“Mijn hond gromt ook naar zwarten, maar dat komt door hun ogen.”

Q: How many hipsters does it take to screw in a lightbulb?

A: Nevermind, it’s a really obscure number and you’ve probably never heard of it.

Die lol herinnert me trouwens aan een benarde situatie deze avond op de bus. It involves drie marginalen en één hippie en aangezien ik _nooit_ van mijn leven dezelfde mening of standpunten wil hebben als een hippie, heb ik de kant van de marginalen gekozen. Ik heb ze niet aangeraakt though. Armoede wast moeilijk af, weetwel. Ik zou het verhaal kunnen vertellen, maar het is niet zo boeiend. En er is ook geen happy ending want noch de marginalen noch de hippie gaan dood. Is dat gemeen? Dat doet me dan weer denken aan een discussie die ik deze morgen had met enkele collega’s over een Hallmark kaartje waar we allemaal onze naam op moesten zetten, omdat de moeder van een collega was gestorven. En ok, mijn naam stond er al op (mijn naam is dan ook de max), maar het nut van dat kaartje ontging mij volledig. Welke emotie moet zo’n kaartje opwekken bij die collega? “Hey, je moeder is dood, maar geen nood, je hebt nu een kaartje met al de voornamen van je collega’s!”. Het zal wel aan mij liggen. Maar als mijn moeder ooit doodgaat (over honderd jaar of zo, mam.), hoef ik geen kaartje, owkay? Geld mag _altijd_.

Voetbalmagazine is een vrij wijs boekske als ge graag over voetbal leest, maar ze moeten echt wel stoppen met voetballers over hun eigen te laten babbelen. Simpel dat die mannen zijn, ge gebt geen gedacht (das geen typo, das beginrijm). Dat kan wat tegen een balletje schoppen en dat denkt dat alles wat uit hun mond komt vloeibaar goud is. In het Engels bestaat daar een mooie term voor: diarrhea of the mouth (Ik was trouwens een van de weinige die in het middelbaar op een dictee diarrhea correct had geschreven. And I was like, duuuuuuhhhhh.). Ik geef u een voorbeeld waar ik mij daarnet op het toilet aan doodgeërgerd heb. Ontmoet Anele (ik had eerst Anale getypt. Hihihahahoho.) Ngongca, een verdediger van Racing Genk:

Mijn moeder gaf me mijn naam. Anele betekent ‘genoeg’. Haar eerste kind was een zoon en toen wilde ze een meisje. Ze kreeg mij en ze sprak tot God: nu is het genoeg! Geef me alstublieft een meisje de volgende keer. Maar weer was het een jongen. Die noemde ze Sanele. Dat betekent ‘genoeg is genoeg’.

Ik concludeer daar dan uit dat God een _etter_ is. Maar niet Anele, oh neen. Daarna vertelt hij over zijn broer Craig, die ziek werd.

De dokters vroegen me iets van mijn lichaam om hem te helpen overleven – ik weet niet meer wat precies. Ik heb daar lang over nagedacht. Ik was nog zo jong en misschien, dacht ik, zou ik later zelf problemen krijgen als ik iets afstond. Ik besloot om alles te houden wat God me had gegeven. Dus zei ik tegen de dokter: behandel hem en als het niet aanslaat, laten we dan afwachten hoe zijn lichaam reageert. Misschien is het sterk genoeg. Craig had kanker. Hij was achtentwintig, ik veertien. De dag dat hij stierf nam ik een beslissing. Altijd voor ik het veld betreed, richt ik mijn blik naar de hemel en zeg ‘Vandaag speel ik voor jou.’

En daarna volgt een toppertje van een uitspraak:

Elke wedstrijd is er een voor hem, meer kan ik niet meer doen.

Waaw. Nee, veel kan je niet meer doen natuurlijk. Je kon ooit wel zijn leven gered hebben, maar hey, hij was al _achtentwintig_, dus het beste was er toch al af. Als mijn zus en ik ruzie hebben, dan verstop ik haar Polly Pocket ventjes (don’t ask), but okay.

Uitspraken waar ik een maagzweer van krijg #6532: “Ik ben geen pessimist, ik ben een realist.”

De titel komt deze keer van een gesprek op de bus tussen een marginaal en goh, laat ons het houden op iemand anders. Is dat dikke zever of niet? Iemand met een hond die daar ervaring mee heeft?

Brutin out!

12 thoughts on ““Mijn hond gromt ook naar zwarten, maar dat komt door hun ogen.”

  1. “Ge gebt geen gedacht”, ik vermoed dat je alliteratie wilde tikken, je vervolgens afvroeg of dat nu met n of twee ellen was, en vervolgens bedacht je je dat al die marginalen die je blog lezen er toch maar door in de war zouden raken, niet?

  2. Ik zie er al naar uit om deze blog te zien sluiten in Juni.
    Meest nutteloze verkwanseling van virtueel papier _ever_.

    Dimi

  3. _Zever Gezever_ al dat gepost hier… Waar blijf je het toch halen!?
    Zo _aangenaam_ om alles te lezen.

    Gegroet Rosa

  4. Pingback: Brutin.be » » “Dat was mijn eerste traumatische ervaring.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>