Brutin.be

Mijn zus heeft haar verjaardag naar aloude gewoonte gevierd door immense hoeveelheden alcohol tot zich te nemen en mensen uit te schelden. Wat inderdaad op een doordeweekse zaterdagavond lijkt, maar nu werd elke scheldpartij beëindigd met “En ik heb gelijk, want het is mijn verjaardag!”. Mijn avond was een stuk rustiger, behalve toen een Hollander irritant in mijn rug begon te duwen en ik al in volledige combatmodus was tot hij het woord “ouwehoeren” uitsprak en ik op de grond rolde van het lachen. Figuurlijk dan, heeft u al eens de grond bekeken van een café? Walgelijk. Bijna zo walgelijk als frituur ‘t Bootje, die u trouwens geen nieuw pakje frieten aanbieden als u het net aangekochte op de grond heeft laten vallen (holding things is, like, hard and stuff.). Hey, ik ben een even grote aanhanger van de five second rule als de rest, maar ge kunt nooit al uw frieten oprapen in vijf seconden zunne.

En wat heeft dit nu eigenlijk met de categorie stadsblogs te maken? Glad you asked. Al dit leuks speelde zich af in Brugge, de enige plaats in West-Vlaanderen de naam ’stad’ waardig waar de verhouding tussen ratjes en propere mensen nog redelijk in evenwicht is. Er is zelfs een blog, Bruggelink die u zeker _nu_ moet gaan bekijken als u graag zou weten wie er naar het Cactusfestival komt. In juli 2009. En btw: Cercle Brugge is een ploeg van en voor janetten. Truer words were never spoken. Behalve deze die nu volgen.

• Leven in Leuven: Leuke titel, alhoewel ik niet snap waar al die haat voor kerkhoven vandaan komt. Er zit een hilarische grap in het feit dat Leuven elk weekend voor dood achterblijft en het gebrek aan comments op deze weblog. Voor deze post af is, zal ik hem gevonden hebben. [note: I lied. Stick around, you'll get used to it.]
• Apen.be: Inderdaad, _apen_, want soms zijn acht letters gewoon te moeilijk om te typen en die w staat gelijk gans totaal vanonder links op het toetsenbord, weetwel. Om het te geloven zal u moeten klikken, maar hun laatste zes artikels gaan _niet_ over de Lange Wapper. Het laatste is van vrijdag en gaat over het offerfeest. Eén van mijn buren opt voetbal kwam gisteren trouwens met dit pareltje op de proppen toen een Marokkaanse speler een kans miste: “Er zal nog lamsvlees in zijn ogen gezeten hebben.”, waarop ik mezelf in de teelballen heb geschopt om zo te voorkomen dat één van mijn kinders ooit zoiets te horen zou krijgen. Probeert u zich nu ook in te beelden hoe iemand zichzelf in de testes kan schoppen? Hun artikels zijn voornamelijk persberichten dus dat is eigenlijk valsspelen, maar ik weet nu toch maar mooi dat alle inwoners van Hoboken tussen 50 en 74 jaar een enquete zullen ontvangen met vragen over dikkedarmkanker. En als die 75-jarige inwoner zijn bibliotheekboeken die al vijf weken over tijd zijn terugbrengt en de boete betaalt, dan mag hij misschien weer meedoen met de volgende enquête.
• BrusselBlogt: Weinig artikels, weinig comments, niet op stemmen, blablabla. Lees vooral het stukje Dod, waarin redacteur William een namiddag spendeert in de buurt van de pashokjes in een klerenzaak, wat totaal niet creepy en akelig is hoor.
• De Panne blogt!: Ok, hier moet u zeker op stemmen. Meer bewijs nodig? “Kleuters van juf Ingrid vinden oma’s en opa’s lief” en hun piece de resistance: Guido en Christiane Mylle vragen zich af: “Waar is de tijd?”. Wedden dat 75-jarigen hier _wel_ mogen deelnemen aan enquêtes?
• Gazet van Turnhout: Goeie titel, beetje zoals Gazet van Antwerpen, maar dan voor Turnhout. Hoe grappig is het trouwens dat inwoners van Antwerpen denken dat mensen van andere provincies een onderscheid maken tussen inwoners van de provincie en die van de stad? Grappiger dan deze cartoon van een ondergrondse parking. Hun laatste artikel gaat over bomen die omgewaaid zijn door de storm. Boeiend, Turnhout, boeiend.
• Gentblogt: Veel activiteit, veel comments en op het eerste gezicht ook geen artikels over oude mensen of omgewaaide bomen. Als ik eerlijk ben, dan verdient deze het om te winnen. Al was het maar om die akelige foto van dat baby’tje in een couveuse met al die sondes in zijn neus nooit meer te moeten zien, ze zouden beschaamd moeten zijn. Ik hoor trouwens net op het het VRT-nieuws dat Freya haar pasgeboren zoon _Moses_ heeft genoemd. Hier dan ook meteen de hoogtepunten van 1 september 2012 (kindjes gaan vanaf hun drie jaar naar school, right?): Zoon Freya Van den Bossche werd gepest op zijn eerste schooldag. Door de _leerkrachten_. En ja, vanaf 2012 gaan kinders op zaterdag ook naar school, kritische lezers.
• HasseltLokaal: Vergeet wat ik zei over Gentblogt, _deze_ verdien het om te winnen. Zelfs de Sint geniet van Eroticabeurs + fotoalbum. De Sint. Op een eroticabeurs. En er zijn foto’s van. Hier gaan mensen dus drie jaar voor naar journalistenschool.
• Kortrijk Blogt: Wat is het eerste wat je doet als je op een blog komt over Kortrijk? Zoeken naar artikels over het Sterrenmeisje duh. Wel: nul hits. Dan gebeurt er eens iets interessants in dat achtergesteld gebied (Zuid-West-Vlaanderen is het Midwest van Vlaanderen. *cough*inteelt*cough*) en vinden ze het geeneens nodig om het te vermelden. Hun laatste artikel dateert van 18 november, waarschijnlijk met de gedachte, hoe minder artikels, hoe minder kans dat het nog pijnlijker wordt. Weet ge wat ook pijn doet? 56 getatoeëerde sterren van uw gezicht laten verwijderen.
• Mechelen Blogt: Wat is er mis met Gazet van Mechelen, hmm? “Mechelen Blogt telt 2.472 artikels en 53.618 reacties”, wat zou betekenen dat ze gemiddeld 21 reacties krijgen per artikel, dat lijkt mij toch wel erg verdacht. Tenzij alle artikels titels hebben zoals De finntastische finesse van finn en het gewoon reacties zijn vol scheldwoorden. Het klopt zelfs niet, waarom schrijf je finesse dan ook niet met twee n-en?
• Webnieuws Erpe-Mere & Lede: altijd grappig, sites waarvan het adres hetzelfde is als de titel. Erpe-merelede.be was ook nog vrij, but okay. Het is al 26 minuten maandag en er staan al vier artikels online. Als ik even snel hoofdreken en dan op het rekenmachine kijk (enkel om te controleren.) zou dat betekenen dat ze tegen middernacht aan 222 artikels moeten zitten. Over Erpe-Mere & Lede (Totaal aantal inwoners: 36674. Waarvan 36673 ouder dan 74). Zijt ge niet beschaamd, Antwerpen, Brussel, Kortrijk, Turnhout, Leuven, De Panne, Mechelen en Hasselt? Op www.erpemerelede.be kunt u trouwens foto’s bekijken van de autoluwe zondag in 2006 en worden al uw vragen in verband met de nieuwe wapenwet beantwoord. Ik weet al waar ik later wil gaan wonen. In Gent, want ik val al in slaap voor ik Erpe-Mere & Lede heb uitgesproken. Erpe-Mere & Lede, where people go to die from boredom.

Volgende: Twitter accounts. I know!

Wat op mijn lezers!

Deze post is van geen kanten vrijwillig, wat meteen ook het antwoord is op de vraag ‘wat is het verschil tussen uw moeder en deze post?’.

Ik vrees dat ik eigenlijk niks te vertellen heb. Oh well, tijd om de genomineerden voor Site van het Jaar 2009 te overlopen? Tijd om de genomineerden voor Site van het Jaar 2009 te overlopen! Niet dat het veel soeps is dit jaar, de enige interessante categorieën zijn Blogs, Fotoblog, Stadsblogs en Twitter. That’s right, Twitter, want mensen die er elke dag opnieuw in slagen om berichten te maken van maximum 140 tekens verdienen ook erkenning. Ik stel voor dat ze de hoofdprijs aan degene geven die geen hashtags gebruikt. Ow, allemaal verloren! En als u niet weet wat een hashtag is, moeten wij dringend Facebookvriendjes worden. Of toch liever niet, ik heb al drie dagen mijn account niet meer bekeken en ik ga het proberen vol te houden. Misschien had ik toch beter naar Bert geluisterd toen hij zei dat Facebook een belachelijk concept was en hij daar van zijn leven geen tijd in zou steken. Waarop ik stiekem voor hem een Facebook account heb aangemaakt, om vervolgens tot de pijnlijke ontdekking te komen dat mensen die wij allebei kennen hem wel toevoegen maar mij niet.

Anyhoo, de genomineerde fotoblogs:

• ArturR Eranosian: Wat is er erger dan een fotoblog vol foto’s en geen tekst? Een fotoblog vol foto’s en een tekst die over fotografie gaat. Mensen die een zichtbare bezoekersteller op hun website zetten zouden opgehangen moeten worden. Iets wat deze foto’s nooit zullen overkomen. Oh yes, I still got it. Als deze wint dan stop ik met mijn blog.
• Fotogeniek België: De grootste foto die ik vond was 600 op 400 pixels, wat mij doet vermoeden dat hij zijn foto’s maakt met een gsm met een eerste-generatie-camera erin. Ook leuk hoe hij in zijn post over zijn nominatie verwijst naar zestien foto’s. Een mens mag heus wel een portfolio hebben met zijn beste werk erin, maar meestal zorgt men er dan wel voor dat de rest niet zichtbaar is. Als alles wat ik zeg u niet kan overtuigen om _niet_ op hem te stemmen, dan laat ik hem zelf wel aan het woord: “Gisterenmiddag te Leuven. Hevige regen én wind. Veel paraplu’s gingen paraplu.” Puh-lease.
• Gekiekt: Laten we het woordspelletje in de titel even negeren. (Nee! Negeren!) En zoek nu even zijn post van 28 september. Zijn dochter van zeven wil haar haar verven en hij laat dit toe, ondanks het feit dat op de doos staat dat het niet mag toegepast worden op kinderen. Zijn excuus? “Verwachten we van onze kinderen dat ze zich naar bepaalde (ongeschreven) regels schikken of willen we net dat ze tegen de stroom in zwemmen?” Al geen neen kunnen zeggen tegen een meisje van zeven jaar, dat wordt lachen als ze zestien wordt en besluit dat condooms veel te conformistisch zijn. Nee, daar sla ik de bal mis. Het zal eerder _veertien_ zijn.
• Isabel Pousset: Enkel kleine formaten, wreed irritant. Minpunten voor het gebruik van de contradictio in terminis “hipste plooifiets”. Verbaast het eigenlijk iemand dat ik iets tegen plooifietsen heb?
• Jens Mollenvanger: Mollenvanger is zijn echte achternaam, maar dat mag eigenlijk geen reden zijn om hiervoor te stemmen. Then again, het is ook de enigste reden. En dat baseer ik op absoluut niks, want door tijdsdruk heb ik besloten om deze site niet te bekijken. Haha, tijdsdruk. Lui en een leugenaar, go me.
• Jimmy Kets: Mensen die hun e-mailadres gewoon in tekstvorm op hun site zetten zijn grappig. En spenderen een groot deel van hun leven met het verwijderen van spammails. Oh kijkt, een blonde vrouw die een boek leest onder het bord “DUMMIES”. Ik deel mijn mensen in in twee categorieën: leuke mensen en mensen die domme blondjes lollen grappig vinden.
• Lisa Van Damme: Al die mensen met hun eigen naam als websitetitel, what’s that all about? Wat mij er aan doet denken: Brutin is mijn achternaam, waarom iemand ooit zou geloven dat het een bijnaam is, ik zal het nooit snappen, maar het gebeurt. Het gebeurt vaak. Enfin, eens de blog bekijken. Euh ja, foto’s hé. Ik geef deze één kans op tien om te winnen.
• Serge Van Cauwenbergh: Een echte lolbroek, die Serge. Krijgt commentaar op enkele onscherpe foto’s en antwoordt doodleuk met “Fotografie is en blijft subjectief, maar je mag de techniek zeker niet altijd de bovenhand laten nemen.”. Dus onderbelichte foto’s van de grond met een duim half voor de lens zijn is ook fotografie? Huh. Ben ik blijkbaar al elke vrijdagnacht fotograaf en besef ik het nu pas.
• Squeeze The Lime: Ok, de laatste post is van 27 oktober. Maar er staat maar _één_ foto op de voorpagina. Winnaar, hierzo! De vraag is hier niet, waarom blijft Clickx sites nomineren die half dood zijn, de vraag is, waarom wordt _mijn_ site dan niet genomineerd?!
• Wannabes: Deze moeten gewoon winnen, al was het maar omdat één van de oprichters bijna dezelfde naam heeft als mij en ik zo’n dingen interessant vind. Argl, ik wil iets negatiefs zeggen en ik vind niks! Euhhhhh, ze hebben een Twitter account, wat een bende meelopers! The end.

Volgende op de lijst: stadsblogs.

De titel komt van Stijn, terwijl hij iemand probeert duidelijk te maken wat LibraryThing is. Ik denk dat dit zowat het meest puberachtige is wat ik hem ooit heb horen vertellen. Of nee wacht, dat was enkele jaren geleden toen hij zijn liefde voor Britney Spears bekend maakte. En niet voor Britney zelf, nee, voor haar _muziek_.

Het kan ook aan het feit liggen dat ik tegenwoordig word doodgeslagen met baby’s (beeld u in! Nee, echt, beeld u in. Volgens mij kunt ge geeneens niemand doodslaan met baby’s. Tenzij een andere baby misschien. Bent u zeker dat u nog wilt verderlezen?), maar ik lees constant het woord kjoetie, wat blijkbaar een schattige schrijfwijze van cutie is. Huh? Wat? _Neen_. In hetzelfde bedje ziek: eppie burtdej.

Over verjaardagen gesproken, die van mij was blijkbaar eergisteren (bedankt om mij er elk uur wel eens aan te doen denken gasten. Kzal kik u eens constant herinneren aan het feit dat gulder oud zijt. Of wacht, dat doe ik nu ook al. Ik heb mijn verjaardag alvast gevierd door te vergeten vlees uit de diepvries te halen voor ik vertrok naar het werk, anderhalf uur te wachten op de liegende wijkagent die zeker om zes uur ging komen en uiteindelijk maar witte bonen in tomatensaus te eten. EN HET NOG LEKKER TE VINDEN OOK. De wijkagent is daarnet trouwens wel langs geweest, al was het dan op een slecht moment want ik was net dweilen en handdoeken onder mijn ramen in de slaapkamers aan het leggen omdat dit appartement/ik vervloekt is/ben en er water binnenstroomt vanaf de bovenkant van de ruit. Volgend jaar ga ik gewoon weer bij mijn ouders gaan wonen, allergisch aan de kat of niet. Oh en thuis spoelen we het wc ook niet door na 22 uur, omdat er anders teveel _lawaai_ is voor de buren, hoe grappig is suburbia eigenlijk niet?

Er is iets mis met mijn rechterelleboog peis ik. Een paar weken terug stond hij dubbel zo dik en zat er allemaal vocht in. Twee weken geleden zat er dan een bobbel in die ik heb opengeduwd (Bent u zeker dat u nog wilt verderlezen?) en nu zitten er rare brokken in. Wil iemand een gokje wagen over hoe boos de dokter zal zijn als ik daar pas volgende week of zo eens mee langs ga? Feit is, tis crisis en dokters zijn duur, dus ge kunt beter al uw kwaaltjes opsparen en voor één lange sessie gaan in plaats van paar keer terug te komen. En zolang ik blijf rechtstaan doen die aambeien niet extreem veel pijn anyway. Dit is een foto van de Rue des Moutons in Toulouse (Pieter: “waarom neem jij een foto van dat bord?” Ik: “Muttenstraat, duh.”. Ons hotel was één grote oplichterij trouwens, volgens de reviews op booking.com liep het er vol hoertjes en ik heb er geeneen gezien. Toen Pieter in een dierenwinkel naar akelige vissen en vogels aan het zien was, werd ik aangesproken door een zwerver die wat geld moest hebben. Ik heb geprobeerd uit te leggen dat ik vind dat iedereen in zijn eigen land zijn eigen zwervers moet geld geven en dat ik hem dus niks kon geven, maar ik denk niet dat hij mijn standpunt deelde, de fasho.

Liedje dat ik elke morgen beluister terwijl ik mijn boterhammen klaarmaak: The Drums – Let’s go surfing. Ik ben trouwens sinds enkele weken volledig vertrouwd met de broodsnijmachines in de Delhaize, zo akelig zijn ze eigenlijk niet zolang je niet je iPod aanhebt, het brood in de machine steekt, de zak over die strijkplank steekt en een halve minuut klaarstaat om het brood op te vangen tot je beseft dat je nog niet op _Start_ hebt geduwd en er _mensen_ achter je in de rij staan. Mijn leven is een constante staat van awkwardness, afgewisseld met slaap en dronkenschap. De zanger zingt trouwens niet ‘Obama, I wanna go surfing’, maar probeer nu nog maar eens om iets anders te horen dan dat.

De titel komt van een collega met wie ik soms mag meerijden naar huis. Hij hoort alvast _wel_ graag Limp Bizkit en dan vooral als de volumeknop op 23 staat en alle ruiten openstaan. Terwijl we in de file zitten. En het eerste liedje dat speelde was dan nog Rollin’, wat het geheel nog ironisch maakte ook (Die snapt u enkel als u het liedje kent. Waardoor u moet toegeven dat u _ook_ naar Limp Bizkit luistert. Catch-22 bitches.).

Ik zat gisteren in SOS Piet te lezen (ik maak tegenwoordig blindelings spaghetti en gyros dus het was tijd voor iets anders. ) en één van zijn stappen was het vermijden dat de vis te lang bakt omdat hij zo uitdroogt. Wat mij deed denken aan een tijdje terug, toen ik samen met Ilse (toen ik ze nog niet moest delen met andere kinders), eens in de Mineral ben gaan eten, waar we de ganse avond naast een ongelooflijk onboeiend koppel zaten, wat op zich al goed was voor veel ooggedraai en servet-voor-de-mond-slappe lach, maar ik was op het briljante idee gekomen om vis te bestellen en wel “bien cuit”, waarna ik nog net niet neergebliksemd werd door de dienster, maar ik weigerde mijn fout toe te geven en deed alsof ik al gans mijn leven goedgebakken vis bestelde, waarop ik verschrikkelijk droge vis heb gegeten, schaamtelijk. Dit verhaal was beter als je er bij was, een beetje zoals uw leven. Maar dan anders. Denkt u daar soms ook over na, dat moest er iets anders gelopen zijn in uw ouders hun leven, ze u nooit hadden gehad? Zo had ik normaal een broertje, maar toen had mijn moeder een ongeval en uiteindelijk was Evi er dan. Die zin klonk alsof dat broertje door een ongeval in Evi is veranderd en dat was ook een beetje de bedoeling.

Ben ik de enige die al eens een ganse avond heeft gevuld met naar foto’s te kijken op Facebook van mensen die ik niet eens ken (Nu ben ik bijvoorbeeld naar de foto’s van een vriendin van tlief van mijn neefke aant zien. Mensen die Facebook hebben weten hoe dit kan. En als u zich dus uitgesloten voelt: zelfs mijn moeder heeft Facebook. Maar ze is niet mijn vriendje, want zoals ze zelf vaak zelf zegt “ge ziet ier nie bie je moaten zunne”. Meestal volgt dat op een keiluide boer of het feit dat ik ze net “kèrel” genoemd heb. Op Pukkelpop is er mij trouwens een meisje komen feliciteren met de boer die ik had gelaten. Maar ze wou niet met me trouwen. Einde haakjes.)?

Ik snap niet goed waar dat enthousiasme voor autoloze zondag vandaan komt, ik doe namelijk al bijna 26 jaar aan autoloze zondag. En autoloze maandag, dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag en, je raadt het _nooit_, zaterdag. Ik ga proberen om er geen 27 jaar van te maken, dat wel. U leest het goed: ZELFMOORD. Haha, dat was een grapje. Ian Curtis was 23 toen hij zelfmoord pleegde en was toen al de beste zanger/songwriter/kerel van de ganse wereld dus ik heb al lang gefaald. Soms wou ik dat mijn idool een 87-jarige underachiever was, dat zou het allemaal wat makkelijker maken.

Wat heeft u gedaan dit weekend? Ik heb veel alcohol gedronken, voor de eerste keer in mijn leven naar de Colruyt geweest, slaag gekregen van een Spanjaard met een fietspekkel, de Charlatan bezocht, Bert helpen verbouwen, effe denken oh en slaag uitgedeeld aan een Spanjaard. Voor iemand er over begint in de comments zal ik het maar meteen al vertellen: Anderhalve kilo gyros, twee flessen melk en een tros druiven. De gyros stond in promotie, daarmee.

Albeit only in trace amounts for some. So if you’re going to restrict yourself to a single food, twenty pounds of cucumbers is a reasonably smart choice.

Ik ben er gisteren in geslaagd om mijn fornuis aan de praat te krijgen (blijkt dat gas zichzelf niet in brand steekt) en heb dan maar meteen mijn eerste gerecht klaargemaakt. Voor het merendeel van de mensen is dat _maar_ spaghetti bolognese, voor mij was dat bloed, zweet en tranen met tomatensaus. Als er bij benodigdheden staat dat er verse basilicum moet zijn en vervolgens wordt er met geen woord meer over gerept, dan sla ik in paniek. De oplossing was om er gewoon in het begin, halfweg en op het einde basilicum bij te doen, dan was het zeker juist. Logica vs gerechten: 1 – 0. Ik had ook geen idee wat drie teentjes knoflook zijn, maar na een dag angstvallig met mijn hand voor mijn mond rondgelopen te hebben weet ik alvast dat het minder is dan de hoeveelheid dat ik dacht.

En als dat nog niet genoeg out-of-character voor u was, ik ben de afgelopen weken ook al naar een kringwinkel en een rommelmarkt geweest. Moi! Tom “Ik raak nooit andere mensen aan want je weet nooit of er een hondje op heeft geplast” Brutin. Goed, op de rommelmarkt heb ik nog niks gekocht, want ik ben ongelooflijk slecht in onderhandelen, maar mijn kers zal toch ooit geplukt raken. En in de Kringwinkel heb ik twee kaders die nu al een week met de voorkant tegen de muur staan omdat ze eigenlijk nogal akelig zijn om naar te kijken (ideaal voor het bezoekerstoilet dus. Ja ik heb een bezoekerstoilet.).

Dikke duim ook voor de buurtagent die al sinds 16 augustus ging langskomen maar nog steeds niet van zich heeft laten horen. Hopelijk krijgt hij zijn snorfiets binnenkort toch nog aan de praat, want u moet maar eens proberen zelfstandige te worden zonder domicilie.

Imke Dielen heeft blijkbaar een boek geschreven. Over zichzelf. Maar dan ook weer niet, want Imke Dielen is in het echt iemand anders (stoer), wat grappig is, want waarom zou iemand een ongelooflijk oninteressant alter ego verzinnen? Het boek kost maar 22 euro 50 en is een aanrader voor mensen die graag eens lezen (en ik quote) “…waarom Imke Dielen tegenwoordig graag open en bloot over seks praat, welk soort mannen haar doen smelten, waarom ze graag met een Ford Mustang of een Land Rover Defender zou rijden en wat dat nu eigenlijk is: een Imke Dielen doen.” De cover is _ook_ een tekening van Imke Dielen, om te vermijden dat u plots niet meer zou weten waarover het boek nu precies alweer over gaat. Al wie dit boek koopt of leest, bestaat niet meer voor mij. Maar das niet erg, want Imke Dielen bestaat ook niet.