*kuch*hippie*kuch*
Friday, October 31st, 2008 (12:03 am)Blij dat de boodschap is aangekomen. Over boodschappen gesproken, kent u die Delhaize boodschappenzakken van tien cent? Die met Leef zoals je wil – Vivez comme vous voulez – Live the way you like – Lieben wie man es mag erop? Ik heb er momenteel zo’n dertig liggen, wat niet slecht is voor hier nog maar sinds 17 augustus te wonen eigenlijk. En dat is dan nog maar drie euro in totaal, dus vraag ik mij toch af of er nu echt mensen zijn die slechts één zo’n zak kopen en gebruiken tot ie versleten is om hem dan in te ruilen voor een nieuwe? Gierige mensen zouden misschien beter in de Lidl of de Aldi gaan winkelen, das goedkoper. Kan je gaan showen met je Delhaize zakje. Ik vind de Lidl toch altijd nog een tikkeltje minder marginaal dan de Aldi, maar dat komt vooral omdat ik er nog gewerkt heb en ik al bij al niet te vaak mijn handen heb moeten wassen. Behalve die keer dat zo’n vet wijf in een rolstoel de werknemerswc wou gebruiken. Wist u dat vrouwen ook een wc-bril kunnen onder plassen? Mijn therapist zegt dat ik mijn duistere geheimen gewoon met iedereen moet delen, dat maakt het draaglijker. Zei ik therapist? Ik bedoelde het stemmetje in mijn hoofd. Zei ik het stemmetje? Ik bedoelde een stemmetje.
Sorry hoor, maar kunnen we nu echt _niks_ doen aan die stortvloed van middelmatige en gewoon arsjieslechte Vlaamse weblogs? Ik las deze ochtend een post van iemand over hoe ze _tweemaal_ moest _huilen_ tijdens een optreden van _Novastar_. Laat ik dat zinsdeel nog eens herhalen, maar deze keer met de kernwoorden in het vet gedrukt: hoe ze tweemaal moest huilen tijdens een optreden van Novastar. Echt waar! En niet uit walging of omdat ze de slappe lach kreeg van zijn gejank, maar omdat ze ontroerd was. Twee keer gebleit, I kid you not. En dan waarschijnlijk nog vier keer toen ze haar knuffels over haar avond heeft verteld. Lag ik in een graf, ik draaide mij om. En nee, ik kan niet gewoon die weblogs _niet_ lezen zoals iedereen zo graag voorstelt. Moest iedereen die redenering volgen dan wisten we nu al een goeie zestig jaar lang wat het lievelingsgerecht van Adolf Hitler was, quoi. Ik bedoel, was. Als ik op het werk ons adres moet doorgeven aan mijn Duitse collega’s, dan zet ik altijd Tramstrasse (eindelijk met zo’n griekse B, maar uw pc kan dat niet lezen), want dat is mijn gevoel voor humor nu eenmaal. Maar goed, er moet dringend een comité komen die zulke wanpraktijken in de Vlaamse Blogosfeer tegenhoudt. Wil er iemand meedoen of heb ik net weer vijf minuten zitten ratelen over iets dat niemand interesseert? *slik* Ben ik de pot die de ketel verwijt dat zijn schrijftalent zich beperkt tot het succesvol tot een einde brengen van een connect the dots-tekening?
Tis bedtijd dus ik ga er mee kappen. De titel is het geluid dat ik tegenwoordig maak als ik voorbij een hippie loop. Probeer het morgen ook eens, het lucht echt op. En als u niks tegen hippies hebt (*cough*danbentuerzelféén*cough*), kan u het ook proberen met de woorden fasho, marginaal en trut. En als u geen Cercle Brugge-fans kent, dan wil ik u er wel een paar aanwijzen. Alweer een voetbalgrap zeg!










