It’s true, I am afraid of dying.

Had ik eigenlijk al eens verteld over die keer dat ik vast zat tussen de deur van de bus? En dat ik heb moeten roepen naar de chauffeur om mij vrij te laten? Neen? Tiens. Ik zal wel een goeie reden gehad hebben. Ah wacht, ik weet het weer: Het was _enorm_ beschamend. Al goed dat het geen bus was die voor de helft gevuld is met Thomas Cook collega’s. (Zoveel sarcasme in zo’n klein bolleke)

Ik heb er eens over nagedacht en besloten dat ik het minder erg zou gevonden hebben moest Tom Boonen verongelukt zijn in plaats van François Sterchele. Maakt mij dat een slecht mens? Neen. Daar zorgde mijn hypocrisie, snobisme en algemene etterheid reeds voor. Maar laat ons nu eens héél eerlijk zijn, zo van die gasten met lang onverzorgd haar, groene legervest en over het algemeen geen schoeisel, raken jullie dat niet beu? Of van die meiskes met _veren_ in hun haar, what’s up with that?

Ik heb een beetje medelijden met gans dit concept. Is dat de zieligste verzameling comments or what (Ik weet wat u denkt, maar we tellen even niet “alle comments ooit gemaakt door netsensei” mee)? “ik doe mee, maar ik maak niks mee, dus het gaat saai zijn”. Uhu. Alsof de saaiheid van uw bestaan u ooit _eerder_ heeft tegengehouden (ik verwijs naar hun weblogs, obvs). En dan is er een pipo die opmerkt “tis een werkdag”. No shit, Sherlock, vrijdagen zijn dat meestal ja. Soms loop ik echt ongemakkelijk bij het zien van het soort mensen die blijkbaar dezelfde weblogs als mij goed vinden, want het enige dat ik met hen gemeen wil hebben is een verslaving aan zuurstof en de aanwezigheid op hun begrafenis.

Sjo, we zullen nu nog eens zien wie er een blind date met mij wil organiseren.

De titel komt uit Everything Is Illuminated van Jonathan Safran Foer en gaat zo verder:

I am afraid of the world moving forward without me, of my absence going unnoticed, or worse, being some natural force propelling life on. Is is selfish? Am I such a bad person for dreaming of a world that ends when I do? I don’t mean the world ending with respect to me, but every set of eyes closing with mine.

5 thoughts on “It’s true, I am afraid of dying.

  1. Pingback: Huug & Druug » I am afraid of the world moving forward without me…

  2. Pingback: Ik ben zo blij dat ik ben wie ik ben, dat ik ga waar ik ga, dat ik sta bla bla bla. » Vrijdag de 13de, fotologdag.

  3. Jonathan Safran Foers ega heeft anders ook een bijzonder mooi boek geschreven, en haar algemene schrijfstijl en thema’s zijn in bepaalde opzichten vergelijkbaar met die van manlief. Als Everything is Illuminated jouw kopje thee wel was, is The History of Love van Nicole Krauss misschien ook wel een aanrader.

    En i.v.m. die veren, wees blij dat ze Peter Van de Veire niet achterna gaan…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>