“La Maison du Pain”, broodjeszaak of horrorhuis?

Omdat Stijn nu BFF is met Freaq en ze met hun tweetjes naar Juno gaan kijken zijn, heb ik dan maar afgesproken om samen met Joris te gaan kijken volgende week. Joris en ik, wij hebben tenminste een geschiedenis tesamen, in plaats van toevallig allebei voor hetzelfde regionaal gazetje te schrijven. Het is waarschijnlijk toch maar een kutfilm, want Stijn vond de soundtrack erg goed. “Maar Tom, dat is toch een mening als een ander? Waarom zou Stijn zijn mening minder voorstellen als die van u of mij?”. En ok, het is begrijpbaar dat u zoiets zegt, alhoewel ik u natuurlijk niet kan horen, zo luidop pratend tegen uw beeldscherm. Maar had ik al verteld dat Stijn een grote fan van Britney Spears was en hij tot en met zijn tweede kandidatuur Geschiedenis een bureaublad had met haar foto erop? Dan is het al wat minder zeker? Stijn zijn mening is net een dakloze die aan een bushalte komt staan en wat tegen zichzelf begint te schreeuwen. Erg beschamend en irritant, maar de enige manier om er van af te raken is hem aan te raken dus negeert iedereen hem gewoon. Ik was eigenlijk van plan om Freaq te beledigen in dit stukske, but okay.

Ik zit mij al twee weken zorgen te maken over vreemde bobbels die overal op mijn lichaam lijken te verschijnen. Ze doen niet echt pijn, tenzij ik er erg hard op duw en ze gaan ook weer weg, maar toch. Ik zat er een beetje mee in. Tot ik gisteren een mug voor mijn scherm zag vliegen. Nog nooit zo blij geweest een mug te zien. Het zal wel niet wederzijds geweest zijn, alhoewel zijn bloed op de muur met een beetje fantasie op een glimlach leek. En nu maar hopen dat ik straks geen nieuwe bobbel zie verschijnen. Tenzij uw ma in de buurt is, dan is het verklaarbaar.

I’ve been waiting for this moment all my life.

But it’s not quite right. Ik wou dat mijn leven door muziekteksten werd geleid.

Vraagje voor mensen die een auto bezitten: glijden jullie soms over de voorkant alsof jullie achtervolgd worden en zo snel mogelijk weg moeten rijden? Mag ik dat ook eens doen, het lijkt mij zo wijs. Misschien moet ik toch maar eens mijn rijbewijs halen en een auto kopen. Ik weet dat ik altijd heb gezegd dat ik een chauffeur zou nemen en dat ik dus geen rijbewijs nodig heb, maar ik begin te twijfelen. Zijn er eigenlijk wel goeie chauffeurs te huur? En ik kan eigenlijk helemaal niet met iemand in een auto zitten en er niks tegen zeggen he, dat is gewoon arrogant. Maar dan ga ik zeker weer belachelijke dingen zeggen. Een beetje zoals met één van mijn buurmeisjes. Dan staan we samen in de lift en dan begin ik over het _weer_ te babbelen. Dat het koud is. Jezus. En dan beaamt ze het ook nog, weetwel, ze kan evengoed een stempel met “ocharme die jongen is dan wel vierentwintig maar mentaal wat trager, ik zal hem maar niet irriteren, straks begint hij te schreien.” op mijn voorhoofd zetten (in kleine letters he, zo groot is mijn voorhoofd niet. IN TEGENSTELLING TOT ANDERE LICHAAMSDELEN). Het weer interesseert mij geeneens. En what is the deal met die ganse globale opwarming? Ik merk weinig van de opwarming waardoor de globale ook vervalt eigenlijk. Ze hadden het beter plaatselijke ingebeelde temperatuurverandering genoemd, maar dat is minder catchier natuurlijk.

Bestaan er eigenlijk nog steden zonder een fotoblog met de postcode als naam? Mag ik daar komen wonen? Ik ga nooit begrijpen wat de bedoeling is van fotografen. Een bende visuofascisten, dat zijn het.

Ik heb vandaag grote kuis gehouden in mijn kamer en daarbij kwam ik een papier tegen waar ik dingen opschreef tijdens mijn reis in Kroatie. Het goeie deel wel te verstaan, moest ik dingen opgeschreven hebben tijdens het tweede deel van mijn reis zouden die vooral bestaan hebben uit “help” “ik heb het warm” “moest ik nu heel snel lopen, zou ik dan uit dit ziekenhuis kunnen vluchten?”. Maar dit stond op het blaadje:

  • De nevel in nijvel. Dat was een opmerking van Pietertje toen we met de trein richting Charleroi voorbij Nijvel passeren. Hij is grote fan van situationele humor.
  • Kuisvrouw gebruikt kuiswater als wijwater. Euhhh, het omgekeerde ware logischer geweest, maar ge kent mij he, altijd tegendraads moeten doen!.
  • I WANNA BE YOU LOVER. Als ik in hoofdletters begin te schrijven dan is grammatica meestal the least of my worries. Waar kan ik overgeven zonder dat iemand mij ziet is een grotere zorg op dat moment.
  • Bert: Tis eigenlijk waar he. Volgens mij was dat iets dat hij vaak zei tijdens de reis. Jaja, Sherlock Holmes is niks in vergelijking met mij.
  • APARTMAN. Stond overal te lezen in Kroatië en wij vroegen ons vooral af welk kostuum deze superheld dan wel draagt. En das lollig, want Apartman is kroatisch voor appartement en dus helemaal geen kroatische superheld. Overdag een gebouw, des avonds redt hij levens? Ik dacht het niet.
  • B-Horrorfilm. Dat gaat over ons verblijf in een luguber dorpje waar ik een sigaar heb geroken waar ik een ganse dag mottig van ben geweest. De laatste sigaar die ik ooit heb gerookt. Ik heb veel dingen voor het laatst gedaan in Kroatie. Beseft dat ik een appendix heb bijvoorbeeld. Of dat ik nooit in een bedpan zou kunnen plassen.

Hoe vreselijk die reis ook was, ik heb echt zin om het nog eens over te doen. Dezelfde mensen, een andere bestemming, dat wel. Hint.

Ach, ge zijt zelf zat. Altijd dat vingergewijs en uitlachen. Groei eens op.