*kuch*hippie*kuch*

Blij dat de boodschap is aangekomen. Over boodschappen gesproken, kent u die Delhaize boodschappenzakken van tien cent? Die met Leef zoals je wil – Vivez comme vous voulez – Live the way you like – Lieben wie man es mag erop? Ik heb er momenteel zo’n dertig liggen, wat niet slecht is voor hier nog maar sinds 17 augustus te wonen eigenlijk. En dat is dan nog maar drie euro in totaal, dus vraag ik mij toch af of er nu echt mensen zijn die slechts één zo’n zak kopen en gebruiken tot ie versleten is om hem dan in te ruilen voor een nieuwe? Gierige mensen zouden misschien beter in de Lidl of de Aldi gaan winkelen, das goedkoper. Kan je gaan showen met je Delhaize zakje. Ik vind de Lidl toch altijd nog een tikkeltje minder marginaal dan de Aldi, maar dat komt vooral omdat ik er nog gewerkt heb en ik al bij al niet te vaak mijn handen heb moeten wassen. Behalve die keer dat zo’n vet wijf in een rolstoel de werknemerswc wou gebruiken. Wist u dat vrouwen ook een wc-bril kunnen onder plassen? Mijn therapist zegt dat ik mijn duistere geheimen gewoon met iedereen moet delen, dat maakt het draaglijker. Zei ik therapist? Ik bedoelde het stemmetje in mijn hoofd. Zei ik het stemmetje? Ik bedoelde een stemmetje.

Sorry hoor, maar kunnen we nu echt _niks_ doen aan die stortvloed van middelmatige en gewoon arsjieslechte Vlaamse weblogs? Ik las deze ochtend een post van iemand over hoe ze _tweemaal_ moest _huilen_ tijdens een optreden van _Novastar_. Laat ik dat zinsdeel nog eens herhalen, maar deze keer met de kernwoorden in het vet gedrukt: hoe ze tweemaal moest huilen tijdens een optreden van Novastar. Echt waar! En niet uit walging of omdat ze de slappe lach kreeg van zijn gejank, maar omdat ze ontroerd was. Twee keer gebleit, I kid you not. En dan waarschijnlijk nog vier keer toen ze haar knuffels over haar avond heeft verteld. Lag ik in een graf, ik draaide mij om. En nee, ik kan niet gewoon die weblogs _niet_ lezen zoals iedereen zo graag voorstelt. Moest iedereen die redenering volgen dan wisten we nu al een goeie zestig jaar lang wat het lievelingsgerecht van Adolf Hitler was, quoi. Ik bedoel, was. Als ik op het werk ons adres moet doorgeven aan mijn Duitse collega’s, dan zet ik altijd Tramstrasse (eindelijk met zo’n griekse B, maar uw pc kan dat niet lezen), want dat is mijn gevoel voor humor nu eenmaal. Maar goed, er moet dringend een comité komen die zulke wanpraktijken in de Vlaamse Blogosfeer tegenhoudt. Wil er iemand meedoen of heb ik net weer vijf minuten zitten ratelen over iets dat niemand interesseert? *slik* Ben ik de pot die de ketel verwijt dat zijn schrijftalent zich beperkt tot het succesvol tot een einde brengen van een connect the dots-tekening?

Tis bedtijd dus ik ga er mee kappen. De titel is het geluid dat ik tegenwoordig maak als ik voorbij een hippie loop. Probeer het morgen ook eens, het lucht echt op. En als u niks tegen hippies hebt (*cough*danbentuerzelféén*cough*), kan u het ook proberen met de woorden fasho, marginaal en trut. En als u geen Cercle Brugge-fans kent, dan wil ik u er wel een paar aanwijzen. Alweer een voetbalgrap zeg!

“Ah, die andere ploegen spelen met minder mensen zeker?”

Oh, ik vind het _helemaal_ niet erg dat ik nog maar zo weinig comments krijg, want ik schrijf dit uiteraard allemaal voor mezelf he, een beetje een online dagboek zo en als er iets op mijn lever ligt dat echt, echt, echt niemand mag lezen he, dan zet ik een paswoord op die post, maar dat wil niet zeggen dat niemand het mag lezen he, want als je mij mailt dan geef ik je het paswoord en dan kan je toch meelezen, lekker intiem. LIKE, WHATEVER.

Wie wil er mijn mening horen over de Jeroen Meus / Plat Préferé / Adolf Hitler affaire? Hoor ik daar iemand “niemand!” roepen? Uw moeder is uw zuster, gast. En ik geef hem toch. Hou u maar goed vast, want hier komt ie (zei ik trouwens ook tegen uw moeder. Die tevens uw zuster is. Niemand!, hoe ongelooflijk _hilarisch_.). Ik vind het een goeie beslissing van de VRT om het programma over het favoriet gerecht van Adolf Hitler niet uit te zenden. Want waarom had Hitler zoveel volgelingen volgens jullie? Ideologie? My ass, ze hadden gewoon allemaal hetzelfde lievelingsgerecht als de Führer, dat weet iedereen. Voor je het weet zaten we vanavond allemaal te kijken hoe graag Hitler wel geen Gentse Waterzooi at, om de dag erna met zijn allen Luxemburg binnen te vallen (Een land met veel zuurstof, erg groen gras en meer koeien dan mensen trouwens. We should totally do it anyways.). En ja, het is _puur_ toeval dat ik Gentse Waterzooi als gerecht heb gekozen, want ik was _totaal_ vergeten dat Gene Bervoets dat elke week klaarmaakt in een programma en ik vind die vent ook _helemaal_ geen extreme irritante eikel. Ok, ok, ik ben keihard tegen alles wat Gene Bervoets goed vindt. Gentse Waterzooi? Nog nooit gegeten. Het Swingpaleis? Nog nooit naar gekeken. Zuurstof? Euhm, kut. En dat was dus mijn mening. Uitgerekt, overbodig en slaapverwekkend? Ha. Dat zei ik daarnet ook nog over uw moeder. Of uw zuster, ik weet het niet meer precies.

Maar ik wil eigenlijk wel eens weten wat hij dan wel zo graag at. Levende babies? Dode babies?

De titel gaat over voetbal en mensen die er niks van snappen. Ach, weet je, perfectie is toch overschat. Een blauw oog kan ook mooi zijn.

“Laat jij die gast gewoon met uw lief praten?”

“Baby on board” bordjes in auto’s fascineren mij. Want denken mensen met zo’n bordje achteraan hun auto eigenlijk over andere bestuurders? Dat we van plan waren om keihard in hun gat te rijden tot we het bordje zagen en we het niet meer over ons hart kregen want dooie babies zijn zo akelig? Ik vind het grappig hoe ik plots over _we_ begon, alsof ik al een rijbewijs en auto heb. Wat niet zo is. Ik benadruk het nog eens zodat u het niet moet doen. Verder kan ik ook niet koken, vergeet ik constant om rekeningen op tijd te betalen en was ik er tot voor kort van overtuigd dat de decoratie van mijn appartement, bestaande uit een uitvergrote foto van Ian Curtis aan de livingmuur en lampkaploze lampen everywhere, als minimalistisch beschouwd kon worden (blijkt dat het eerder leeg, akelig, kil, deprimerend en saai is). Life, I fail at it. Aan de bushalte van Thomas Cook ligt al sinds woensdag een dooie kat. Enfin, neen. Op woensdag lag er een dode kat die aangereden was in het gezicht. Op donderdag lag er een dode kat die half plat gereden was en vandaag ligt er een hoopje vacht en darmen met een staart. Wist u trouwens dat de politie verantwoordelijk is voor het opruimen van dode beesten langs de weg? Nu wel. Use this knowledge wisely. En blijf van mijn kat.

Nu het vrij zeker begint te worden dat Barack Obama de volgende president van de Verenigde Staten van Amerika gaat worden, lijkt het mij nog maar een kwestie van maanden vooraleer hij vermoord wordt. Hey, het klinkt grof, maar als je er een beetje over nadenkt, ook wel logisch. In _het_ Fasholand bij uitstek (Israël, ik heb u net een compliment gegeven.), kan ik mij niet inbeelden dat geen enkele van die trailertrash rednecks zal proberen om hem om te brengen. Laat ons hopen dat hij er lang genoeg in slaagt om levend te blijven en ondertussen wat veranderingen door te voeren. Want Obama is de max, dat heb ik net besloten na deze fotocollectie. Wat vind jij van Obama, Timmy?

Kom, het is slecht weer buiten, ik moet eigenlijk mijn zak maken voor morgen en ik besef dat deze post mij niet het recht geeft om mij beter te voelen dan andere mensen, maar GDB is vandaag de weblog die het meest op mijn zenuwen werkt (Netsensei en Suiadan, ik heb u net een compliment gegeven.). Zijn onderschrift is “Gortdroge, soms absurde humor. En af en toe een flard literatureluurs.”. Euhm ok. Van uzelf zeggen welke soort humor u heeft, dat is belachelijk, gast. En het dan ook nog eens het tegendeel bewijzen in, goh, kweenie, _elke_ post op uw blog, faut le faire.

Tijd voor de titel. Uitgesproken door een vriend van het lief van mijn zuster. Over mij. Jan heeft dwaze vrienden. Maar dat hij geen smaak heeft, dat wisten we al lang, he Evi, héééé. Want hij is samen met u. En dus heeft hij geen smaak. Dat bedoelde ik! ‘Maai, mijn humor is zo kurkdroog en absurd!

I die after every party.

Ik zat zo op de trein van Gent naar Brugge en toen we bijna in de buurt van Aalter waren, begon hij plots te vertragen, waarop al de toeristen recht stonden en zich begonnen klaar te maken. Denken dat Aalter Brugge is, grof. met de g van “God, wat is Aalter een saaie, depressieve stad waar regenbogen komen om te sterven.”

Wat u grappig vindt, dat weet ik niet, maar als ik op een zaterdagmorgen vanuit de tram vier hippies met dreadlocks met een Mercedes zie rijden, dan moet ik altijd lachen. Altijd. Nu, er was er maar een effectief aan het rijden, wat de drie andere aan het doen waren weet ik niet. _Niet_ hun haar aan het wassen waarschijnlijk. Soms vraag ik mij af of ik mensen een job zou weigeren omdat ze dreadlocks hebben. En daar moet ik altijd lang over nadenken. Aan de miljoenen euro’s die ik op dat moment aan het verdienen zal zijn, that is. Want het antwoord is altijd Ja. Discriminatie stopt waar walging begint, weetwel.

En dan nu een foto zodat we nog eens gezamenlijk kunnen lachen met Blankenberge.

Blankenberge boven

De titel komt van een button die ik ergens heb zien liggen. Tegenwoordig ook de lijfspreuk van Gentse studenten die uitgaan in de Overpoort blijkbaar.

Als onze studentenkringen er een fuif organiseren, dagen daar mensen op die we totaal niet kennen. Op zich misschien niets mis mee, maar het zijn precies die mensen die op die fuiven de zaak doen ontsporen. Dan krijg je vechtpartijen, vandalisme,… En iedereen wijst ons, studenten, dan met de vinger als oorzaak van al die problemen. Maar in de Overpoortbuurt zijn de studenten niet de veroorzakers van al die overlast, ze zijn er integendeel juist de grootste slachtoffers van.

Emmelien toch. Heb je dat allemaal kunnen uitspreken zonder in de lach te schieten? Gentse studenten, de joden van de eenentwintigste eeuw, echt wel.

“Je dois encore pomper mon tube.”

Kunnen we nu eindelijk stoppen met blogposts over hoe geweldig het optreden van Coldplay in het Sportpaleis wel niet was? Er bestaan namelijk maar twee soorten mensen. Een veel te grote groep die Coldplay verafgoden ondanks het feit dat al hun nummers uitblinken in eentoningheid, hun cliché teksten nog minder te vertellen hebben dan een doofstomme man op een conferentie over het gebruik van maandverband en hun zanger het nodig vindt om ons constant te herinneren aan Fair Trade, maar ondertussen wel geld vraagt voor zijn albums en rondvliegt met een privéjet. En dan is er een kleinere, maar veel leukere groep die Coldplay niet afkan omdat al hun nummers uitblinken in eentoningheid, hun cliché teksten nog minder te vertellen hebben dan een doofstomme man op een conferentie over het gebruik van maandverband en hun zanger het nodig vindt om ons constant te herinneren aan Fair Trade, maar ondertussen wel geld vraagt voor zijn albums en rondvliegt met een privéjet. My point is, die eerste groep was ook op het optreden en de tweede groep interesseert het geen fluit, dus hou je mening voor jezelf en gebruik die extra tijd om betere muziek te ontdekken. Tip: als de zanger het normaal vindt om zijn dochter _Apple_ te noemen, dan kan hij geen goeie muziek maken. Onmogelijk.

Tijd voor een nieuwe discussie, gasten. Eén over voetgangers en automobilisten, jaaa! Mijn standpunt is: voetgangers die oversteken aan een zebrapad hoeven de automobilist die gestopt is helemaal niet te bedanken hiervoor. Stoppen aan het zebrapad als iemand aanstalten maakt om over te steken is namelijk wettelijk verplicht door de wet. Hoffelijkheid? Waarvoor? De dag dat het u bovennatuurlijke krachten kost om de rempedaal in te drukken om te stoppen voor een zebrapad, dat is de dag dat ik mijn dankbaarheid ga uitdrukken met een handgebaar. Enfin, niet dat ik dat nu nog niet deed, maar die keer zal ik al mijn vingers gebruiken. Wat vindt u? Oh en als het helpt, ik heb geen auto, geen rijbewijs en mijn voorlopig rijbewijs is eind juli vervallen. Dis ende cuss!

Gisteren was mijn verjaardag. Die heb ik gevierd door helemaal _alleen_ een ganse namiddag in mijn bed te liggen en naar tv-series te kijken. Uhu. Oh en daarvoor ben ik om twintig voor zeven des ochtends opgestaan om naar Brussel te vertrekken om daar om half elf in de gietende regen en koude een halve marathon te gaan lopen. Blijkbaar begint de fysieke aftakeling pas vanaf _zesentwintig_, fieuw.

De titel komt van Bert en hij heeft het niet over dat wat u denkt. Hij moest namelijk nog zijn fietsband oppompen toen hij dat zei. Wat bedoelt u, dat is precies wat u dacht?!