“Dat was mijn eerste traumatische ervaring.”

1 juni is officieel de eerste dag van 2009 waarop ik mij onder de mensen heb gemengd met korte broek. Voor zover je de kudde die vandaag aan de Blaarmeersen zat mensen kunt noemen natuurlijk. En kopen meisjes tegenwoordig enkel nog het broekje van de bikini of zo? Veertienjarige gasten weten niet hoe makkelijk ze het hebben tegenwoordig. In mijn tijd (!!!!) moest ik elk jaar wachten tot onze reis naar Spanje in juli voor ik een paar blote borsten te zien kreeg. Ennnnnn het niveau is het gezet!

Ik dacht deze avond dat ik Jean-Luc Dehaene in een zwarte Mercedes zag voorbijrijden. Toen hij mij passeerde zag ik dat het een zwartharige vrouw was. Wierd. *Fake German accent* But what does it all mean?!

Ik heb gisteren besloten om Spaans te gaan volgen in avondschool. Noteert iemand dit om mij er volgend jaar rond deze tijd mee onder de neus te wrijven? Ik sta nu eenmaal niet bekend voor mijn talenknobbel en mijn aanwezigheid tijdens lessen. Vorig jaar franse les gevolgd, lessen aanwezig: Un. Of Une. Zelfs dat weet ik niet, merde alors! Mijn favoriet Frans scheldwoord is trouwens christ de cave, geleerd tijdens mijn nachtelijke marathonchats met een Canadees meisje, waar ik een fascinatie voor zwarte schapen en borsten mee deelde. Good times were had. Deze is voor u, Helen:

twee maanden later en ik moet nog steeds giechelen als ik het lees.

(Getrokken voor ik het vliegtuig in Sevilla richting Madrid moest instappen. De volledige reeks komen binnenkort op Flickr. Een foto van penis op mijn Flickr? *giechel*)

Zijn er trouwens nog mensen die hun stembrief nog niet ontvangen hebben? Ik ook nog niet, maar dat heb ik volledig aan mezelf en mijn onbestaande domicilie te danken (mijn wijkagent is boos op me), maar ik heb er nu wel spijt van, want ik wil ook stemmen. Op wie, dat weet ik nog niet, want politiek is een beetje vies geworden de laatste tijd (ja, nu pas. Ik kan veel vuiligheid verdragen. HIER MOET NOG EEN “UW MA” LOL.) en ik volg het allemaal zo niet meer. En volgens de VTM lijk ik het meest op Gene Bervoets. Met die laatste zin geef ik een nieuwe definitie aan het begrip “blind typen”, want ik zie niks met al dat bloed in mijn ogen. Ik lijk op Gene Bervoets? That man couldn’t act his way out of a paper bag, laat staan dat hij iets van politiek begrijpt. Een papieren zak die over zijn hoofd zit en waarvan ik de opening toeknijp, but still. Als, kweenie, het feit dat hij zijn naam van Eugene naar Gene heeft veranderd omdat dat _hipper_ klinkt, niet genoeg is om hem niet af te kunnen, zijn kinderen heten (in willekeurige volgorde): Anais, Ayumi, Kaena en Tadzio. Mijn ouders waren gelukkig zo vriendelijk om mij een voornaam met slechts drie letters te geven zodat ik altijd mijn volledige naam kon invullen bij arcadespelletjes. Irrelevant, maar hoe jaloers bent u nu, right?

Over traumatische ervaringen gesproken. Ik was vorige week mijn gewoonlijke “haha ouwe mensen zijn zo stom” opmerkingen aan het maken naar aanleiding van een oud vrouwtje dat bijna tussen twee schuifdeuren zat geklemd, toen mijn collega doodserieus vertelde hoe een vriendin van hem enkele jaren geleden _geplet_ werd door een poort die automatisch toeschuift. Total buzzkill, echt wel. Ik heb trouwens geen flauw idee hoe dat in zijn werk moet gegaan zijn, maar het leek volgens mij op die scene in Austin Powers waar een arbeider begint te gillen omdat hij door een pletwals omvergereden gaat worden en dan zie je dat de pletwals nog zeker vijftig meter van hem verwijderd is.

Vorige week geleerd dankzij the interwebs: de volledige naam van The Statue of Liberty is The Statue of Liberty Enlightning the World. Dankzij dat artikel besef ik nu ook dat Gustave Eiffel niet op zijn eentje de Eiffeltoren en Het Vrijheidsbeeld gemaakt heeft. Want ik heb blijkbaar een geschreven artikel nodig om te beseffen dat iemand niet op zijn eentje zo’n constructies kan bouwen.

Ik zie net dat ik had gezegd dat ik er in juni mee ging kappen. Sorry, Dimitri Verhulst! Ik hoop trouwens dat het niet de echte was, want een gerenommeerd schrijver die niet verder raakt dan een opmerking bestaande uit de uitspraak van Comic Book Guy uit The Simpsons in combinatie met twee underscores (want ik gebruik dat ook vaak, snap je!), die schrijft volgens mij zijn romans niet zelf.

De titel komt van een meisje/vrouw/seut/eeuwige vrijster waar Eef en ik een tijdje geleden mee op de bus zaten. Blijkbaar was het nog maar de derde keer dat ze de bus nam, want de eerste twee keer (vijftien jaar geleden) hadden haar met een trauma opgezadeld. De eerste keer had ze tien minuten op de bus gewacht en kwam hij pas af toen ze al terug naar huis was gewandeld. De tweede keer was ze later aan de halte toegekomen en was de bus al vertrokken! Daarna heeft haar vader haar elke dag naar school gebracht. Ik heb dat ook al eens meegemaakt eigenlijk, effe denken hoor wanneer dat ook alweer was oh ja wacht ik weet het al weer: _elke_ werkdag.

10 thoughts on ““Dat was mijn eerste traumatische ervaring.”

  1. Nee, het is _de_ Dimitri Verhulst niet. Tiens…die heeft naar alle waarschijnlijkheid geen tijd om deze bodem der litteraire maatschappij te lezen. Oei! Ik gaf zonet het waanbeeld dat je tot de litteraire maarschappij behoort! Maar goed, ik begrijp wel dat je je onzin toch _ergens_ kwijt moet, daar je vriendenaantal vermoedelijk erg beperkt is.

    Die _notatie_ gebruikte ik in mijn vorige post overigens om aan te tonen hoe _irritant_ het wel is.

    Vriendelijke groet,
    Dimitri

    PS: koopt een auto.
    PS2: ik daag je uit om in je volgende blogpost eens niemand te bekritiseren en te schrijven over eventuele mooie kantjes aan je leven. Nu kom je er immers uit zo’n conservatieve zak van’t Vlaams Blok!

  2. De echte Dimitri Verhulst zou “literair” vermoedelijk correct spellen. Er staan nog andere taalfouten in die reactie, maar ik wil niet zagen.

  3. Betreft freak: ik wil gewoon illustreren dat wie kritiek geeft, er nu ook eenmaal moet kunnen ontvangen.

    Betreft Tim: merk op dat beide schrijfwijzen, ‘literair’ en ‘litterair’, correct zijn.

  4. Vroeger kende ik een meisje. En net iets vroeger leerde ik over het magnetisme. Ik pikte de magneet van de leekracht, Lumumba was zijn bijnaam. Alles wat er als metaal uitzag onderwierp ik aan mijn aantrekkingskracht. Ook de tirette tussen de tieten van het meisje dat ik kende…

  5. Wiki-dimi,

    1) het Vlaams Blok is reeds geruime tijd opgedoekt
    2) ik daag u uit om zelf geen kritiek te spuien in uw posts. Het enige wat ik afleiden kan uit uw posts is dat jij waarschijnlijk de enige bent met personal issues.

    @ Tom: enkel op dit punt moet ik den wiki-dimi gelijk geven: koopt es een auto :)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>