eenzaamheid en snottebellen en de onbekwaamheid mascara aan te brengen

Eeeeeeeeeen we zijn weer begonnen.

Soms denk ik er over om een lifecoach aan te nemen. Waarom? Goh, ik kan u daar geen duidelijk antwoord op geven, maar die keer dat ik tien minuten geleden in foetushouding op mijn bed in mijn dekens gewikkeld lag en erg dringend naar het toilet moest, maar geen zin had om op te staan en toen voor een fractie van een seconde overwoog om één van de lege flessen naast mijn bed te gebruiken, had er _niks_ mee te maken.

Then again, wie heeft een lifecoach nodig als hij een Facebook account heeft? Mijn “vrienden” (niet jij, Pieter.) hebben mij zonet tot Person with the best sense of humor verkozen, en eigenlijk voel ik mij een beetje een etter omdat ik dat vermeld, maar hey, elf minuten geleden (oorzaak en gevolg, anyone?) was ik plots slechts #2 person with the best sense of humor en zat ik nog klaar om de meligste post van vandaag in de Vlaamse Blogosfeer te maken, wat een prestatie op zich is, zo tussen andere sukkels die op een vrijdagavond zielig alleen thuis voor hun pc zitten te typen.

Gelezen in De Standaard van een paar dagen geleden:

Een lezer signaleerde toch vertragingen op de lijn Mechelen-Brussel-Charleroi: 18 minuten op de trein van 9.10 uur, tien minuten op deze van 9.20

Vertel eens mensen, hoe was 2008 so far? Akelig gelijkend op het einde van 2007? 2008 gaat mijn jaar worden, let op mijn woorden.

Ik vind het vervelend dat ik weer degene ben die het moet vragen, maar kunnen we anders stoppen met het oproepen om enkel te stemmen op vrouwelijke blogsters voor de Bwards? Het feit dat ge moet benadrukken dat ze vrouwelijk zijn, maakt het allemaal nogal lachwekkend. Niet beoordeeld willen worden op uw looks, maar toch graag de aandacht trekken op uw geslacht? What’s that all about? En nu ik toch bezig ben, iedereen die niet naar de uitreiking van de bwards komt (eind februari – begin maart, zo vertellen mijn bronnen mij), maar toch oproept om op hen te stemmen, is hierbij gediskwalificeerd.

Er werd deze week naar mij gefloten op het werk. Ja echt. Iemand probeerde mijn aandacht te trekken door te fluiten en met zijn vingers te knippen.

*gefluit en vingergeknip* Ey!
Ik: *verwarde blik*
Hij: “ik heb ook nog een vraag.”
Ik: “Euh ok, ik reageer niet op gefluit hoor.”
Hij: “Jaja, ik weet uw naam niet.”

Apen in de zoo krijgen tenminste nog nootjes. Quelle douchebaguette. Douchebaguette! Trademark. Ik geef u hierbij allemaal toestemming om in comments de grofste situatie die u op uw al werk al is overkomen, na te vertellen. En nee, die keer dat ge in de cafetaria _alleen_ hebt moeten eten telt niet mee, want dat is ondertussen al een werkritueel van mij geworden.

8 thoughts on “eenzaamheid en snottebellen en de onbekwaamheid mascara aan te brengen

  1. Tom geeft zijn lezers toestemming iets te vertellen. Je kan niet zeggen dat hij niet zijn best doet iets te maken van 2008. Straks koopt hij een tweedehandsboek of maakt hij een praatje op straat.

    Ik heb geen werk. Ik heb wel een verhaaltje over bosarbeiders die geil waren, maar Tom meende dat volgens mij niet, dat we iets mochten vertellen, dus ik laat het maar zo.

  2. Beste Maartje

    Een tip om het jaar 2008 mooi in te zetten: als je de humor van een blog niet snapt en/of apprecieert, dan is daar echt wel een heel eenvoudige oplossing voor. Je kan deze blog dan bijvoorbeeld gewoon negeren en nooit meer lezen en dan zijn al je frustraties meteen van de baan.
    *woehoew* Wat kan het leven soms toch simpel zijn…

  3. Beste A1,

    als je de humor van een blog niet snapt en/of apprecieert
    licht bewerkt:
    als je de humor van een comment boven u niet snapt en/of apprecieert

    Pot – ketel – zwart ?

  4. A1, je kan veel zeggen over Maartje, dat hygiëne volgens haar eindigt waar haar voeten beginnen en dat ze geen kauwgombellen kan blazen, maar dat ze mijn humor niet zou begrijpen? Neen, dat heb je fout.

  5. Ah, de grofste situatie. Dat is die keer dat ik stageles gaf op een middelbare school. Een gang vol leerlingen, ik baan mij een weg naar de leraarskamer en op het moment dat ik een short-cut wil nemen die alleen voor leraars toegankelijk is grijpt een andere leerkracht mij bij de arm en trekt me terug in de gang om vervolgens mij in het bijzijn van alle leerlingen de les te lezen (“waar gaan wij naartoe??”), in de waan dat ik een leerling was. En achteraf nog niet eens excuseren ook!

    btw: het is de tweede keer in korte tijd dat het woord “foetushouding” hier verschijnt. Ik zeg het alleen maar.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>