“Hoor je graag Limp Bizkit?”

Het kan ook aan het feit liggen dat ik tegenwoordig word doodgeslagen met baby’s (beeld u in! Nee, echt, beeld u in. Volgens mij kunt ge geeneens niemand doodslaan met baby’s. Tenzij een andere baby misschien. Bent u zeker dat u nog wilt verderlezen?), maar ik lees constant het woord kjoetie, wat blijkbaar een schattige schrijfwijze van cutie is. Huh? Wat? _Neen_. In hetzelfde bedje ziek: eppie burtdej.

Over verjaardagen gesproken, die van mij was blijkbaar eergisteren (bedankt om mij er elk uur wel eens aan te doen denken gasten. Kzal kik u eens constant herinneren aan het feit dat gulder oud zijt. Of wacht, dat doe ik nu ook al. Ik heb mijn verjaardag alvast gevierd door te vergeten vlees uit de diepvries te halen voor ik vertrok naar het werk, anderhalf uur te wachten op de liegende wijkagent die zeker om zes uur ging komen en uiteindelijk maar witte bonen in tomatensaus te eten. EN HET NOG LEKKER TE VINDEN OOK. De wijkagent is daarnet trouwens wel langs geweest, al was het dan op een slecht moment want ik was net dweilen en handdoeken onder mijn ramen in de slaapkamers aan het leggen omdat dit appartement/ik vervloekt is/ben en er water binnenstroomt vanaf de bovenkant van de ruit. Volgend jaar ga ik gewoon weer bij mijn ouders gaan wonen, allergisch aan de kat of niet. Oh en thuis spoelen we het wc ook niet door na 22 uur, omdat er anders teveel _lawaai_ is voor de buren, hoe grappig is suburbia eigenlijk niet?

Er is iets mis met mijn rechterelleboog peis ik. Een paar weken terug stond hij dubbel zo dik en zat er allemaal vocht in. Twee weken geleden zat er dan een bobbel in die ik heb opengeduwd (Bent u zeker dat u nog wilt verderlezen?) en nu zitten er rare brokken in. Wil iemand een gokje wagen over hoe boos de dokter zal zijn als ik daar pas volgende week of zo eens mee langs ga? Feit is, tis crisis en dokters zijn duur, dus ge kunt beter al uw kwaaltjes opsparen en voor één lange sessie gaan in plaats van paar keer terug te komen. En zolang ik blijf rechtstaan doen die aambeien niet extreem veel pijn anyway. Dit is een foto van de Rue des Moutons in Toulouse (Pieter: “waarom neem jij een foto van dat bord?” Ik: “Muttenstraat, duh.”. Ons hotel was één grote oplichterij trouwens, volgens de reviews op booking.com liep het er vol hoertjes en ik heb er geeneen gezien. Toen Pieter in een dierenwinkel naar akelige vissen en vogels aan het zien was, werd ik aangesproken door een zwerver die wat geld moest hebben. Ik heb geprobeerd uit te leggen dat ik vind dat iedereen in zijn eigen land zijn eigen zwervers moet geld geven en dat ik hem dus niks kon geven, maar ik denk niet dat hij mijn standpunt deelde, de fasho.

Liedje dat ik elke morgen beluister terwijl ik mijn boterhammen klaarmaak: The Drums – Let’s go surfing. Ik ben trouwens sinds enkele weken volledig vertrouwd met de broodsnijmachines in de Delhaize, zo akelig zijn ze eigenlijk niet zolang je niet je iPod aanhebt, het brood in de machine steekt, de zak over die strijkplank steekt en een halve minuut klaarstaat om het brood op te vangen tot je beseft dat je nog niet op _Start_ hebt geduwd en er _mensen_ achter je in de rij staan. Mijn leven is een constante staat van awkwardness, afgewisseld met slaap en dronkenschap. De zanger zingt trouwens niet ‘Obama, I wanna go surfing’, maar probeer nu nog maar eens om iets anders te horen dan dat.

De titel komt van een collega met wie ik soms mag meerijden naar huis. Hij hoort alvast _wel_ graag Limp Bizkit en dan vooral als de volumeknop op 23 staat en alle ruiten openstaan. Terwijl we in de file zitten. En het eerste liedje dat speelde was dan nog Rollin’, wat het geheel nog ironisch maakte ook (Die snapt u enkel als u het liedje kent. Waardoor u moet toegeven dat u _ook_ naar Limp Bizkit luistert. Catch-22 bitches.).