Sim ola nao obrigado lavabo para senhoras ate a vista tudo bem?

The boy is back. En nog internetloos tot vijf september. Maar ik kan mij voorlopig nog bezighouden met andere dingen. En met andere dingen bedoel ik mijn nieuw appartement wat leefbaar maken en naar tv-series kijken. Ja, dat is _volledig_ wat ik bedoel.

Dingen die ik leuk vond aan Portugal:

  • Toiletpapier wordt niet in het toilet gegooid en doorgespoeld, maar in een vuilbakje gesmeten die nooit meer dan één keer per dag geleegd wordt. Noem het dan vuilbakpapier, freaks.
  • Portugezen zijn kleine mensen, wat op zich niet erg is, maar ze zijn wel zo arrogant om dat niet te beseffen. Ik heb geen enkele dag volledig uitgestrekt in een bed gelegen. En geen enkele nacht ook. En ik heb nog steeds een stijve nek van hun douches.
  • Portugees. Een toegankelijke, romantische taal die we snel onder de knie hadden. Riiiiight. Bestond braaksel in taalvorm, het heette Portugees.
  • Ik weet _niet_ of Portugal ziekenhuizen heeft. Vet!
  • Kies vier willekeurige Portugese straten uit en ze gaan allevier omhoog. Theoretisch gezien onmogelijk, maar toch is het zo. Ergens in Portugal is er een diepe put vol verroeste rolstoelen en skeletten.
  • Er bestaat niet echt een Portugese rijstijl. Tenzij u chaotische anarchie een stijl vindt. Dubbelparkeren op een tweebaansvaak, pourquoi pas? We hebben ons nooit zo Portugees gevoeld dan die keer dat we tegen richting een eenrichtingsweg waren doorgereden. En als ik zeg we, dan bedoel ik Pieter, want hij deed al het rijden. Ik heb namelijk geen rijbewijs, maar nu ik er over nadenk, geldt hetzelfde voor het merendeel van de Portugezen.
  • En het eten, goh. Blijkbaar hebben Portugezen 365 manieren om stokvis klaar te maken, maar tenzij er stokvis in één van de spaghetti ‘s, pizza’s, lasagne of biefstukken die ik heb gegeten zat, zou ik het echt niet weten. Hun chips waren wel lekker. En zo eindig ik zowaar met een positieve noot!

Dat was het zo een beetje. Het lijkt misschien niet zo, en dat was _totaal_ niet de bedoeling van die opsomming, maar Pieter en ik hebben ons echt wel geamuseerd. Er is weinig volk binnengedraaid en de katers waren ook op één hand te tellen, maar dat hebben we eenmaal terug in België snel ingehaald.

De titel bevat alle Portugese woorden die ik op het einde van de reis nog wist. (ja hallo nee bedankt damestoiletten tot ziens alles goed?). Achter die damestoiletten zit een grappig verhaal. Als Pieter ergens naar het toilet ging, omdat hij de urineblaas van een eekhoorn met een blaasontsteking heeft, moest ik altijd buiten op hem wachten en één keer las ik dat van die damestoiletten en dacht ik dat hij in het verkeerde toilet was binnengegaan. Maar er naast hing ook een bordje voor de heren. Ja zeg, ik had niet gezegd dat het een grappig verhaal ging zijn. Wat? Toch wel? Pech gehad.

En nu volgen er massa’s foto’s. Erop klikken brengt u automagisch naar mijn Flickr-account.

[Flickr broke the Internet. Enfin, mijn website. Potato, tomato. Maar je kan de foto’s bekijken op de site dus.]

Tet is een tet is een tet.

Heyyoooooo.

Mijn voornemen om het aantal posts per maand te verhogen is gestrand net voor de finish. En als ik zeg finish, dan bedoel ik de Gentse Feesten die mijn bioritme volledig verstoord heeft. _Bioritme_, serieus ja? Ik klink net als iemand van *vul uw leeftijd in. Tenzij u jonger bent dan 25.* Maar kijk, Tom doet eens een week sociaal en hij verwaarloost zijn website volledig. Principes mijn gat.

Over principes gesproken, ik heb gisteren van die halve sokken gekocht. Ik moest bijna janken toen ik de kassierster mijn geld en een deel van mijn principes gaf. Ik heb zo’n sokken nodig omdat ik korte broeken wil aandoen op reis en blijkbaar is het nu volledig not-done om gewone sokken aan te doen, bedankt daarvoor.

Over reis gesproken, Pieter en ik vertrekken morgen voor negen dagen naar Portugal. Het plan is om met de auto Porto, Lissabon en Algarve aan te doen om vervolgens weer allebei in Porto te eindigen. We zijn beide appendix-vrij dus dat moet ons wel lukken. Als ik na die negen dagen nog steeds niet van me laat horen, geen paniek, ik zit de dagen daarna op Pukkelpop, zoals alle wijze mensen.

En ik wist dat niet!

22 december 2005. Dat is vanaf nu de gelukkigste dag in mijn leven. Voor de mensen die mij in het echte leven ook kennen is deze kennis wel wat minder neem ik aan. Al goed dat ik niet zo iemand ben die graag andere mensen op hun fouten wijst terwijl ik geniepig zit te glimlachen.

Over toiletten gesproken, welke knop is de spaarknop? De groten of de kleinen? En als u denkt de kleinen, dan bent u fout, want het is logischer (in onze eco-anale maatschappij) dat de grote knop de spaarknop is, zodat de kans groter is dat mensen die zullen gebruiken en dat willen jullie toch? Deel mijn mening, hij is gratis.

Over de titel kunnen we kort zijn. Een goeie tet is een witte tet.

De kwaliteit van deze post werd aangepast om het afscheid wat draaglijker te maken. Até à vista, gasten.