het UZ zich onze straatnaam probeert te herinneren. Ik kan het mij niet voorstellen zeg, in een ziekenhuis liggen, zonder vrienden of familie en de taal niet spreken. Oh wait, yes I can.

Laat het genoteerd zijn.

Euh, er is deze middag een bekend Amerikaans acteur overleden, u zal er waarschijnlijk wel nog over horen. En ik was eerst van plan om zijn naam en de woorden dood, overleden en gestorven in de titel te zetten en dan te genieten van alle duizenden hits die ik zou krijgen. Maar net voor ik op Publish wou drukken heb ik mij bedacht. Maar ik kan natuurlijk ook niet gewoon _niks_ zeggen he. Dat Michel met alle hits gaat lopen, mij goed, maar ik heb er eerder over gepost.

Twintiger, zelfmoord en een vrouw (waar hij mee ging scheiden) en een dochterje achterlaten. Wat een faker eigenlijk.

UpdateNaVijfMinuten: Maar wel erg natuurlijk he! Dooie jonge mensen, niks leuks aan.

Did you ever have a threesome? Nearly, I’ve had a twosome.

Alex Turner kan mij krijgen. Wist u trouwens dat hij de beer speelt in de videoclip van Nobody Move van We Are Scientists? Gern geschehen.

Toen ik een tijdje terug thuiskwam, lag er een blaadje voor mijn deur met daarop:

Hartje

Ik hou u niet op de hoogte.

Dit weekend was niet mijn weekend. Ik zal u eens vertellen waarom. Het begon allemaal zaterdagmorgen (zoals weekends wel vaker doen) toen ik naar het postkantoor moest. Met welk doel, dat kan ik u niet vertellen, maar ik had enveloppen en postzegels nodig. Nu, ik weet niet of u mij kent, maar ik hou niet erg van nieuwe dingen en verrassingen (Had Freaq dit geschreven en euhm, he wish, dan had hij daar ook nog ‘en ook niet van verassingen’ bijgezet.). Veel te veel kans op een afgang, zo redeneer ik. Maar goed, daar stond ik dus, in een postkantoor, gans alleen. Enfin. Alleen tussen allemaal vreemden. Maar goed, dan had ik even tijd om de omgeving in mij op te nemen. Oh kijk, daar staat een rek vol met enveloppen, dozen en postzegels. Dat zal waarschijnlijk een sample zijn van wat ze te bieden hebben. Een beetje zoals in de Ikea, weet je wel, en God knows (als hij mijn website leest), wat een geniaal concept ik _dat_ vind. Plots sta ik vooraan in de rij. “Euh, kan ik drie M-enveloppen en die postzegels van die prinsessen van Disney krijgen alstublieft?”

*pauze voor dramatisch effect*

Euh ja, geen sample rek dus. Maar ik mocht wel alles gaan halen zonder mijn plaats in de rij te verliezen. Eind goed al goed zie ik u al denken (hopen). NEET JONG, NEET. Ik bemerk dat er een prior streep aan die postzegels hangt, maar ook met van die gaatjes in, zodat je dat er eigenlijk kunt afscheuren. “ah, dus als ik die Prior er af haal, dan zijn ze goedkoper?”

*pau- ah whatever, you know the drill*

Postzegels van prinsessen van Disney. Echt de waarheid.

Vandaag gehoord op mijn werk: Deinzees is een lelijk dialect. Het probeert op Gents te lijken, maar toch niet. Willen, maar niet kunnen, if you will. Ik zou het persoonlijk niet weten, want er heeft nog nooit iemand uit Deinze tegen mij gesproken. Ja, mijn naam, maar mijn naam klinkt indrukwekkend in elke taal dus dat telt niet.

eenzaamheid en snottebellen en de onbekwaamheid mascara aan te brengen

Eeeeeeeeeen we zijn weer begonnen.

Soms denk ik er over om een lifecoach aan te nemen. Waarom? Goh, ik kan u daar geen duidelijk antwoord op geven, maar die keer dat ik tien minuten geleden in foetushouding op mijn bed in mijn dekens gewikkeld lag en erg dringend naar het toilet moest, maar geen zin had om op te staan en toen voor een fractie van een seconde overwoog om één van de lege flessen naast mijn bed te gebruiken, had er _niks_ mee te maken.

Then again, wie heeft een lifecoach nodig als hij een Facebook account heeft? Mijn “vrienden” (niet jij, Pieter.) hebben mij zonet tot Person with the best sense of humor verkozen, en eigenlijk voel ik mij een beetje een etter omdat ik dat vermeld, maar hey, elf minuten geleden (oorzaak en gevolg, anyone?) was ik plots slechts #2 person with the best sense of humor en zat ik nog klaar om de meligste post van vandaag in de Vlaamse Blogosfeer te maken, wat een prestatie op zich is, zo tussen andere sukkels die op een vrijdagavond zielig alleen thuis voor hun pc zitten te typen.

Gelezen in De Standaard van een paar dagen geleden:

Een lezer signaleerde toch vertragingen op de lijn Mechelen-Brussel-Charleroi: 18 minuten op de trein van 9.10 uur, tien minuten op deze van 9.20

Vertel eens mensen, hoe was 2008 so far? Akelig gelijkend op het einde van 2007? 2008 gaat mijn jaar worden, let op mijn woorden.

Ik vind het vervelend dat ik weer degene ben die het moet vragen, maar kunnen we anders stoppen met het oproepen om enkel te stemmen op vrouwelijke blogsters voor de Bwards? Het feit dat ge moet benadrukken dat ze vrouwelijk zijn, maakt het allemaal nogal lachwekkend. Niet beoordeeld willen worden op uw looks, maar toch graag de aandacht trekken op uw geslacht? What’s that all about? En nu ik toch bezig ben, iedereen die niet naar de uitreiking van de bwards komt (eind februari – begin maart, zo vertellen mijn bronnen mij), maar toch oproept om op hen te stemmen, is hierbij gediskwalificeerd.

Er werd deze week naar mij gefloten op het werk. Ja echt. Iemand probeerde mijn aandacht te trekken door te fluiten en met zijn vingers te knippen.

*gefluit en vingergeknip* Ey!
Ik: *verwarde blik*
Hij: “ik heb ook nog een vraag.”
Ik: “Euh ok, ik reageer niet op gefluit hoor.”
Hij: “Jaja, ik weet uw naam niet.”

Apen in de zoo krijgen tenminste nog nootjes. Quelle douchebaguette. Douchebaguette! Trademark. Ik geef u hierbij allemaal toestemming om in comments de grofste situatie die u op uw al werk al is overkomen, na te vertellen. En nee, die keer dat ge in de cafetaria _alleen_ hebt moeten eten telt niet mee, want dat is ondertussen al een werkritueel van mij geworden.